در شرایط کنونی، کشور با چالشی دو وجهی مواجه است؛ چالشی که هم اقتدار ملی و هم ثبات اجتماعی و اقتصادی را هدف قرار داده است. از یک سو، فشارهای خارجی در قالب تحریم‌های هدفمند، تهدیدات سیاسی و نظامی و جنگ اقتصادی، زیرساخت‌های معیشتی و توان راهبردی کشور را نشانه گرفته‌اند. از سوی دیگر، در داخل کشور جریان‌هایی وجود دارند که با تأکید بر «ناگزیر بودن مذاکره»، تلاش می‌کنند اراده عمومی را تضعیف کرده و جامعه را به پذیرش رویکردهای انفعالی و سازش‌محور سوق دهند. یکی از مهم‌ترین ابزارهای این جریان، ایجاد و تشدید التهابات روانی و اقتصادی در بازار است. دامن‌زدن به نوسانات ارزی، افزایش انتظارات تورمی و القای فضای نااطمینانی، در نهایت فشار معیشتی بیشتری بر مردم وارد می‌کند تا مذاکره ـ حتی اگر فاقد دستاورد ملموس و همراه با هزینه‌های سیاسی باشد ـ به‌عنوان تنها راه برون‌رفت از مشکلات معرفی شود. با این حال، هرچند مذاکره می‌تواند یکی از ابزارهای کاهش فشارهای خارجی باشد، تبدیل‌کردن آن به محور اصلی سیاست‌گذاری اقتصادی، کشور را در وضعیت انتظار و بلاتکلیفی نگه می‌دارد. تجربه نشان داده است که تاب‌آوری اقتصادی زمانی افزایش می‌یابد که در کنار پیگیری فعال سیاست خارجی، اصلاحات داخلی نیز به‌صورت جدی دنبال شود؛ اصلاحاتی همچون سامان‌دهی بودجه، مقابله با رانت و فساد، حمایت مؤثر از تولید و بهبود فضای کسب‌وکار. در این میان، به نظر می‌رسد فاز «مذاکره برای مذاکره» به پایان رسیده و طرفین اکنون در حال آزمودن آستانه تحمل یکدیگر از طریق تشدید عملیات روانی و اقدامات محدود امنیتی و نظامی هستند. این وضعیت نشان می‌دهد که معادلات پیش‌رو، صرفاً در میز مذاکره تعیین نخواهد شد، بلکه میزان تاب‌آوری داخلی، انسجام اجتماعی و توان مدیریت شرایط نیز نقش تعیین‌کننده‌ای خواهد داشت. مطالبه اصلی مردم نیز روشن است: ایستادگی در برابر فشار و تهدید خارجی، همراه با مدیریت کارآمد اقتصاد و بازار؛ به‌گونه‌ای که ثبات اقتصادی، مهار تورم، افزایش اشتغال و بهبود قدرت خرید مردم تحقق یابد. دستیابی به این اهداف، نیازمند تلفیق واقع‌بینی در سیاست خارجی با اصلاحات عمیق و مستمر اقتصادی در داخل کشور است. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

فاصله‌ی میان بایدها و واقعیت‌ها، همواره وجدان‌های آرمان‌خواه را عذاب داده و می‌دهد، اما این، فاصله‌ای طی شدنی است ... و بی‌شک در آینده، با حضور نسل جوان مؤمن و دانا و پرانگیزه، با قدرت بیش‌تر طی خواهد شد. حضرت امام شهید سیدعلی حسینی خامنه‌ای (رضوان الله علیه) بخشی از بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی (ابلاغ شده در تاریخ ۲۲ بهمن‌ماه ۱۳۹۷) ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

📣 پیام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی 📱 @rahbar_enghelab_ir

پیش زمینه حمله آمریکا و اسرائیل و کشورهای عربی منطقه به ایران و شهادت رهبر عزیزتر از جانمان به همراه شهدای میناب و بیش از سه هزار شهید از بهترین فرزندان این کشور آشوب ۱۸ و ۱۹ دی ماه بود! پیش زمینه آشوب‌های دی ماه گران سازی های ارزی و حامل‌های انرژی و کالاهای اساسی به اصرار عده‌ای کارشناس! در دولت و مجلس بود! حقیقتا نمی‌خواستم در این مورد مطلبی بنویسم اما لازم است برای ثبت در تاریخ ( حتی در اندازه کانال کوچکی مثل اینجا) هشدار داده شود که مجدداً عده‌ای در تلاش در اجرای سیاست‌های صندوق بین‌المللی پول و پیاده سازی همان موارد که منجر به آتش کشیدن مساجد و قرآن سوزی و نابودی زیرساخت‌ها و جنگ و شهادت آقایمان شد هستند.

