‼️ توجه ‼️ بر خلاف ادعای برخی رسانه‌های غربی ایران هیچ پاسخی به پیشنهادی که هفته قبل از آمریکا دریافت کرده نداده است. ترامپ برای مخفی کردن شکست بی‌سابقه نظامی دیشب در تنگه هرمز در حال فضاسازی رسانه‌ای است. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

🔸 علی هاشم خبرنگار شبکه الجزیره در صفحه خود نوشته: ایمیل ارسال شده توسط «مرجع تنگه خلیج فارس» به چندین شرکت کشتیرانی که کشتی‌هایشان در خلیج فارس سرگردان مانده است؛ دستورالعمل عبور از تنگه هرمز کشتی‌هایی که قصد عبور از تنگه هرمز را دارند باید به آدرس info@PGSA.ir ایمیل بزنند. مهمترین نکات در نظر گرفته شده در مکانیزم عبور: ۱) اولویت پرداخت به ارز ملی ایران ۲) اخذ ضمانت‌نامه از بانک‌های ایرانی ۳) اگر کشوری در جنگ اخیر به ایران خسارت وارد کرده است، ابتدا باید خسارت را بپردازد، سپس مجوز عبور دریافت کند. کشورهایی که ایران را تحریم کرده یا پول ایران را مسدود کرده‌اند، اجازه عبور ندارند. ۴) عنوان صحیح «خلیج فارس» باید در تمام مدارک نوشته شود. ۵) عدم رعایت موارد فوق منجر به توقیف و جریمه نقدی به میزان ۲۰٪ ارزش محموله خواهد شد. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

#نگارخانه « تئوری حلقه‌های واردن و دکترین EBO » ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

