گاهی تشخیص بیگانه ی بیرونی چندان مشکل نیست چه بدخواهی ،سلطه گری دیگران ،دیر یا زود بر ما آشکار میشود. اما وجود بیگانگان درونی شده گره ی اصلی کار است به ویژه بیگانگانی که رنگ خودی گرفته اند. یکی از ارکان خودشناسی در فرایند روانکاوی ،تشخیص همین بیگانه ای است که درونی شده و رنگ خودی گرفته است .به عنوان مثال عادت به پیروی از صدای پدری سختگیر که همواره نتیجه ای بی عیب و نقص را طلب کرده مصداق یک بیگانه درونی شده است پیروی از این صدای مخرب نه تنها به توانگری و رشد نمی انجامد، بلکه به توقف شکوفایی استعدادها، اضطراب و افسردگی نیز منتهی میشود .سختگیری و گرایش به عمل بی نقص مخل آگاهی و انعطاف لازم برای عملکرد بهینه است .بر این اساس چنین بیگانه ای رذیلتی است که جلوی رشد فضیلت را میگیرد . رسوخ بیگانه در درون یا همان رذایل در فرایند گذار از کودکی به بزرگسالی گریزناپذیر به نظر میرسد. این بیگانگان چیزی جز عادتهای ذهنی ،احساسی و رفتاری مخرب نیستند؛ رفتارهایی که در طول رشد یاد گرفته شده اند و بیش از آنکه موجب آرامش و شکوفایی شوند موجب درد و زجر و تخریب میشوند. آگاهی از این رذایل چون مسبب زجر و تخریب اند زمینه ساز رهایی از آنهاست هر چه خودشناسی به رهایی از بیگانگان درونی بیشتر کمک کند اختیار و احساس آزادی نیز فزونی میگیرد. در این فرایند ذهن ما از بیگانه پیراسته تر و خود واقعی در سایه ی رشد فضیلتها ظاهر و فرد بر اثر این دگردیسی خود مختارتر میشود. https://eitaa.com/selfknowledge1401

ناهشیاری یک مکان نیست مجموعه ی پیچیده ای از یادگیری حس بدنی ،احساس ،فکر و عمل است که شکل گرفته ،رشد کرده و هویت یافته است. ناهشیاری زنده است و در حال حاضر قدرت زیادی در مهار و هدایت رفتار دارد این هویت پیچیده ،تجربه جاری را بر اساس یادگیری هایش معنا و جذب میکند و اگر با پدیده ای متفاوت با آنچه آموخته است مواجه شود یا آن را با زور تحریف میکند یا سرکوب میکند یا نادیده اش می گیرد پردازش ناهشیار هر صدایی را درونی و بیرونی که با یادگیری هایش همخوانی نداشته باشد سرکوب میکند خواه این صدا از همان سیستم پردازش و خودی باشد و خواه از سیستم پردازشی دیگر، یا از فردی دیگر https://eitaa.com/selfknowledge1401

معنای خودشناسی از منظر فرایند بازداری شایان توجه است خودشناسی بازداری زدایی است خود شناسی چیزی نیست جز حصول شرط پنجم یعنی خنثی کردن نیروهای سرکوبگر یعنی چشم را به روی افکار و احساسات و نیات و اعمال خود نبستن ،یعنی به آنها اجازه ی جریان یافتن دادن. https://eitaa.com/selfknowledge1401

چه شخصیتی از انسجام برخوردار است؟ آنچه بر خودشناسی انسجامی دلالت میکند فرایندهای زیر است: توجه ،آگاهی تحمل پردازش تجربه کنونی ،تأمل در تجربه ی کنونی و گره زدن آن به تجربه گذشته بیدار شدن تجاربی مسدود شده از گذشته و معناکردن آنها در سایه ی یک نظرگاه جدید، خلق روایتی منسجم و تمام و کمال از آنچه زندگی شده و صورت بندی اهداف و انگیزه هایی هماهنگ با نیازها و ارزشها https://eitaa.com/selfknowledge1401

عاملی که رفتارهای اخلاقی را پیش بینی میکند هیجان های اخلاقی است نه استدلال اخلاقی عامل و نیروی لازم برای خوب، و نه بد عمل کردن از هیجانهای اخلاقی نشأت میگیرد هیجانهای اخلاقی رفتار را تقویت یا تنبیه آنی و درونی میکنند و از این رو در رفتار اخلاقی اثر پررنگی دارند پیش بینی هیجانی خاص خود در تعیین رفتار اخلاقی مؤثر است ،یعنی پیش بینی میکنیم که با عمل خاص چه احساسی را تجربه میکنیم. بنابراین بسته به اینکه نتیجه ی عمل یا پیش بینی نتیجه ی عمل من شرم ،گناه یا غرور باشد نوع رفتار انتخاب میشود .این هیجانها قوی ترین عامل رفتار اخلاقیند بر همین مبنا است که افراد ضد اجتماعی به دلیل ضایعه مغزی و ناتوانی در تجربه هیجانهای اخلاقی به جانیان بالفطره تبدیل میشوند. منبع : من به روایت من https://eitaa.com/selfknowledge1401

