یکی از راه‌های نیکویی که آتیش حسادت رو خاموش می‌کنه، اینه‌که برای شخصی که نسبت بهش حسادت کردی؛ دعای خیر و خوب کنی✨ مثلاً خدا بیشترش رو بهش بده یا ان‌شاء‌الله موفق‌تر بشه، خوشبخت‌تر بشه و...

_ می‌دونی چرا؟ چون همون لحظه‌ای که این فشارِ منفی‌ می‌خواد غلبه کنه و گاهی حتی زبونت رو به تندی و غیبت و تهمت یا... باز کنه، تو با دعای خیرت برای اون فرد، در جهت معکوسِ باتلاق سیاهِ حسادت حرکت می‌کنی و جلوش می‌ایستی.🦋

پس یعنی؛ هم داری تلاش می‌کنی روحت رو وسیع‌تر کنی و هم از طرف دیگه قلب و فکرت رو با یادِ خدا التیام بدی و آرامش بگیری. _ کاری که آب با آتیش می‌کنه...🌊

یکی از راه‌هایی که شیطان زور می‌زنه تا نورِ قلب رو بسوزونه؛ همین حسادته! درنهایت هم جز آثار منفی جسمی و روحی، فایده‌ی دیگه‌ای نخواهد داشت... پس با این روند، نباید بذاریم، فکر و قلب گیرِ باتلاقی بیفته که سیرشدنی نیست...

بیا عمیق‌تر نگاه کنیم! مثلاً وقتی برای فرد موردنظر دعا می‌کنی😇 توی دعاهات از خدا می‌خوای، آنچه خیر و صلاحت هست، ان شاء‌الله نصیب خودت هم بکنه، قشنگ‌تر هست؟ (که البته تلاش خودت رو هم می‌طلبه)👌 یا اینکه ذهنت رو پُر از نشخوار منفی کنی و گوشه‌نشینی اختیار؟

البته این وسطا اینم بگم: _ گاهی هم خودمون باعث می‌شیم حسادت بقیه رو نسبت به خودمون برانگیزیم که خب برادر و خواهر گرامی! وقتی کار مهمی داری انجام می‌دی یا هنوز تموم نشده؛ سعی کن پیش هرکسی فاشش نکنی... صبور باش! بالآخره برای خبر دادن دیر نمیشه... #از_نظر_من! #خود_دانی!

حالا که به اینجا رسیدیم؛ یه دعایِ قشنگ هم از صحیفه‌ی سجادیه، امام سجاد(ع) گوارای جان کنیم: «اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَيَجَانِ الْحِرْصِ، وَ سَوْرَةِ الْغَضَبِ، وَ غَلَبَةِ الْحَسَدِ، وَ ضَعْفِ الصَّبْرِ، وَ قِلَّةِ الْقَنَاعَةِ، وَ شَكَاسَةِ الْخُلْقِ، وَ إِلْحَاحِ الشَّهْوَةِ، وَ مَلَكَةِ الْحَمِيَّةِ» + خدایا! به تو پناه می‌آورم از طوفانِ حرص و تندی و شدتِ خشم و چیرگیِ حسد و ناتوانیِ صبر و کمیِ قناعت و ناسازگاریِ اخلاق و پافشاری و سماجتِ شهوت و عادت و خوی هواداریِ لجوجانه. @Sarirman | صَریر.مَن

• خوش است با غم هجران دوست سعدی را که گرچه رنج به جان می‌رسد امید دوا‌ست! _سعدی @Sarirman

﴾﷽﴿

• _ از این وضعیت ناراحت نیستین حاج خانم؟ _ چرا خیلی ناراحتم. _ پس چرا گذاشتین برن؟ _ از این ناراحتم چرا فقط سه تا پسر دارم؛ کاش به اندازه‌ی موهای سرم پسر داشتم و در این راه فدا می‌کردم... . #بریده_کتاب: درگاه این خانه بوسیدنی است @Sarirman

ولی یادمون نمی‌ره چه کسانی توی شرایط سخت، برای کشورمون زحمت کشیدن، به مردم خدمات دادن، خیابون‌های کشور رو حفظ کردن، برای وطن خوندن و هنرشون رو در مسیرِ اتحاد و پیروزی‌مون وقف کردن. حتی کسانی که جونشون رو سپر کردن تا ما در امنیت باشیم... . @Sarirman | صَریر.مَن