نقش اساسی مردم در پیش‌برد جنگ‌های نوین! هفتاد روز از آغاز جنگ گذشته و نزدیک به یک ماه هم از آتش‌بس می‌گذرد. حالا می‌شود کمی دقیق‌تر به این سؤال فکر کرد که منطق اصلی طراحی عملیات آمریکا در این نبرد چه بود. واقعیت این است که ماجرا فقط حمله‌ی نظامی یا زدن چند هدف مشخص نبود. الگوی این عملیات بیش‌تر بر اساس ترکیبی از دو نگاه شناخته‌شده طراحی شده بود: «نظریه حلقه‌های واردن» و «عملیات اثرمحور». بر اساس نظریه حلقه‌های واردن، هر کشور یک سیستم چندلایه است. در مرکز این سیستم، رهبری و ساختار تصمیم‌گیری قرار دارد. بعد از آن، زیرساخت‌های حیاتی مثل انرژی، ارتباطات، حمل‌ونقل، خدمات عمومی، جمعیت و در نهایت نیروهای نظامی قرار می‌گیرند. ایده اصلی این نظریه این است که اگر حلقه‌های مهم‌تر و مرکزی دچار اختلال شوند، کل کشور ممکن است با نوعی ناتوانی و فلج در تصمیم‌گیری و اداره بحران روبه‌رو شود. این نظریه در کنار آن راهبرد، «عملیات اثرمحور» می‌گوید هدف جنگ فقط تخریب فیزیکی نیست. هدف اصلی این است که روی فکر، محاسبه، رفتار و تصمیم طرف مقابل اثر گذاشته شود. یعنی ممکن است حمله نظامی، عملیات رسانه‌ای، فشار روانی، اخلال اطلاعاتی و اقدامات سیاسی همه با هم به‌کار گرفته شوند تا طرف مقابل دچار سردرگمی، فرسایش و اختلال در تصمیم‌گیری هم بشود. وقتی این دو رویکرد با هم ترکیب می‌شوند، نتیجه‌اش این می‌شود که میدان جنگ فقط خط‌مقدم نخواهد بود. نظام تصمیم‌گیری، زیرساخت‌ها، افکار عمومی، رسانه‌ها و حتی روحیه جامعه هم به بخشی از میدان نبرد تبدیل می‌شوند. به همین دلیل، در چنین جنگی «تاب‌آوری کشور» هدف قرار می‌گیرد. یعنی چه؟ یعنی اگر کشوری از درون دچار اضطراب، بی‌اعتمادی، شایعه، اختلال در خدمات، آشفتگی روانی و شکاف اجتماعی شود، بخشی از هدف عملیات محقق شده است؛ حتی اگر جنگ در میدان نظامی به بخشی از اهدافش نرسیده باشد. به همین دلیل، مهم‌ترین پاسخ به چنین الگویی فقط در حوزه نظامی خلاصه نمی‌شود. مسئله اصلی، افزایش تاب‌آوری ملی است. تاب‌آوری ملی یعنی کشور بتواند در شرایط فشار، همچنان تصمیم بگیرد، خدماتش را ادامه دهد، جامعه‌اش را حفظ کند و دچار فروپاشی روانی و اجتماعی نشود. بخشی از این تاب‌آوری به نهادها و ساختارهای رسمی مربوط است؛ حفظ انسجام در تصمیم‌گیری، حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی، ایجاد مسیرهای جایگزین برای اداره کشور و آمادگی برای مدیریت بحران. اما بخش بسیار مهم‌تر، به مردم مربوط می‌شود. در جنگ‌های جدید، مردم فقط تماشاگر نیستند. حتی فقط پشتیبان هم نیستند. مردم خودشان یکی از اصلی‌ترین میدان‌های هدف هستند. وقتی طرف مقابل سعی می‌کند با شایعه، اخبار ضدونقیض، فضای روانی منفی، ناامیدسازی، القای بی‌ثباتی و بزرگ‌نمایی اختلال‌ها جامعه را تحت فشار قرار دهد، دقیقاً روی همین نقطه حساب کرده است: اینکه مردم خسته شوند، اعتمادشان کم شود، مضطرب شوند و انسجام اجتماعی آسیب ببیند. اگر این اتفاق نیفتد، بخش مهمی از طراحی عملیات هم بی‌اثر می‌شود. به همین خاطر، آرامش اجتماعی فقط یک توصیه اخلاقی نیست؛ یک مؤلفه امنیت ملی است. دقت در بازنشر خبر، پرهیز از شایعه، حفظ همبستگی اجتماعی، همکاری در شرایط بحران و نریختن بنزین روی آتش التهاب عمومی، همه بخشی از دفاع ملی هستند. از طرف دیگر، رفتار مردم در زندگی روزمره هم اهمیت راهبردی دارد. صرفه‌جویی در مصرف، پرهیز از خریدهای هیجانی، همراهی با تدابیر عمومی، کمک به مدیریت منابع و مسئولانه رفتار کردن در شرایط بحران، فقط رفتار اقتصادی یا اجتماعی نیست؛ این‌ها بخشی از مقاوم‌سازی کشور در برابر فشار خارجی است. در واقع، هرچه جامعه منسجم‌تر، آرام‌تر، آگاه‌تر و مسئولانه‌تر عمل کند، رسیدن دشمن به هدف «فلج استراتژیک» سخت‌تر می‌شود. در جنگ‌های جدید، آن‌چه سرنوشت کشور را مشخص می‌کند، ترکیبی از توان دفاعی، انسجام نهادی و تاب‌آوری اجتماعی است و در این میان، مردم در متن این معادله قرار دارند. اگر جامعه آرام بماند، دقیق خبر را تشخیص دهد، در دام جنگ روانی نیفتد، در مصرف و رفتار اقتصادی مسئولانه عمل کند و انسجام خود را حفظ کند، بخش مهمی از فشار دشمن خنثی می‌شود. بنابراین، مردم از ستون‌های اصلی دفاع ملی‌اند. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

