نور ، پناه ، نویسنده ترس از دست دادن بیشترین آسیب رو به شما زده . For : https://eitaa.com/remember_the_rain

غبار شکنجه های تنهایی را هیچ بادی فراری نمی داد. دنیا سکوت بزرگی بود که صدای ما را در خود فرو میبرد. اما ما هم سکوت را انتخاب کردیم و با نوای محزون سکوت او هماهنگ شدیم. هیچ بادی تهدیدی برای شعله های خاموش نیست. و تمام پروانه ها در امان اند به قیمت بی بهای تنهایی. دیگر در سکوت به دنبال زیبایی ها میگردیم... _تقدیم به movie eater 🕯

روزهای طلایی شهر خاطرات مغایرتی با شکوفه های آفتاب نداشت. روزهایی که کلمات خسته کتابخانه ها بال می گشایند و به مهمانی رایحه چای می پیوندند. و رویاها حقیقت را برای همیشه نادیده میگیرند. روزهایی که هرکدام روایتگر ذره های نه چندان کوچک لبخند هاست. میخواهم به آن روزها بازگردم... _تقدیم به @Astagh_for_allahh ☕️

دستانت به زمختی دستان من نیست... شاید تنها هنگامی که مذاب اشک صورتت را می سوزانند آنها را پاک کنند. و چثه ات حتی از زخم هایت کوچکتر است. اما بال هایت.. بال هایت به بزرگی آسمان های پرواز است. آسمان هایی که خود قاتل سقوط های مرده هستند. به یاد داشته باش... دنیا مانند پوکه های سیگار لذت بخش و در عین حال بیهوده است. پس پلکانی از فاصله بساز تا زمین و به آسمان برو. شاید آنجا جای بهتری باشد... _تقدیم به paradox 🗝