نماز مستحبی دهه اول ماه ذی‌الحجه از امشب بین نماز مغرب و عشاء اقامه خواهد شد. التماس دعا

پیام رهبر معظم انقلاب آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای برای تجمعات درباره دولت و تیم مذاکره‌کننده. @yaminpour 🖌#استاد_طاهرزاده: همه حرف در همین نکته است که "تضعیف"یا "توهین" به دولت  یا سایر مسئولانی که هریک عهده‌دار مأموریت‌های حساسی هستند، به‌ویژه در زمان جنگ، خط قرمز امام شهید و امام حاضر محسوب می‌شود و البته این امر منطقی و عقلانی، هیچ منافاتی با نقد دلسوزانه ندارد.

یاد کردن از جنگ فعلی با عنوان "جنگ رمضان" نمیتواند روایت جامعی از چیستی و ویژگی این جنگ را به مخاطب و تاریخ انتقال دهد. اعراب و اسرائیل هم در تاریخچه جنگ هایشان یک جنگ را بنام جنگ رمضان می شناسند. این جنگ را چگونه باید نام گذاری نمود؟ در گفتگو با دکتر انتظاری جامعه شناس دانشگاه علامه طباطبایی این موضوع را به بحث گذاشتیم. شما میتوانید این قسمت و طرح مساله را از طریق لینک زیر دنبال فرمایید: https://telewebion.ir/episode/0x16c2b666 @Politicalhistory

اظهارات محمدجواد ظریف در مراسم بزرگداشت شهدای وزارت خارجه، بار دیگر فضای رسانه‌ای و سیاسی کشور را با پرسش‌های بنیادین روبه‌رو کرده است. وی با بیانی متفاوت نسبت به دوران مسئولیت خود، با نفی نیاز به اخذ تضمین از سوی «قول‌شکنان»، «مردم و نیروهای مسلح» را بزرگ‌ترین تضمین‌های کشور معرفی کرده است؛ (ما نیاز به تضمین از سوی قول‌شکنان نداریم؛ مردم و نیروهای مسلح بزرگ‌ترین تضمین برای ما هستند) بیانی که هرچند چرخشی پارادوکسیکال در ادبیات سیاسی اوست اما گویا نشانی از یک راهبرد دیپلماتیک است! ناظران سیاسی به‌خوبی به یاد دارند که در دوران مذاکرات منتهی به برجام، منطق حاکم بر دستگاه دیپلماسی وقت، تکیه بر تعهدات بین‌المللی و اعتبار شخصیِ طرف‌های مذاکره‌کننده (مانند عبارت مشهور «امضای کری تضمین است») بود. اکنون اما با چرخشی آشکار، از پافشاری بر تضمین‌های حقوقی به نقطه‌ای رسیده‌ایم که اساساً وجودِ «تضمین» را غیرضروری قلمداد می‌کنند؛ قطعه‌ای جدید از پازل سیاست خارجی جریانی که گویا قصد دارد واقعیت‌های سختِ روابط بین‌الملل را نادیده انگارد. به نظر می‌رسد استفاده از مفاهیم مقدسی همچون «مردم» و «اقتدار نیروهای مسلح» در این اظهارات، بیش از آنکه برآمده از باوری اصولی به قدرت درون‌زا باشد، نوعی «چاشنی سیاسی» برای مشروعیت‌بخشی به سناریوی جدید است. این رویکرد، در حقیقت تلاشی است برای فرونشاندن صدای منتقدان و برچسب‌زنی به کسانی که همچنان بر «راستی‌آزمایی» و اخذ تضمین‌های عینی پافشاری می‌کنند. نکته کلیدی که در این ایده نادیده گرفته شده، «هزینه‌ی سنگینِ بدعهدی» است. در غیابِ تضمین‌های حقوقی و عینی، در صورتِ تکرار عهدشکنیِ طرف مقابل، بارِ اصلیِ این ناکارآمدی بر دوش معیشت مردم و توان بازدارندگی نیروهای مسلح خواهد بود. در واقع، در این نگاه، هزینه‌ی شکست‌های احتمالیِ دیپلماتیک، پیشاپیش به حسابِ سرمایه‌های ملی واریز شده است، نه به پای تدبیرِ دیپلماتیک. همزمانیِ این اظهارات با موج رسانه‌ای جریانی خاص و تیترهای هماهنگ در مطبوعاتِ همسو، این فرضیه را تقویت می‌کند که با یک «پروژه‌ی عملیاتی» در سطوح بالای تصمیم‌سازی روبرو هستیم؛ پروژه‌ای که هدفش هموار کردن مسیر برای توافقاتی بدون پشتوانه و تکرارِ تجربه‌هایی است که پیش‌تر، ناکامیِ آن‌ها بر همگان آشکار شده بود. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