در شرایط کنونی، کشور با چالشی دو وجهی مواجه است؛ چالشی که هم اقتدار ملی و هم ثبات اجتماعی و اقتصادی را هدف قرار داده است. از یک سو، فشارهای خارجی در قالب تحریم‌های هدفمند، تهدیدات سیاسی و نظامی و جنگ اقتصادی، زیرساخت‌های معیشتی و توان راهبردی کشور را نشانه گرفته‌اند. از سوی دیگر، در داخل کشور جریان‌هایی وجود دارند که با تأکید بر «ناگزیر بودن مذاکره»، تلاش می‌کنند اراده عمومی را تضعیف کرده و جامعه را به پذیرش رویکردهای انفعالی و سازش‌محور سوق دهند. یکی از مهم‌ترین ابزارهای این جریان، ایجاد و تشدید التهابات روانی و اقتصادی در بازار است. دامن‌زدن به نوسانات ارزی، افزایش انتظارات تورمی و القای فضای نااطمینانی، در نهایت فشار معیشتی بیشتری بر مردم وارد می‌کند تا مذاکره ـ حتی اگر فاقد دستاورد ملموس و همراه با هزینه‌های سیاسی باشد ـ به‌عنوان تنها راه برون‌رفت از مشکلات معرفی شود. با این حال، هرچند مذاکره می‌تواند یکی از ابزارهای کاهش فشارهای خارجی باشد، تبدیل‌کردن آن به محور اصلی سیاست‌گذاری اقتصادی، کشور را در وضعیت انتظار و بلاتکلیفی نگه می‌دارد. تجربه نشان داده است که تاب‌آوری اقتصادی زمانی افزایش می‌یابد که در کنار پیگیری فعال سیاست خارجی، اصلاحات داخلی نیز به‌صورت جدی دنبال شود؛ اصلاحاتی همچون سامان‌دهی بودجه، مقابله با رانت و فساد، حمایت مؤثر از تولید و بهبود فضای کسب‌وکار. در این میان، به نظر می‌رسد فاز «مذاکره برای مذاکره» به پایان رسیده و طرفین اکنون در حال آزمودن آستانه تحمل یکدیگر از طریق تشدید عملیات روانی و اقدامات محدود امنیتی و نظامی هستند. این وضعیت نشان می‌دهد که معادلات پیش‌رو، صرفاً در میز مذاکره تعیین نخواهد شد، بلکه میزان تاب‌آوری داخلی، انسجام اجتماعی و توان مدیریت شرایط نیز نقش تعیین‌کننده‌ای خواهد داشت. مطالبه اصلی مردم نیز روشن است: ایستادگی در برابر فشار و تهدید خارجی، همراه با مدیریت کارآمد اقتصاد و بازار؛ به‌گونه‌ای که ثبات اقتصادی، مهار تورم، افزایش اشتغال و بهبود قدرت خرید مردم تحقق یابد. دستیابی به این اهداف، نیازمند تلفیق واقع‌بینی در سیاست خارجی با اصلاحات عمیق و مستمر اقتصادی در داخل کشور است. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

فاصله‌ی میان بایدها و واقعیت‌ها، همواره وجدان‌های آرمان‌خواه را عذاب داده و می‌دهد، اما این، فاصله‌ای طی شدنی است ... و بی‌شک در آینده، با حضور نسل جوان مؤمن و دانا و پرانگیزه، با قدرت بیش‌تر طی خواهد شد. حضرت امام شهید سیدعلی حسینی خامنه‌ای (رضوان الله علیه) بخشی از بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی (ابلاغ شده در تاریخ ۲۲ بهمن‌ماه ۱۳۹۷) ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

📣 پیام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی 📱 @rahbar_enghelab_ir

پیش زمینه حمله آمریکا و اسرائیل و کشورهای عربی منطقه به ایران و شهادت رهبر عزیزتر از جانمان به همراه شهدای میناب و بیش از سه هزار شهید از بهترین فرزندان این کشور آشوب ۱۸ و ۱۹ دی ماه بود! پیش زمینه آشوب‌های دی ماه گران سازی های ارزی و حامل‌های انرژی و کالاهای اساسی به اصرار عده‌ای کارشناس! در دولت و مجلس بود! حقیقتا نمی‌خواستم در این مورد مطلبی بنویسم اما لازم است برای ثبت در تاریخ ( حتی در اندازه کانال کوچکی مثل اینجا) هشدار داده شود که مجدداً عده‌ای در تلاش در اجرای سیاست‌های صندوق بین‌المللی پول و پیاده سازی همان موارد که منجر به آتش کشیدن مساجد و قرآن سوزی و نابودی زیرساخت‌ها و جنگ و شهادت آقایمان شد هستند.

نماز مستحبی دهه اول ماه ذی‌الحجه از امشب بین نماز مغرب و عشاء اقامه خواهد شد. التماس دعا

پیام رهبر معظم انقلاب آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای برای تجمعات درباره دولت و تیم مذاکره‌کننده. @yaminpour 🖌#استاد_طاهرزاده: همه حرف در همین نکته است که "تضعیف"یا "توهین" به دولت  یا سایر مسئولانی که هریک عهده‌دار مأموریت‌های حساسی هستند، به‌ویژه در زمان جنگ، خط قرمز امام شهید و امام حاضر محسوب می‌شود و البته این امر منطقی و عقلانی، هیچ منافاتی با نقد دلسوزانه ندارد.

