معنای نهفته در رویا @selfknowledge1401

تا به حال برایتان پیش آمده که رویای عجیبی دیده باشید و گمان کنید که پیام پنهانی در پس آن است؟ تاویل رویا فرض را بر این اساس در نظر می‌گیرد که ساختار­های دخیل در رویا­بینی معنای واقعی رویا یا محتوای نهفته را پنهان می‌­کند. محتوای نهفته معنای نمادین رویا است. که در پس محتوای آشکار رویا نهفته است. معنای پنهان رویا نقش مهمی در نظریه روان‌کاوی زیگموند فروید بر عهده داشت. او معتقد بود که به هشیاری رساندن معنای پنهان رویا، آشفتگی روانی را تسکین می‌­دهد. انواع محتوای رویا از نظر فروید، محتوای نهفته، معنای روان‌شناختی پنهان موجود در رویا می­‌باشد. این محتوی در ظاهری سمبولیک و نمادین خود را نشان می‌دهد و به دلیل اینکه بیشتر ناراحت­‌کننده و تروماتیک هستند، از حیطه هشیاری خارج می‌­باشند. یکی از اهداف روان‌کاوی نیز بررسی این نمادها در جهت کشف نیازها و آرزوهای ذهن ناهشیار بود. زیرا روان‌کاوی معتقد بود که با آگاهی از این اطلاعات، افراد می‌توانند روش‌هایی پیدا کنند تا با آن­ها کنار بیایند. فروید معتقد بود که محتوای رویاها مبتنی بر تحقق آرزو است و او به دو نوع محتوا رویا‌ها اشاره کرد: محتوای آشکار و محتوای پنهان. به عقیده او، محتوای آشکار ظاهر رویا و محتوای پنهان معنای زیرین این نمادها می­‌باشد.  از نظر فروید و دیگر روان‌کاوان، اهمیت محتوای پنهان به مراتب بیشتر از محتوای آشکار است. فروید معتقد بود که ذهن به مثابه کوه­‌ یخ است. تنها بخش کوچکی از کوه یخ (ذهن هشیار) از آب بیرون است و قابل مشاهده است و بخش عظیم آن (ذهن ناهشیار) در زیر آب پنهان است. به همین جهت رویاها یکی از راه‌ های رسیدن به آن‌چه از حیطه آگاهی پنهان است، می‌باشند. برای مثال، تصور کنید که در رویا می‌بینید که در منظر عمومی عریان هستید. معنای قابل مشاهده رویا همین است اما فروید معتقد بود که معنای رویا چیزی بیش از این است. امکان دارد او این‌گونه تفسیر کند که شما ترس از قضاوت شدن داشته باشید و احساس ناامنی می­‌کنید و می­‌هراسید که دیگران به نقص­ شما پی‌ببرند. این، همان محتوای نهفته رویا می‌­باشد. پس از فروید، تاویل رویا محبوبیت بسیاری پیدا کرد. با این‌که بسیاری از تئوری‌­های محبوب در خصوص تاویل رویا معتقدند که رویا نشات گرفته از امیدها، ترس‌­ها و تجربیات زندگی می‌باشد، تحلیل‌گران بر این باورند که معنای نهفته رویا از اهمیت نمادین برخوردار