رهبر شهید: در مقابل دشمن اگر مسئولین کشور احساس رعب و خوف بکنند، بر سر ملت بلاهای بزرگ خواهد آمد. آن ملتهائی که ذلیل و مقهور دست دشمن شدند، عمده‌ی علت این بود که مسئولان - پیشروان قافله‌ی ملت - شجاعت لازم، اعتماد به نفس لازم را نداشتند. گاهی در بین آحاد مردم عناصر مؤمن، فعال، فداکار، آماده‌ی به جانبازی هستند، منتها مسئولین و رؤسا وقتی خودشان این آمادگی را ندارند، نیروهای آنها هم از بین میرود و این ظرفیت هم نابود میشود. آن روزی که شهر اصفهان در دوره‌ی شاه سلطان حسین مورد غارت قرار گرفت و مردم قتل عام شدند و حکومت باعظمت صفوی نابود شد، خیلی از افراد غیور بودند که حاضر بودند مبارزه و مقاومت کنند؛ اما شاه سلطان حسین ضعیف بود. اگر جمهوری اسلامی دچار شاه سلطان حسین‌ها بشود، دچار مدیران و مسئولانی بشود که جرأت و جسارت ندارند؛ در خود احساس قدرت نمیکنند، در مردم خودشان احساس توانائی و قدرت نمیکنند، کار جمهوری اسلامی تمام خواهد بود. ✅ #یادداشت_های_پراکنده 📌 پیوندهای ارتباطی: 🔸 کانال ایتا: eitaa.com/Scatterednotes_Hya

تعجب اینجاست که آیا در جمع حضار بزرگداشت شهید امیرعبدالهیان، حتی یک فرد مطلع حضور نداشت که از ظریف بپرسد دقیقا قرارست در بزرگداشت چه کسی سخنرانی کند؟ همان شهیدی که به توصیه شیوخ عرب و به دلیل اختلاف با ظریف و روحانی در مسائل منطقه‌ای، مقاومت، حزب‌الله و سوریه، از معاونت عربی و آفریقایی وزارت خارجه عزل شد؟ اتفاقی که همان زمان، با استقبال رسانه‌های سعودی مواجه شد. شبکه العربیه بلافاصله این اتفاق را نشانه عزم دولت روحانی برای همکاری با کشورهای عربی در مذاکرات منطقه‌ای درباره سوریه و حزب‌الله توصیف کرد و نوشت که امیرعبداللهیان فردی نزدیک به سپاه بود که با ظریف و روحانی در سیاست‌های منطقه‌ای اختلاف‌نظر اساسی داشت. آن زمان همه خوب میدانستند که، عزل این شهید مظلوم از دستگاه دیپلماسی به معنای تلاش برای کمرنگ کردن نقش محور مقاومت در سیاست خارجی ایران‌ست و همین سیاستها به مرور باعث دور شدن بشار اسد از ایران و از دست دادن سوریه و در نهایت باز شدن دست اسرائیل برای حمله به ایران شد. حالا همان جریان، در بزرگداشت این شهید مظلوم، در جایگاه روایتگر و تجلیل‌کننده نشست آن هم در قاب زنده رسانه ملی... و تئوری جدیدی برای مذاکرات ارائه‌ کرد، «توافق بدون تضمین» بعضی قاب‌ها فقط تصویر نیستند، تحریف تاریخ‌اند.

⚠️ یک نکته درباره توافق احتمالی که برخی رسانه‌ها از آن خبر می‌دهند (و شخصا به آن خوشبین نیستم) : 🔻چه توافق بشود چه نشود، باید، باید، باید، این تجمعات حفظ شده و خیابان را رها نکنیم. توطئه‌های زیادی را تدارک دیده بودند که با حضور مردم، ناکام ماند. به هیچ وجه، مگر به امر امام، خیابان را هرگز ترک نخواهیم کرد. مردم دست رهبر انقلاب و نیروهای مسلح را پُر کرده‌اند و پُر خواهند کرد، پس باید پای کار بمانیم... همچنان هفته‌ها و ماه‌های مهمی در پیش داریم...

در رابطه با ادعاهای رسانه‌ای اخیر، توجه داشته باشید که تاکنون هیچ توافقی حاصل نشده و اختلافات بر سر موارد کلیدی همچون موضوع هسته‌ای، وضعیت تنگه هرمز و پول‌های بلوکه شده ایران همچنان باقی است؛ و ایران فعلاً از هرگونه مذاکره پیرامون پرونده هسته‌ای خود امتناع ورزیده است ...