موسیقی به مثابه روان https://eitaa.com/selfknowledge1401

بسیار پیش میآید که رشک در پس احساسات خوب مخفی شود و آنها را تضعیف کند بی آنکه شخص از این نکته آگاه باشد این کیفیت پنهانی و خاموش است که تدبیر کردن رشک را بسیار دشوار کرده و آن را به هیجانی مرگبار بدل میسازد که با ظرافت هر چه تمامتر زخم میزند رشک ماری مخفی در علفزار است و دشمنی از دیده، پنهان که بی آنکه دیده شود نفوذ میکند .ما شگردهای بسیاری داریم تا از خود در برابر کشف و شناخت رشک خویش محافظت کنیم. رشک اغلب فرافکنی میشود مثل وقتی که کسی داشته هایش یا ویژگی هایش یا زندگی پرزرق و برق و پرمشغله اش را آن سان به رخ میکشد که رشک دیگران را برانگیزد. فردی را تصور کنید که آرزو دارد رشک را از خود رانده و به جان دیگری بریزد مثل کودکی که خواهر یا برادرانی دارد که با فاصله اندکی پس از او یکی پس از دیگری به دنیا آمده اند در چنین وضعیتی سوژه حس میکند که هر بار تا میخواسته با تولد آخرین خواهر یا برادر کنار بیاید و زمانی بیاساید مادر از تولد قریب الوقوع نوزادی دیگر خبر داده است این موضوع آتش خشم و رشک را دوباره شعله ور میکند و در سایر موقعیتهای ارتباطی فرد نمودار میشود https://eitaa.com/selfknowledge1401

همذات پنداری با درمانگر بیمارانی وجود دارند که به جای برقراری انتقال ،گرایش دارند تا با درمانگر همذات پنداری کنند ،به جای آنکه با درمانگر رابطه نزدیکتری ایجاد کنند خود را جای او میگذارند. آنها علائق او را مال خود میکنند و به جای آنکه به روانکاو اجازه دهند تا در مقام شیوه ای درمانی بر آنها تأثیر بگذارد، با روانکاوی به عنوان نوعی فعالیت و تفنن علمی درگیر میشوند. تعویض نقش بیمار با روانکاو نمونه ای چشمگیر از مکانیسمی است که بعدها به نام همذات پنداری فرافکنانه شناخته شد. در این فرایند فرد ویژگیهای رشک برانگیز دیگری را اخذ کرده و احساسات نامطلوب خود را به دیگری فرافکنی میکند. مثل کودکی که خود را بالاتر از پدرش قرار میدهد مثلا بالای اسباب و اثاث خانه می ایستد و به پدر فخر میفروشد که او (پدر) چه کوتاه قامت و ناچیز است. آبراهام با لحنی طنازانه که اثرش را بسیار خواندنی میسازد بیماری وسواسی را وصف میکند که ماه ها به این تصور چسبیده بود که بیشتر از آبراهام درباره روانکاوی میداند. در نهایت آنقدرها مناعت طبع داشت که به آبراهام بگوید حالا کم کم میبینم که شما هم چیزهایی درباره نورز وسواسی میدانید! https://eitaa.com/selfknowledge1401

شناخت و تنظیم هیجانات با شفقت به خود https://eitaa.com/selfknowledge1401

عزت نفس یا شفقت به خود https://eitaa.com/selfknowledge1401

بشنوید از بزرگان روانکاوی اتوکرنبرگ . ترس از تنبیه‌شدن در این ویدئو، اوتو کرنبرگ مرد جوانی را توصیف می‌کند که بسیار دقیق، وقت‌شناس، بی‌نقص‌گرا، مقرراتی و وسواسی است. گاهی بیش‌ازحد مهربان و مطیع است. اما درمقابلِ مراجع قدرت واکنش‌های خشمگینانه دارد. کنترل‌گر است و اگر دیگران خواسته‌های او را انجام ندهند، از عصبانیت منفجر می‌شود. پدرش سخت‌گیر، پرتوقع و سلطه‌جو بوده و او در مقابل پدر باید مدام مراقب می‌بوده تا دست از پا خطا نکند چون می‌ترسیده کاری را اشتباه انجام دهد و مورد انتقاد او قرار گیرد. او برای بیان خودمختاری‌اش دائم در تعارض بین اطاعت‌‌کردن و طغیان‌کردن است. https://eitaa.com/selfknowledge1401