می‌­باشد. درک معنای نهفته بیش‌تر تمرکز روان‌کاوی فروید متمرکز بر آگاهی رسانی افکار و احساسات پنهان و ناهشیار بود. او بر این باور بود که ذهن نیمه‌­هشیار محتوای نهفته رویا را سرکوب می‌­کند تا از فرد در مقابل این افکار و احساسات آسیب‌­زا محافظت کند. با این‌که ذهن این احساسات، افکار و امیال را در ذهن ناهشیار و نیمه‌­هشیار پنهان می­‌کند، آن­‌ها بر رفتار و افکار فرد تاثیر می­‌گذارند. فروید معتقد بود که محتوای ناهشیار امکان دارد به مشکل و اختلال در روان فرد بی­انجامد. فروید معتقد بود که با کشف معنای پنهان رویا افراد می‌توانند مشکلات خود را بهتر درک کرده و آن ها را بهتر حل کنند. در تاویل روان‌کاوانه فروید، رویاها بر تحقق آرزو متمرکز می‌­باشند. مردم در رویا، امیال و آرزوهایشان را می­‌بینند. امکان دارد بسیاری از این امیال نامناسب یا تکان دهنده باشند، به همین دلیل ذهن معنای ناهشیار را در پس محتوای آشکار مخفی می‌­کند. فروید معتقد بود که با آگاهی از معنای نمادین، آدم‌ها می‌­توانند از مصائب روان‌شناختی رها شوند.  چگونه ذهن محتوای پنهان را سانسور می‌کند فروید توضیح داد که ذهن با استفاده از مکانیسم‌های دفاعی مختلفی محتوای پنهان رویا را سانسور می­‌کند. از جمله جابجایی، فرافکنی، نمادسازی، فشرده ­سازی و منطقی‌سازی. جابجایی جابجایی یعنی جایگزینی یک چیز با چیز دیگر. امکان دارد در رویا از یک موضوع یا شخص به ظاهر بی‌اهمیت ناراحت شوید. فروید اعتقاد دارد که این موضوع نمادی از چیزی می‌­باشد که واقعاً شما را آزار می‌دهد. فرافکنی این مکانیسم دفاعی یعنی فرافکنی شامل قرار دادن احساسات غیرقابل قبول به فرد دیگر می‌شود. برای مثال، ممکن است در رویا ببینید که شخصی از شما بدش می‌آید، اما در واقعیت، شما از او بدتان می‌آید. این تحریف موجب تجربه احساس شده و اضطراب شما را به نحوی که ایگو متوجه آن نشود، کاهش می‌­دهد. نمادسازی نمادسازی شامل ابراز امیال سرکوب شده در کنش نمادین است. امکان دارد فروید رویای سیگار کشیدن یا قرار دادن سوییچ را در ماشین به معنای جنسی تفسیر کند. فشرده‌­سازی فشرده ­سازی به معنای متراکم کردن امیال نهفته در رویا می‌­باشد. یعنی چندبخش در واحد یک تصویر گنجانده شوند که محتوای نهفته را تصویر کند. منطقی‌­سازی منطقی سازی به معنای منتقل کردن تمامی نمادها، موضوع‌­ها، اتفاقات و افراد در رویا در قالبی قابل درک می‌­باشد. یک نکته: همه موافق نیستند که رویاه

ا معنای پنهانی دارند، اما نظریه تاویل رویا همچنان رایج است. تحلیل محتوای پنهان رویاهای شما ممکن است یکی از راه‌های به دست آوردن بینش در مورد چیزهایی باشد که ممکن است شما را آزار دهد.

موسیقی به مثابه روان @selfknowledge1401

با سلام فرا رسیدن فصل شادی‌ بخش و نشاط‌ آور بهاران و حیات دوباره زمین را که نشانه‌ای از قدرت و رحمت الهی است، بر همه ی شما عزیزان و همراهان تبریک و تهنیت عرض می‌ نماییم🌹🌹 و از درگاه خداوند متعال خواستاریم که روز‌های سال جدید، آرامشی باشد از جنس خدا؛ آرامشی که هیچگاه تمام نشود... 🌷 سال نو مبارک ❤️❤️ Digipostal https://digipostal.ir/cewec1x

توجه به درون بدن: راهی برای تسکین درد و تنش چه فرقی بین توجه به بوی نان تازه و توجه به نفس در مجرای بینی وجوددارد؟ هر دو شکلی از توجه هستند، اما سمت و سوی توجه در این دو حالت از تجربه متمایز است. در اولی توجه‌مان رو به بیرون معطوف است، مثل وقتی که با ضربه‌ای روی شانه مان به خود می‌آییم و در دومی توجه‌مان رو به درون است، مثل وقتی که ردپای عشق را در ضربان قلبمان احساس می‌کنیم. سالها بود که دانشمندان تصور می‌کردند منطقه مغزی مرتبط با هر شکلی از توجه، قشر پیش‌پیشانی (Pre-frontal Cortex) است. اما مطالعات متنوعی نشان دادند مناطق مغزی کاملاً متمایزی برای مشاهده مناظر درونی بدن وجود دارد که از نظر تحولی قدیمی‌تر و مدفون در اعماق زیرقشر مغز هستند؛ برای مثال اینسولا(Insula) و کرتکس سینگولیت پیشین(Anterior Cingulate Cortex). دنیای دیگری در درون ما وجود دارد که در آن وقایعی مانند حس‌های بدنی، هیجانات، عواطف، و افکاری جریان دارند که بسیاری از اوقات از آنها بی‌خبریم. این غفلت در حالی اتفاق می‌افتد که آنچه بیش از همه تعیین می‌کند “روز خوب” یا “روز بد”ی داشته‌ایم، همین وقایع درونی، یعنی شعف، خوشی، اضطراب، غم، سردرد، تپش قلب و… بوده‌اند و نه صرفاً دیدن مناظر زیبای جاده چالوس یا ترافیک سنگین آن روز. اصطلاح آگاهی درون بدنی (interoceptive awareness) به توجه و آگاهی از حس‌های بدنی در حال وقوع گفته می‌شود. خلاف آنچه پیش از این تصور می شد، برگرداندن توجه از درد و تنش‌های درون بدن نه تنها مرهم مناسبی نیست بلکه بر درد و تنش درونی ما نیز می‌افزاید. مطالعات جدید در حوزه سلامت نشان داده‌اند که کیفیت خاصی از این نوع توجه رو به درون شفابخش و تسکین‌دهنده درد و تنش است. بسیاری از ما با این نحوه توجه کردن نامانوس و بیگانه ایم و توجه به دنیای بیرونی برای ما در اولویت قرار دارد و تنها وقتی که جو دنیای درونی ما به مرز هشدار(!) می‌رسد، مثل وقتی که سردردمان شدید می‌شود، تنگی نفس می‌گیریم یا در دام عشق می‌افتیم مسیر توجه‌مان را به درون تغییر می‌دهیم، آن هم شاید…! اگر زخم‌های درون(چه جسمانی و چه عاطفی) را بدون تقلا برای تغییر، بدون اضطراب و آشفتگی، و فارغ از وسواس، بزرگنمایی و فاجعه آمیز کردن مورد توجه قرار دهیم، کم و بیش تسکین می‌یابند. اما اگر در پاسخ به تجربه‌های دشوار درونی، خانه بدن را ترک کنیم(گسستگی از بدن) و از تجربه لحظه به لحظه آنها فرار کنیم، دیر یا زود اگر درد باشد می‌شود درد مزمن، مشکلات هاضمه باشد احتمالا سندرم روده تحریک‌پذیر و غم باشد می‌شود افسردگی … دیدگاه‌های نوین در روانشناسی سلامت، توجه و آگاهی درون بدنی را در پیشگیری و درمان بیماری‌های جسمانی و عاطفی ارزشمند یافته اند. اخیراً در قالب مداخلات درمانی جدید تلاش شده توان ما در شناسایی سرنخ‌های جزیی بدنی (بدون به دام افتادن در وسواس و حساسیت افراطی) به شیوه ای سازمان‌یافته پرورش یابد. نتایج این مداخلات در مدیریت دردمزمن، مشکلات قلبی-عروقی، نارسایی مزمن کلیوی، سندرم روده تحریک پذیر و… موثر نشان داده شده است. @selfknowledge1401

تجربه جسمی احساسات مثبت 📖احساسات مثبت، از جمله عشق، به صورت گرما یا حرکت رو به بالای انرژی، و میل شدید به دراز کردن دست ها و در آغوش کشیدن تجربه می‌شوند. در این موارد، میل شدید به لبخند زدن و لمس کردن یا بغل کردن شخص دیگر وجود دارد، که به حس آرامش منجر می‌گردد. احساسات مثبت سبب کاهش اضطراب و دفاع‌ها می شوند. @selfknowledge1401

تجربه جسمی خشم 📖مسیر جسمی خشم در پایین بدن، در پاها یا پایین شکم، آغاز می شود، حرکت می کند و باعث حسی شبیه انرژی، گرما یا فوران آتشفشان می شود. این حس به سمت گردن و دو طرف سر و همچنین به سمت بازوها و دست‌ها حرکت می کند، که باعث میل شدید به گرفتن و انجام شکلی از خشونت می شود. بنابراین، سطوح نخاعی را، از سطح سینه‌ای (پشت) تا گردنی (گردن)، یک به یک طی می‌کند و بالا می رود. تجربه این میل شدید هر اضطراب ناخودآگاهی را دور می کند. به این ترتیب، فرد از حالت سفت و مهار شده به حالت فعال شده و آماده حرکت تغییر وضعیت می دهد. خشم به صورت امواجی ظاهر می شود که متناوبا افزایش و کاهش می‌یابند. وقتی خشم بیشتر است، اضطراب کمتر است، و برعکس. @selfknowledge1401

تجربه جسمی احساس گناه تجربه جسمی عذاب وجدان به صورت درد بالای سینه و گردن و همچنین هق هق زدن شدید و ایده‌های راسخ پشیمانی است که به تصویرسازی خشم نسبت به عزیزان متصل است. عذاب وجدان به صورت امواج منفک و یکپارچه‌ای رخ می‌دهد که می‌آیند و می‌روند. وقتی که عذاب وجدان وجود داشته باشد، صحبت کردن برای شخص غیر ممکن می‌شود، چراکه در چنگ این هیجان پرشور گرفتار آمده است. بین امواج عذاب وجدان، شخص قادر به سخن گفتن است. @selfknowledge1401

تجربه جسمی غم برخلاف احساس گناه، غم الزاما به صورت امواج منفک و يکپارچه دیده نمی شود - درد فیزیکی شدیدی که در احساس گناه دیده می‌شود، اینجا نیست. افکار فرد راجع به فقدان هستند، نه پشیمانی. وقتی که فرد احساس غم دارد، شما هم کشش پیدا می‌کنید که احساس غم همدلانه را احساس کنید. گاهی احساس گناه و غم در فاصله چند لحظه از هم احساس می شوند، و نتیجه ترکیب هایی از این دو مسیر است. @selfknowledge1401

