@hekmateislami
🔸این بحث ماهیتا فلسفی است از این جهت برای آن دسته از عزیزانی که در حوزه هایی مثل تعلیم و تربیت و روان شناسی مشغول فعالیت هستند نیز مفید است. ان شاءالله.
🔗 لینک شرکت در جلسه ارسال خواهد شد.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
« لَا يبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا»
✍این آیه خیلی زیبا است.
می فرماید آنجا دوست نداری حالت عوض شود تنوع را دوست نداری!
پس تنوع طلبی فطری ما نیست و ما از چیزهایی خسته می شویم که ملائم(متناسب و سازگار) با طبع ما نیست.
اگر از این حقیقت آنجایی به اینجایی واکنونی پل بزنیم چه می شود؟
می شود اینکه:
اگر تنوع طلب هستیم، که هستیم، یعنی یک جای کار مان می لنگد.
وقتی تنوع طلبیم یعنی این هایی که با آنها اُنس داریم، این حرکت ها، این رسیدن ها، این وصال ها، این عاشق و معشوقی ها، جنسشان با جنس ما جور نیست و ما را تامین نمی کنند.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
🔹آن چلو مرغ!
✍ می فرماید در بهشت چلو مرغ خواهید خورد*!
خب مگر چلو مرغ آنجا چه فرقی با اینجایی اش دارد که از این بگذریم برای رسیدن به آن؟
در پاسخ می توان گفت:
🔸اول اینکه: می خواهد بفرماید آنجا هم این سنخ از خوشی ها برای شما فراهم است. نگران نباشید چیزی را از دست نمی دهید.
🔸دوم اینکه: ذکر این نوع از نعمات لذت بخش، که انسان ها در زندگی دنیوی تجربه کرده اند سبب می شود زمینه ادراک آن برترهایش که تجربه نکردیم و نمی شناسیم فراهم شود.
🔸سوم اینکه: فرقی است بین چلو مرغ اینجایی و آنجایی!
تصور کنید یک وقت شما کالایی را، از بازار می خرید این یک نوع لذتی دارد و یک وقت آن کالا را از دوستی هدیه می گیرید. این دومی لذتی افزون تر دارد در حالی که همان کالا است.
یک وقت می روید از بازار یک چفیه می خرید، یک وقت همان چفیه را از دست آقا و مثلا آن چفیه زیرعبایش را می گیرید. هر دو یکی است ولی چون یکی از جانب محبوب آمده لذتش افزون است. شما دیگر آن چفیه دومی را با هزار چفیه هم نوعش عوض نخواهید کرد.
یک وقتی در محضر بزرگی یک لیوان چای نصیب حقیرشد. وقتی آمدم منزل با وجد و حیرت تمام از طعم آن چای حرف می زدم! بلکه هنوز هم معتقدم خوش طعم ترین چایی که خورده ام آن بوده. تفاوت اما در ماهیت چای نبود، در محضر آن عزیز، خوردنش بود.
لذت مادی اگر با چنین شرایطی همراه شود کیفیتش ارتقاء پیدا می کند.
وقتی در بهشت خود را در مجلس و در محضر محبوب حقیقی و اصیل ببینیم و نیز نعمت را بی واسطه از او دریافت کنیم حتما لذتی افزون دارد.
در این صورت نیازی نیست اصرار کنیم و استدلال کنیم که ثابت کنیم آن چلوها با این چلوها، آن میوها با این میوه ها، آن سایه ها با این سایه ها، آن درختان با این درختان و آن نهرها با این نهرها، ماهیتا فرق دارند. نه آنها همین ها هستند** ولی
در محضر "محبوب" خوردن و از دست "محبوب" گرفتن، تفاوت ایجاد می کند.
______
*وَلَحْمِ طَيرٍ
**هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
✍ تنها آدم های دارای نفاق این توان را دارند که همه آدم های(خوب وبد) اطراف خود را راضی نگه دارند و الا ذات زندگی مومنانه چنانکه جاذبه دارد، دافعه نیز دارد.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
📚برداشت شخصی و تجویزگونه حقیر از مطالعه و انس با آثار برخی از اهل قلم:
چند باری که شریعتی خواندم به قلمش بدبین شدم.