یاد کردن از جنگ فعلی با عنوان "جنگ رمضان" نمیتواند روایت جامعی از چیستی و ویژگی این جنگ را به مخاطب و تاریخ انتقال دهد. اعراب و اسرائیل هم در تاریخچه جنگ هایشان یک جنگ را بنام جنگ رمضان می شناسند. این جنگ را چگونه باید نام گذاری نمود؟ در گفتگو با دکتر انتظاری جامعه شناس دانشگاه علامه طباطبایی این موضوع را به بحث گذاشتیم. شما میتوانید این قسمت و طرح مساله را از طریق لینک زیر دنبال فرمایید: https://telewebion.ir/episode/0x16c2b666 @Politicalhistory

اظهارات محمدجواد ظریف در مراسم بزرگداشت شهدای وزارت خارجه، بار دیگر فضای رسانه‌ای و سیاسی کشور را با پرسش‌های بنیادین روبه‌رو کرده است. وی با بیانی متفاوت نسبت به دوران مسئولیت خود، با نفی نیاز به اخذ تضمین از سوی «قول‌شکنان»، «مردم و نیروهای مسلح» را بزرگ‌ترین تضمین‌های کشور معرفی کرده است؛ (ما نیاز به تضمین از سوی قول‌شکنان نداریم؛ مردم و نیروهای مسلح بزرگ‌ترین تضمین برای ما هستند) بیانی که هرچند چرخشی پارادوکسیکال در ادبیات سیاسی اوست اما گویا نشانی از یک راهبرد دیپلماتیک است! ناظران سیاسی به‌خوبی به یاد دارند که در دوران مذاکرات منتهی به برجام، منطق حاکم بر دستگاه دیپلماسی وقت، تکیه بر تعهدات بین‌المللی و اعتبار شخصیِ طرف‌های مذاکره‌کننده (مانند عبارت مشهور «امضای کری تضمین است») بود. اکنون اما با چرخشی آشکار، از پافشاری بر تضمین‌های حقوقی به نقطه‌ای رسیده‌ایم که اساساً وجودِ «تضمین» را غیرضروری قلمداد می‌کنند؛ قطعه‌ای جدید از پازل سیاست خارجی جریانی که گویا قصد دارد واقعیت‌های سختِ روابط بین‌الملل را نادیده انگارد. به نظر می‌رسد استفاده از مفاهیم مقدسی همچون «مردم» و «اقتدار نیروهای مسلح» در این اظهارات، بیش از آنکه برآمده از باوری اصولی به قدرت درون‌زا باشد، نوعی «چاشنی سیاسی» برای مشروعیت‌بخشی به سناریوی جدید است. این رویکرد، در حقیقت تلاشی است برای فرونشاندن صدای منتقدان و برچسب‌زنی به کسانی که همچنان بر «راستی‌آزمایی» و اخذ تضمین‌های عینی پافشاری می‌کنند. نکته کلیدی که در این ایده نادیده گرفته شده، «هزینه‌ی سنگینِ بدعهدی» است. در غیابِ تضمین‌های حقوقی و عینی، در صورتِ تکرار عهدشکنیِ طرف مقابل، بارِ اصلیِ این ناکارآمدی بر دوش معیشت مردم و توان بازدارندگی نیروهای مسلح خواهد بود. در واقع، در این نگاه، هزینه‌ی شکست‌های احتمالیِ دیپلماتیک، پیشاپیش به حسابِ سرمایه‌های ملی واریز شده است، نه به پای تدبیرِ دیپلماتیک. همزمانیِ این اظهارات با موج رسانه‌ای جریانی خاص و تیترهای هماهنگ در مطبوعاتِ همسو، این فرضیه را تقویت می‌کند که با یک «پروژه‌ی عملیاتی» در سطوح بالای تصمیم‌سازی روبرو هستیم؛ پروژه‌ای که هدفش هموار کردن مسیر برای توافقاتی بدون پشتوانه و تکرارِ تجربه‌هایی است که پیش‌تر، ناکامیِ آن‌ها بر همگان آشکار شده بود. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya