بخش۳۰

برونی سازی چیست؟ وقتی منبع مشکل را در بیرون از خودمان ببینیم و برای مشکلی که منبع درونی دارد به دنبال مقصر بگردیم به این میگویند برونی سازی که منبع این برونی سازی میتواند همسر ، والدین ، فرزندان یا دیگر افراد نزدیک ما باشند. تفاوتی که یک روانکاو با دیگر روان درمانگران دارد این است که مشکلات را از دیدگاه درونی جستجو میکند و میخواهد بداند فرد چه تعارضی با مشکل خود دارد و خود در مشکلش چه سهم یا نقشی دارد. 📕درمانگرانی که برونی‌سازی را نمی‌بینند، مرتکب یکی از چند اشتباه زیر می شوند. آن‌ها بیمار را قربانی می‌پندارند و با او همدردی می‌کنند، بدون آنکه بررسی کنند که چطور خود او موجب رنج‌اش شده است. آن‌ها خشم بیمار را نسبت به "قربانی کنندگان" کنکاش می‌کنند و، به این ترتیب، موضع قربانی بودن او را تقویت می‌نمایند. درمانگران می توانند، در عین حال، با "حل مسئله" مرتکب اشتباه دیگری شوند و آن کمک کردن به بیمار برای ابراز خودش در برابر سایرین "بی رحم" است. 📘 وقتی بیمار برونی سازی می‌کند، نمی‌بیند که خودش موجب تنبیه خودش است. او، به اشتباه، فکر می کند که نیاز دارد در برابر به اصطلاح "سوءاستفاده گران" بایستد، نه اینکه در برابر سوءاستفاده از خود موضع بگیرد. به او کمک کنید تا تعارض درونی اش (عصبانیت، اضطراب، خودتنبیه و، به دنبال آن، مقصر پنداشتن دیگری به خاطر تصمیم خود بیمار به تنبیه خودش) را ببیند. سپس، او می تواند از دفاعش دست بردارد، مسئولیتش را بپذیرد، با احساساتش روبه رو شود و تصمیمات انطباقی جدیدی بگیرد. ترکزبان ( روانکاو شمیم رضوان ) @selfknowledge1401

🔹ملا نصرالدین در خیابان پی چیزی می گشت. کسی از او پرسید: ملا دنبال چه می گردی؟ ملا گفت: کلیدهایم را گم کرده ام. آن شخص پرسید: آنها را کجا گم کرده ای؟ ملا پاسخ داد: در خانه. شخص با حیرت پرسید:پس چرا دراینجا به دنبال آن می گردی؟ ملا گفت: چون داخل خانه تاریک است و این بیرون روشن! 🔸 به همین روال هم چون روبرو شدن با درون تاریک و پر از رنج دردناک تر و مشکل است ،ترجیح می‌دهیم با گلایه و شکایت و متهم کردن دیگران و در کل برونی سازی ،راهکار مسایل را در بیرون جستجو کنیم

مثالی از یک مورد برونی سازی 🔸یک بیمار #افسردۂ آزارطلب گزارش می دهد که شوهرش از او خواسته اجازه دهد که، هنگام عشق بازی، به او سیلی بزند. او به شوهرش گفته است که این کار اشکالی ندارد. چند دقیقه بعد، در جلسه، این گونه ادامه داد. بیمار: دیشب اذیتم کرد. درمانگر: چطور؟ بیمار: بهم چند تا سیلی زد که دردم گرفت. درمانگر: چند تا سیلی بهتون زد. درسته؟ بیمار: بله. بهتون که گفتم. درمانگر: اشکالی نداره یک دیدگاه دیگه رو بهتون معرفی کنم؟ بیمار: بفرمایید. درمانگر: اون ازتون پرسید که می تونه بهتون سیلی بزنه یا نه. درسته؟ بیمار:بله درمانگر: اون زمان، شما می تونستید بگید آره یا نه. اما، تصمیم گرفتید بگید آره. بیمار: اما،ازم نمی‌خواست که بگم نه. درمانگر: بنابراین، در عوض، به خودتون نه گفتید. [با بله گفتن به شوهرش، به خودش نه گفت.] درمانگر: به اون گفتید بله. اون تونست بزندتون. در عمل، شما سیلی اونُ به خودتون زدید، چون بهش گفتید که می تونه این کارُ بکنه. [علیت را اصلاح کنید: او خودش را تنبیه کرد]. اما، بعد اونُ به خاطر تصمیم خودتون سرزنش می‌کنید. شما تصمیم گرفتید که به خودتون نه بگید و اون به خاطر این تصمیم مقصر می‌دونید. [برونی سازی: به جای روبه رو شدن با اینکه او،خودش را تنبیه کرده است، شوهرش را سرزنش می‌کند.] متوجه منظورم می‌شید؟ بیمار:ایده‌شُ دوست نداشتم.[دفاع: #عقلانی‌سازی] درمانگر : اما، چه احساسی بهش داشتید؟ بیمار: این جوری بهش فکر نکرده بودم. بیمار: عصبانی بودم. درمانگر: ازش عصبانی بودید. بعد، می بینیم که روش برخوردتون با عصبانیتتون این بود که، با دعوت از اون برای آزار دادنتون، عصبانیتُ به خودتون برگردوندید. بیمار:یادم رفته بود که ازش عصبانی بودم. [شواهد #واپس‌رانی.] درمانگر: درست. ازش عصبانی شدید، عصبانیتتونُ فراموش کردید و، با دعوت از اون برای آزار دادنتون، عصبانیت به خودتون برگردوندید. مثل این می مونه که، به خاطر عصبانی بودن از اون، ازش خواستید که تنبیهتون کنه. بیمار: و بعد ازش دعوت کردم که به خاطر غذایی که برای شام درست کرده بودم، ازم انتقاد کنه. [افزایش بینش نسبت به خودتنبیه به عنوان دفاع.] 🔹او تعارض عصبانیت، #اضطراب و دفاع خود تنبیه‌اش را می‌بیند و دیگر شوهرش را، به خاطر روش هایی که او با آن‌ها خودش را تنبیه می‌کند، مقصر نمی‌داند. حالا، او یک کانون درون روانی دارد.

فاصله سینه مادر تا چشمانش، بهترین فاصله است برای نوزاد که چشمان مادر را ببیند. تاثیر نگاه مادر می تواند به گونه ای باشد که رشد نیمکره راست مغز کودک را به تاخیر بیاندازد و تا ابد ناقص بماند. اینکه مادر چگونه به نوزاد نگاه می کند با میل به عشق و میل به ذهنی سازی.

‍ ✒️زمانی که در روابطِ مان به بن‌بست می‌خوریم، قطعن ناکامی شدیدی را تجربه می‌کنیم. شاید تا کنون افرادی را انتخاب کرده‌ایم که گویی به ظاهر از آن‌ها در زندگی اجتناب کرده‌ایم. آیا تا به حال از خودمان پرسیده‌ایم که چرا من آدم‌هایی با شخصیت‌هایی تقریبا مشابه را انتخاب می‌کنم؟ چرا در رابطه‌ای هستم که #رنج آن بیش از #لذت آن است؟ شاید به الگوی انتخاب‌های تان تا الان توجه کرده و حتا به آن پی‌برده باشید. انتخاب شریک عاطفیِ‌مان، هر چند #ناهشیار، ناشی از تجربه #عشق در روابط گذشته‌ی ماست. چرا با این که رفتار پدر و مادرم مرا آزرده درست فردی شبیه آن‌ها یا درست شخصیت متضاد آن ها را انتخاب می‌کنم؟ شاید پدری داشته‌ایم عبوس که مدام با حرف‌ها و نگاه‌ها تحقیر‌مان کرده، و ما عشق را بدون این که بخواهیم این گونه تجربه کرده‌ایم. بنابراین مردهایی را انتخاب می‌کنیم که دقیقن مشابه پدر‌مان است و ما نمی دانیم چرا انتخاب می‌کنیم با این که مدام در رنجیم. مادری داشته‌ایم که از لحاظ #هیجانی سرد و هیچ موقع آن عشقی را که خواهانش بودیم، به ما نداده است. و ما بالعکس به دنبال زن های اغواگر می‌رویم و هیهات که این زن‌ها نیز اغلب با خیانت‌هایشان، درست به مانند مادر، ما را ناکام و محروم از عشق می‌گذارند. امّا چرا در چرخه این انتخاب‌های غلط و معیوب گیر می‌افتیم؟ با اینکه روابط مان را قطع می‌کنیم، فرد دیگری را با همان ویژگی ها انتخاب می‌کنیم. یا توان جدایی را با وجود رابطه اشتباه نداریم. ما عشق را در ناامنی آموخته‌ایم. و هر بار ناکام شده‌ایم. ما روابط ناسالمِ مان را با آدم های اشتباه ادامه می‌دهیم گویی هر چند ناهشیار می‌خواهیم برای یک بار هم که شده ثابت کنیم این بار «من» توانستم. توانستم عشق مادر یا پدرم را داشته باشم. امّا فراموش کرده‌ایم که داریم همان کار را تکرار می‌کنیم و انتظار نتیجه‌ی متفاوتی داریم. به راستی مگر تعریف #دیوانگی این نیست ؟!تکرار تجربه‌یِ یکسان و انتظار نتیجه‌یِ متفاوت. @selfknowledge1401

🔻گذشته یا حال؟🔺️ ⚠️یه سوءبرداشتی که در مورد درمان‌های روانکاوانه وجود داره اینه که تو این درمانها به گذشته بیماران و دوران کودکی اونها پرداخته میشه 🔸️به طوری که گاهی تو جلسه درمان افراد همین که میان پیشمون از دوران کودکی شون👶🏻 میگن به خصوص اگر بدونن تو حوزه روانکاوی و روانپویشی کار میکنیم و وقتی میپرسیم مشکلی که الان داری و بابتش مراجعه کردی چیه؟ ⁉️گاهی با تعجب میگن مگه شما روانکاو نیستید؟ مگه نباید از دوران کودکیم بگم؟🤔 🔸️چیزی که ممکنه افراد بهش توجه نداشته باشن اینه که تو جلسات درمان به هر گذشته‌ای نمیپردازیم ما فقط به بخشهایی از گذشته میپردازیم که باعث ایجاد مشکلات کنونی شدن در واقع اصلا به گذشته نمیپردازیم 🔸️شروع مکالمات بین بیمار و درمانگر از مشکلات فعلی هست اما معمولا با ادامه پیدا کردن صحبت به اتفاقاتی درگذشته میرسیم📆 🔸️ درواقع تو درمانهای روانکاوانه حتی زمانی که داریم از گذشته حرف میزنیم دراصل داریم رو مشکلات کنونی کار میکنیم گذشته به خودی خود اهمیتی نداره. اون گذشته‌ای تو جلسات درمان اهمیت پیدا میکنه که برای ما هنوز نگذشته باشه و باری ازش رو دوشمون سنگینی کنه🍃 @selfknowledge1401

🌱تفکر روز زندگی با افرادی که دوستشان دارید می‌تواند متعارض باشد. گاهی اوقات افرادی را که عاشقشان هستید، دوست ندارید. دو سوگرایی وجود همزمان احساسات متضاد است. این طبیعی است که گاهی اوقات احساس تعارض کنید. تحمل دوسوگرایی یک مهارت حیاتی برای حفظ روابط صمیمانه است، اما مردم اغلب زمانی که دوسوگرا هستند احساس گناه می‌کنند. پذیرفتن خود، دیگران و زندگی به عنوان داشتن جنبه‌های خوب و بد یکی از ویژگی‌های تعیین کننده سلامت روان است.‌ دوسوگرایی طبیعی است و پذیرش آن می‌تواند تسکینی احساسی باشد، با این حال بسیاری از مردم احساس می‌کنند که احساسات دوسوگرایانه مستلزم پایان دادن به یک رابطه است. 🌱-روانکاوی علمی برای شناخت هرچه بیشتر تکه های بیشتر خود. تنظیم وقت درمان ۰۹۳۳۶۰۵۴۳۰۱