جلال آل احمدها و امیرخانی ها را برای جولان ذهنی، نویسندگی و سخنوری بخوانید، در صورتی که مجال و فراغ بال دارید که اگر طلبه هستید ندارید!
عین صاد را برای نظام دادن ذهن توصیه نمی کنم ولی برای ایجاد شور، انگیزه و خلاقیت حتما توصیه می کنم.
اگر نا امید، بی حال و احیانا افسرده ای سراغ دارید از خوشه های ناب عرفان نظرآهاری - مثلا بالهایت را کجا جاگذاشتی- بهره مندش کنید.
بزرگانی مثل جوادی اما، مشت مشت معلومات در دامان می ریزند ولی من دانه دانه های مصباح را بر مشت مشت معلوماتی کی نمی توانم تجزیه شان کنم ترجیح می دهم. هر چه باشد آن دانه ها نه زائد دارد و نه زائد پروری می کند.
مطهری را نخوانده ام بلکه با او زندگی کرده ام. برای نسل امروز اما، مطهری را تنها با ترکیبش می پسندم. نسخه اصیل من ترکیب مطهری با مصباح است که به عالم و عامی توصیه می کنم.
از قورباغه ات را قورت بده بریان تریسی که بگذریم تنها تک خوانی های خارجکی هایی امثال او مفیدند و الا انس با اینها آفت است.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
✍ این همت را نداریم که نقطه ی آغاز باشیم. گاهی می ترسیم شروع کننده باشیم. گاهی فقط انتظار می کشیم و گاهی انتظار داریم کسی ما را هول دهد. تذکر دهد. راه بری کند.
سوگمندانه است ولی انگار انتظار غلطاندن و به دوش کشیدنمان را هم می بریم!
منطق قرآن اما این نیست. قرآن نه قانون انرسی را قبول دارد و نه انتظار کشیدن را.
قرآن ما را مولد می خواهد و نه محتکر و نه بارکش.
نقطه ی آغاز می خواهد و نه میانه.
جلودار می خواهد و نه حتی همراه.
می فرماید از من بخواهید شما را جلودار راه یافتگان قرار دهم*. یعنی نه اینکه من باید راه بیفتم و حرکت کنم و نه حتی اینکه من خوب است رهبر گروه باشم، بلکه می فرماید بگویید کاری کن من رهبر رهبرها باشم. امام آنها که خود حرکت کرده و راه یافته اند من باشم.
______
*وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
✍وقتی از ضربه ها خرد می شویم و
وقتی نمی توانیم رنج ها را تبدیل کنیم، معلوم می شود باطن و حقیقت تصویر ذهنی ما از دنیا این است که دنیا یک عشرتکده است.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
«اللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتِي»
✍ خدایا محبت تو به من وفور نیت باشد.
من به وفور نیت نیازمندتر از وفور نعمتم.
من از تو یک نیت فرا گیر می خو اهم.
نیتی جاری.آنچنان فراگیروگسترده
که از صوم و صلاتم گذر کند.
جاری شود در خواب و
خوراکم و سکوت
و حرفم و غم
و شادیم و
در مهرم
وقهرم.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
این بی مقدارها!
✍آنجا حق ها را وزن می کنند* و نه عمل ها را
سنجه های آنجایی نه مقدارها که نسبت ها را قضا و قدر می کنند.
اینکه من به تو چقدر دادم و تو چقدر تکثیرش کردی و نیز اینکه این بازده تو چه نسبتی با من دارد ملاک سنجش او است. اصلا با این توجه است که عدل آنجایی معنا پیدا می کند.
خدا نه به آنچه تحویل داده نگاه می کند و نه صرفا به آنچه ما تولید کردیم، بلکه نسبت بین تحویل و تکثیر را می سنجد و بعد آن تکثیر و تولید را با خودش می سنجد که چقدر رنگ گرفته.
با این نگاه است که شغل ها و استعدادها بی مقدار (فاقد وزن)می شوند.
بی مقدار می شود فاصله رئیس و مرئوسی؛
وَر می افتد شان شاهی و شبانی.
دیگر اصلا معنایی ندارد اینکه مخ صدرایی و سینوی داشته باشی یا آن کم حافظه ی همیشه درگیر در صفرهای ریال و تومان کارت خوان توباشی.
عجیب آنکه گاهی برای ما این ور افتاده ها می شوند پُز عالی و حسرت نداری!
_____
* الْوَزْنُ يوْمَئِذٍ الْحَقُّ
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
من اگر حرکت نکنم می گَندم!
✍شاید قدری مشمئز کننده به نظر آید ولی مطلب حقی است و بایسته تکرار.
مَثَل آدمی مَثَل بذر درون خاک است. نه خاک محل زندگی بذر است و نه بذر بودن حقیقت و غایت او.
در آدمی فطرت حکم آن بذر را دارد یعنی یک استعداد است تا انسان بتواند رویش و فلاح را آغاز کند و دنیا چیزی جز خاک نیست. واین دو نه محل سکون هستند و نه مکان زندگی.
بذر اگر در خاک بماند، جوانه نزند و سبز نشود حتما می گندد و می پوسد و آدمی اگر در آن مقدمات بماند و رویشی نداشته باشد و امکاناتش را راکد و ساکن بگذارد اول می گندد و متعفن می شود و در آخر می پوسد.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
🔹نقد حقیر بر کتاب "استنباط حکم اخلاقی از سیره و عمل معصوم؛ دشواری های نظری و ملاحظات روش شناختی"، در فصل نامه پژوهشنامه اخلاق دانشگاه معارف منتشر شد.
🔸این اثر ارزشمند تالیف فاضل ارجمند حجت الاسلام دکتر محمد عالم زاده نوری می باشد که توسط پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی منتشر شده است.
📚جهت دانلود نسخه کامل نقد از لینک ذیل استفاده شود.
🔗http://akhlagh.maaref.ac.ir/browse.php?slc_lang=fa&slc_sid=1&cur=1
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
✍وقتی به این درک برسی که بین آنچه هستی با آنچه باید باشی فاصله است، یعنی ضروت دگرگون شدن را یافته ای و این قدم مبارک، در تو شُوری می ریزد برای حرکت، برای راکد نگذاشتن امکانات. جریان فلاح و رویش آدمی از اینجا آغاز می شود.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
✍ ما فکر می کنیم اگر سر و صدایی به راه نیندازیم و غوغایی به پا نکنیم بی مغز به نظر می رسیم.
لابد باید زبانمان شیلنگ تخته بندازد تا مثلا از خُنکی و خِنگی در آییم.
انگار اگر سکوت را تحمل کنیم فهیم نیستیم.
ولی من شنیدم آن امام که به غمزه ی سخن از چشم ها مشک ها می ساخت، وقتی زبان به ستایش آن برادر ایمانی خود گشود فرمود*:
اگر بر بیشتر حرف زدن مغلوب می شد اما کسی نمی توانست در سکوت از او سبقت گیرد!
---------------
* كَانَ إِذَا غُلِبَ عَلَى الْكَلَامِ لَمْ يُغْلَبْ عَلَى السُّكُوت
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
✍ نمی خواهم بگویم سر در لاک بودن فضیلت است منظور من این است که با غوغا منشی نمی شود رفعت یابیم.
اگر می خواهیم ظرفیتی به دست آوریم و وسعتی بیابیم باید:
در سکوت ها و خلوت ها مروری بر خود داشته باشیم تا حرکت ها عمق یابد و اصالت گیرد.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
🔸داستانی بلند و ژرف برای کسانی که می خواهند معنای عمق و اصالت در حرکت ها را بدانند:
اوایل وقتی برخی خدمت امام خمینی ره می رسیدند ایشان از جای خودشان بلند نمی شدند. وقتی برخی اعتراض گونه جویای علت شدند امام فرمود:
من نمی توانم از این کار قصد قربت کنم!
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
🔹مقاله جدیدی از حقیر با عنوان
"مکانیزم تسلط شیطان بر قوای بینشی و گرایشی انسان و پیامدهای تربیتی آن از منظر قرآن"
در فصل نامه مشکوه آستان قدس رضوی منتشر شد.
📚دانلود نسخه کامل مقاله از طریق لینک ذیل:
http://mishkat.islamic-rf.ir/article_140858.html
🔸مقاله کاربردی
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
"حق گرفتنی است دادنی نیست!
✍معنای این جمله یعنی:
دنیل محل کشاکش گرگ ها است.
در دنیا نه انسانیتی وجود دارد و
نه فضیلتی.
دنیا جز پلشتی و زشتی ندارد.
این درحالی است که انسانیت و فضیلت هست و بلکه هیچ گاه نخواهد مُرد. پس این جمله حتما غلط است.
بایسته است گفته شود:
حق هم گرفتنی است و هم دادنی.
🔸هر فرد دو وظیفه دارد:
گرفتن حق خود و دادن حق دیگران.
بار دادن حق سنگین تر هم است چون
اعطای حق به دیگران سه بُعد دارد:
_دادن حقی که بر گردن ما است،
_گرفتن حق از ظالم و اعطای آن به مظلوم،
_بخشیدن حق خودمان و دادن آن به دیگران(ایثار و انفاق).
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
✍حتی اگر مسئول زمین خوردن دیگران نباشیم ولی حتما مسئول بلند کردن آنها هستیم.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr
از من پرسیدند:
چرا آدم های مذهبی تند و بد اخلاق هستند؟
✍فارغ از اینکه معنای آدم مذهبی در نظر او چه بود و که بود و اینکه اصلا مذهبی بودن و بد اخلاقی ضدین هستند، و فارغ از اینکه مومن حتی حق ندارد غمش را در چهره اش آورد، می گویم مشکل ما این است که گاهی انتظار داریم آن مثلا مذهبی ها حصارهای دلشان را بردارند و این خط اول ابتذال دل است.
***
وقتی دل بی حصار شد هرکس در آن خرگاهی برپا می کند و حکومتی به راه می اندازد.
این دل آنقدر این سو و آن سوکشیده می شود که ازغوغاها و آشفتگی پر می شود.
نه می تواند آشفتگی و درهم شدگی اش را مهار کند
و نه می تواند به قدر لحظه ای خود را به سکوت و خلوت کشاند.
اصلا نمی تواند سکوت را تحمل کند.
تن دادن به سرگرمی ها، شادی ها، زرق ها و برق ها روپوش های آن وحشت های درونی است.
٪ ٪ ٪
من فکر می کنم آدم هایی که از سکوت و خلوت فراری هستند درونشان غوغا است. می خواهند از خودشان فرار کنند...
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
عنوان اثر جدید حقیر است که تالیف آن به پایان رسید.
در این اثر به دنبال یافتن نقطه آغاز جریان فلاح و رویش انسان برآمدم.
این کتاب روایتی فقه الحدیثی دارد که در آن به وآکاوی دلالت های مجموعه ای از روایات همت شده است.
روایاتی که هرچند در زمان های مختلف و توسط چندتن از حضرات معصومین (ع) صادر گشته است اما معتقدم یک خط واحد دارند و در حقیقت یک خانواده و ترسیم گر یک هدف می باشند.
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 https://eitaa.com/joinchat/4101963869Cfd4ffc79d4
"به آنچه امید نداری، امیدوارتر باش
از آنچه به آن امید داری"*
✍آنجا که امیدی نیست تو امیدوار باش.
به آنچه امیدنداری امیدوار باش.
مگر نشنیدی موسی به امید پاره آتشی رفت اما در حالی بازگشت که پیامبر خدا شده بود.
___________
*كُنْ لِمَا لَاتَرْجُو أَرْجى مِنْكَ لِمَا تَرْجُو
─┅═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═┅─
🦋 @sedayefakr