راز حرفه‌ای‌ها: پرامپت اول، پرامپت آخر نیست 🔹آموزش پرامپت‌نویسی برای تولید تصویر و ویدئو | قسمت ۲ یکی از اشتباهات رایج در کار با هوش مصنوعی مولد این است: پرامپت می‌نویسیم ← خروجی دقیق نیست ← نتیجه می‌گیریم «مدل خوب نیست!» درحالی‌که تولید حرفه‌ای تصویر و ویدئو معمولاً با یک پرامپت تمام نمی‌شود. Runway پیشنهاد می‌کند این فرایند را شبیه گفت‌وگو با یک همکار خلاق ببینیم؛ خروجی را می‌بینید، متوجه می‌شوید چه چیزی کم است و در پرامپت بعدی همان بخش را دقیق‌تر می‌کنید. مثلاً: مرحله ۱ «یک برکه آرام با ماهی کوی» خروجی خوب است، اما زاویه دوربین چیزی نیست که می‌خواستید. مرحله ۲ «نمای از بالا از یک برکه آرام با ماهی کوی» حالا زاویه درست است، اما تصویر هنوز بیش از حد ساکن است. مرحله ۳ «نمای از بالا از برکه‌ای آرام؛ یک ماهی کوی به سطح آب می‌آید و موج‌های ملایمی میان برگ‌های نیلوفر ایجاد می‌کند.» حالا هم زاویه دوربین مشخص است و هم اتفاقی که باید در صحنه رخ دهد. 📌 راز کار همین چرخه است: پرامپت ← تولید ← مشاهده ← اصلاح ↩️ یعنی: پرامپت بنویس ← تولید کن ← نتیجه را ببین ← اصلاح کن ↩️ و دوباره تولید کن پس به‌جای اینکه برای نوشتن یک «پرامپت جادویی» وقت زیادی صرف کنید، خروجی را بخشی از فرایند نوشتن پرامپت بدانید. هوش مصنوعی مولد بیشتر شبیه کارگردانی یک صحنه است تا فشردن یک دکمه. #هوش_مصنوعی ✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧ 🔗ایستگاه سواد رسانه منطقه۵ @savadresane5

💢شگردهای رایج کلاهبرداران در گوگل #اینفوگرافیک #سواد_دیجیتال #کلاهبرداری_اینترنتی ✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧ 🔗ایستگاه سواد رسانه منطقه۵ @savadresane5

💢کامنت‌ها و ترندها چقدر واقعی‌اند؟ #اینفوگرافیک ✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧ 🔗ایستگاه سواد رسانه منطقه۵ @savadresane5

🔰 آنچه باید بدانید؛ Dive‑LD؛ زیردریایی هوشمند و بدون‌سرنشین آمریکا 🔹️زیردریایی خودکار Dive‑LD محصول شرکت آمریکایی Anduril Industries است که نخستین نمونه آن در سال ۲۰۲۵ به یگان سامانه‌های زیرسطحی بدون‌سرنشین نیروی دریایی آمریکا تحویل داده شد. این سامانه حدود ۵٫۸ متر طول و نزدیک به سه تن وزن دارد و برای انجام مستقل مأموریت‌های طولانی در آب‌های عمیق طراحی شده است. 🔹️ باید بدانید که؛ Dive‑LD می‌تواند تا ۱۰ روز زیر آب فعالیت کند و براساس مشخصات اعلامی سازنده، توان رسیدن به عمق ۶۰۰۰ متر را دارد. طراحی ماژولار و بخش‌های تولیدشده با چاپ سه‌بعدی، امکان نصب سریع انواع حسگرها و محموله‌های مأموریتی را فراهم می‌کند. 🔹️شناسایی و مراقبت زیرسطحی، نقشه‌برداری بستر دریا، کشف مین، بررسی کابل‌ها و خطوط لوله دریایی، پشتیبانی از جنگ ضدزیردریایی و انتقال اطلاعات از مهم‌ترین مأموریت‌های احتمالی آن است. نقطه قوت اصلی Dive‑LD، ترکیب خودمختاری، ماندگاری عملیاتی و قابلیت تغییر مأموریت محسوب می‌شود. ✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧ 🔗ایستگاه سواد رسانه منطقه۵ @savadresane5