🎶🎶🎶🎶موسیقی به مثابه روان @selfknowledge1401

خودشناسی خودشناسی، در ظاهر آسان ترین و در حقیقت، دشوارترین وظیفه ایست که ما در برابر خودمان و در برابر جهان داریم. وظیفه ای که به تنهایی و در خلاء قادر به دستیابی به آن نیستیم. این فرایند در قالب روابط امن،ثمربخش و سازنده قابل دستیابی است و البته داشتن و نگه داشتن چنین روابط سازنده ای، نیازمند درجاتی از خوآگاهی و پذیرش خود و دیگری است، که اغلب افراد از آن محروم اند. همه ی ما، به تناسب تجارب هیجانی و انسانی خود، ذخایر روانیِ سرشار از خاطرات و تجربیات عمیقِ هیجانی و اغلب پردازش نشده داریم. هر اندازه این تجارب، پردازش نشده و ناخودآگاه باقی بمانند، می توانند سرنوشت ما و آینده ی ما را به شیوه ای ناخوشایند و پر تعارض رقم بزنند. هیجانات و تعارضاتی که سرکوب شده و هرگز به درستی حل نشده اند، می توانند مهار زندگی ما را در دست گرفته ، و ما را در دام روابط نادرست و ناخرسند، درجا زدن در کار و تحصیل، افسردگی، اضطراب و… بیاندازند، و چوب های سختی شوند در لابلای چرخ رشد شخصی و درونی ما. این در حالی است که ما فکر می کنیم این سرنوشت نامیمون ماست که اینچنین‌ ما را دربند روابط و شرایط نادرست، آسیب زننده و تخریبگر انداخته است و به غلط تصور می کنیم که راه نجاتی از این دور معیوب ناکامی و آسیب نیست. در حالی که مسئله به این پیچیدگی نیست. ما خودمان را به دست فراموشی سپرده ایم و به بهانه ی پذیرش سرنوشتی از پیش تعیین شده -سرنوشتی که خودمان هیچ نقشی در رقم زدن آن نداریم- مسئولیت شناخت خود و تعیین سرنوشت خود را به دوش دیگران می اندازیم، و فرار می کنیم از آنچه مهمترین وظیفه ی ما در زندگی است: شناخت خود و گسترش مرزهای وجودی مان! جالب اینجاست که ما مسئولیت همه چیز را به عهده می گیریم، الّا مسئولیت آنچه حقیقتا مسئول آنیم و آن در دست گرفتن مهار و اختیار زندگی مان است. روانکاوی، به ما کمک می کند تا در فضایی امن و با کمک روانکاوی همراه و همدل، به این وظیفه ی اساسی دست یابیم. ما با شناخت درست خودمان، و حل و فصل درست هیجانات شدید و اغلب سرکوب شده مان، و برقراری یک رابطه ی سالم در چارچوب درمانی، می توانیم مسیر تازه ای در جهت رشد درست و کامل استعدادهایمان بیابیم و خود را آنطور که هستیم دوست بداریم و دوست داشته شویم. درمان تحلیلی با هدف شناخت همه جانبه ی خود، و حل و فصل تعارض های بنیادین صورت می گیرد. شناخت درست خود و هیجانات عمیق خویش، سبب می شود ما در روابطمان بهتر عمل کنیم، در مسیر شغلی بهتری قرار گیریم، انتخاب های سالم تری داشته باشیم، و استعدادهای حقیقی خود را بشناسیم و تحقق بخشیم. این فرایند، ما را از بسیاری بندهای هیجانی و تعارضاتی که بخش قابل توجهی از انرژی ما را گرفته اند می رهاند. انرژی ای که می تواند به جای صرف شدن در تعارضات بین فردی و درون فردی، صرف رشد و تحقق استعدادها شود. درمان روانکاوی در ظاهر روی فرد کار می کند، اما در واقع روابط ما را با خودمان و دیگران بهبود می بخشد. این فرایند قطعاً زمان بر خواهد بود؛ زیرا آنچه تعارضات ما را ساخته است، در کوتاه مدت ایجاد نشده، بلکه سیری طولانی و دراز مدت به پهنه ی زندگی ما داشته است. پس برای اصلاح و تغییر آنها باید زمان گذاشت و حوصله به خرج داد. این زمان، سرشار از تقلا و کوشش برای بازسازی همه ی آسیب هایی است که به زندگی ما وارد شده است. فرایند تحلیل، مسیری است که برای بازسازی شخصیت ما ، و پیدا کردن سرنوشت واقعی و درست ما، با دست خودمان و با کمک درمانگری متخصص و همراه انجام می گیرد. ما در فرایند درمان، آرام آرام بذرهایی پرحاصل و ثمربخش درون مان می کاریم و با آبیاری و مراقبت دائمی، آنها را به درختی پربار و ثمربخش تبدیل می کنیم، که حاصل آن نه تنها نصیب خودمان، که نصیب دیگرانی که با ما در ارتباط اند نیز خواهد شد. اما یادمان باشد که درخت وجودمان، نیاز به مراقبت دائمی و مستمر دارد تا قدرتمند شده و بارآور شود، و الّا در برابر کوچکترین طوفان ها از پا در می آید و بی هیچ حاصلی فرو می شکند. روان کاو تسهیل کننده راه است، او روشن کننده مسیر خودشناسی و خوآگاهی ماست، فردی که چراغ می اندازد به نقطه های تاریک و دست نیافتنی وجود ما، تا بتوانیم با وضوح بیشتری آنچه بر ما گذشته است را دریابیم، و با این آگاهی، بتوانیم ساختمان شخصیتمان را مستحکم تر و سالم تر بسازیم. ما باهم، سفری پرفراز و نشیب و البته پربار را شروع می کنیم، که حاصل آن رشد، خودآگاهی، و توانایی برقراری روابط سالم و ثمربخش و انجام فعالیت های سازنده برای خودمان و دیگران. مهران ترکزبان ( روانکاو مرکز مشاوره شمیم پردیس)   @selfknowledge1401