📝 امریکا ضعف‌هایش را با کنترل روایت، مدیریت می‌کند پاسخ نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به حملات اخیر آمریکا به مناطق مختلف کشور، جدا از بُعد نظامی، در میدان روایت هم یک تقابل تمام‌عیار را رقم زد؛ تقابلی که با اظهارات خبرنگار ارشد بی‌بی‌سی در اردن، توجه بیشتری به خود جلب کرد. این خبرنگار به صراحت اعلام کرد با وجود داشتن مجوز رسمی، تجهیزات تصویربرداری آنها پلمپ و حتی درباره استفاده از تلفن همراه شخصی نیز به آنها هشدار داده شد. چرا؟ اگر روایت این خبرنگار را مبنا قرار دهیم، پاسخ را باید در همان چیزی جست‌وجو کرد که در جنگ‌های امروز پررنگ دیده می شود و آن جنگ روایت‌هاست. 🔹وقتی یک طرف نمی‌خواهد ضعف خود و قدرت طرف مقابل را به رسمیت بشناسد، تلاش می‌کند تصویری را هم که از آن میدان به افکار عمومی می‌رسد، کنترل کند در اینجا مسئله، "مدیریت زمان رسیدن حقیقت به مخاطب" است. یعنی اگر نمی‌توان واقعیت را برای همیشه پنهان کرد، دست‌کم می‌توان کاری کرد که واقعیت یکباره و با تمام قدرت خود به ذهن مخاطب ضربه نزند. آنها نمی‌خواستند به ضعف خود و قدرت برتر نظامی و موشکی ایران اعتراف کنند و همان کاری که پیش‌تر در میدان نظامی، با تلاش برای کنترل و حفاظت از تجهیزات و سامانه‌های پیشرفته خود انجام می‌دادند، این بار در میدان روایت با "کنترل تصویر میدان" دنبال می کردند. یادمان هست چند ماه قبل هم در میانه اوج درگیری نظامی ایران و آمریکا انتشار تصاویر منتشرشده ماهواره‌ای از خسارت واردشده به پایگاه العدید قطر، روایت‌های اولیه درباره میزان موفقیت حملات را با پرسش‌های جدی روبه‌رو کرد. کار به جایی رسید که یکی از تحلیلگران درباره اهمیت ضربه واردشده تعبیر «چشم آمریکا کور شد» را به کار برد. اما پرسش اینجاست: چرا چنین تصویری از ابتدا در روایت رسمی دیده نمی‌شد؟ 🔹دستگاه روایت سازی آمریکایی پس از انکار اولیه شکست بزرگ و اعلام رهگیری همه موشک های ایران، پس از گذشت زمان وارد فاز دوم یعنی "انتشار قطره‌چکانی واقعیت" می رود. سناریو می‌تواند این‌گونه در فاز دوم پیش برود. یعنی اگر هم چیزی به زمین خورده، از مسیر اصلی منحرف شده و خسارت مهمی ایجاد نکرده است. بعد، یک تصویر ناقص منتشر می‌شود و با چند تحلیل دوپهلو، خسارت جزئی معرفی می‌شود. چند روز بعد، اطلاعات بیشتری بیرون می‌آید. و سرانجام، وقتی دیگر نمی‌توان اصل اتفاق را نادیده گرفت، بخشی از واقعیت پذیرفته می‌شود. این همان نقطه‌ای است که باید درک درستی از جنگ روایت‌ها داشته باشیم؛ وقتی نمی‌توانند واقعیت را پنهان کنند دنبال "کم کردن زهر حقیقت در اذهان جامعه مخاطب" خود هستند. این از یک استدلال روانشناسانه برمی‌خیزد یعنی "اگر یک شکست یا خسارت بزرگ را یکباره به مخاطب تحمیل کنید، ممکن است شوک ایجاد کند. اما اگر همان واقعیت را مرحله‌به‌مرحله و قطره‌قطره وارد فضای خبری کنید، ذهن فرصت پیدا می‌کند خودش را با آن تطبیق دهد. پس باید حقیقت را زمان‌بندی کرد." چه چیزی امروز گفته شود، چه چیزی فردا، چه چیزی بعد از انتشار تصاویر ماهواره‌ای و چه چیزی زمانی که دیگر امکان انکار آن وجود ندارد. 🔹و این شاید مهم‌ترین نکته برای فهم جنگ شناختی باشد: در جنگ روایت‌ها جدا از اهمیت خود خبر، زمان انتشار خبر، ترتیب انتشار آن و نکاتی که پیش از آن از مخاطب پنهان مانده نیز بخشی از پیام است. گاهی حقیقت را انکار می‌کنند. گاهی کوچک می‌کنند. گاهی به تأخیر می‌اندازند. و گاهی، وقتی دیگر راهی جز پذیرفتن نیست، آن را قطره‌قطره به مخاطب می‌دهند. پس وقتی یک خبر مرتبط با جنگ را می‌خوانیم، فقط نپرسیم چه گفته‌اند؟ یک سؤال دیگر هم مهم است: چرا این را الآن می‌گویند؟ و این بخشی از تفکر نقادانه در سواد رسانه در مواجهه با بمباران روایت‌ها و خبرهاست. 🖋مهدی صفرزاده‌افروزی #یادداشت #جنگ_روایت ✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧ 🔗ایستگاه سواد رسانه منطقه۵ @savadresane5

💠جنگ روایت‌ها؛ بحران‌نمایی رسانه‌ای در مصرف سوخت #آلبوم ✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧ 🔗ایستگاه سواد رسانه منطقه۵ @savadresane5

🎥راهنمای والدین: خطوط قرمز دیجیتال برای فرزندان #کلیپ #کودک_نوجوان ✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧ 🔗ایستگاه سواد رسانه منطقه۵ @savadresane5