eitaa logo
سراج اندیشه
11.1هزار دنبال‌کننده
8.6هزار عکس
7.4هزار ویدیو
1.9هزار فایل
سایت سراج اندیشه: serajnet.org ----------- ارتباط با ما: @seraj_admin ----------- کانال سراج اندیشه در سروش: https://splus.ir/serajnet ----------- کانال سراج اندیشه در روبیکا: https://rubika.ir/serajnet_org
مشاهده در ایتا
دانلود
🗞 هر ایرانی، یک بسیجی 📩 سرمقاله شماره جدید روزنامه صدای ایران در تبیین آنچه رهبر معظم انقلاب از رئیس سازمان بسیج مطالبه کرده‌اند.
سراج اندیشه
🗞 هر ایرانی، یک بسیجی 📩 سرمقاله شماره جدید روزنامه صدای ایران در تبیین آنچه رهبر معظم انقلاب از رئیس
🗞 هر ایرانی، یک بسیجی 📩 سرمقاله شماره جدید روزنامه صدای ایران در تبیین آنچه رهبر معظم انقلاب از رئیس سازمان بسیج مطالبه کرده‌اند ✍️ در بخشی از حکم انتصاب حجت‌الاسلام والمسلمین حسین طائب به ریاست سازمان بسیج مستضعفین، فرمانده کل قوا مأموریتی مهم و فراتر از یک دستور سازمانی را مورد تأکید قرار داده‌اند: «تعمیق و گسترش فرهنگ بسیج و مقاومت به منظور تحقق شعار هر ایرانی، یک بسیجی با استفاده از ظرفیت آحاد مردم مبعوث شده و اقشار میلیونی جانفدا در راستای ایران قوی و متحد و حفاظت از انقلاب اسلامی». این عبارت، در واقع ترسیم‌کننده تصویری از یک بسیج فراگیر و ملی است؛ بسیجی که قرار نیست در مرزهای یک سازمان یا حتی یک قشر اجتماعی محدود بماند، بلکه باید به یک فرهنگ عمومی و یک ظرفیت ملی برای صیانت از ایران و نظام اسلامی تبدیل شود. 👈اهمیت این مطالبه را زمانی بهتر می‌توان فهمید که بدانیم مسئله امروز، صرفاً افزایش تعداد اعضای سازمان بسیج نیست. مسئله، ایجاد نوعی آمادگی عمومی در جامعه برای مواجهه با دشمنانی است که امنیت، استقلال و تمامیت ارضی ایران را هر لحظه تهدید می‌کنند. 🔹 هر ایرانی، یک بسیجی، یعنی هر ایرانی، متناسب با توانایی، تخصص و ظرفیت خود، در قبال امنیت کشور احساس مسئولیت کند. تحقق چنین هدفی نیز طبیعتاً نیازمند سازوکاری است که بتواند توان پراکنده جامعه را در بزنگاه‌های بزرگ به یک قدرت منسجم تبدیل کند. 🔹 اساساً بسیج از ابتدا با چنین منطقی شکل گرفت. امام خمینی(ره) در پنجم آذر ۱۳۵۸، در شرایطی که انقلاب اسلامی هنوز در نخستین سال‌های حیات خود قرار داشت، فرمان تشکیل بسیج را صادر کردند و از ارتش بیست میلیونی سخن گفتند. 👈 این فرمان صرفاً تأسیس یک نیروی نظامی برای ایام ابتدایی انقلاب اسلامی نبود، بلکه در عمق آن، یک اندیشه امنیتی و ملی وجود داشت: کشوری که استقلال خود را به دست آورده و در معرض تهدید قدرت‌های خارجی قرار دارد، نمی‌تواند امنیت خود را تنها به ساختارهای رسمی و نیروهای مسلح واگذار کند. امنیت ملی، هنگامی پایدار می‌شود که مردم نیز خود را صاحب کشور و مسئول دفاع از آن بدانند. 🔹 به همین دلیل، بسیج از همان آغاز، پیوندی عمیق با مفهوم دفاع از کشور پیدا کرد. جنگ تحمیلی، بزرگ‌ترین عرصه ظهور این ظرفیت بود. مردم عادی، در کنار نیروهای مسلح، به میدان آمدند و بخش مهمی از بار دفاع از خاک ایران در برابر تجاوز دشمن بعثی را بر دوش گرفتند. 🔹این ظرفیت البته با پایان جنگ از بین نرفت. در دهه‌های بعد نیز هرگاه کشور با بحران یا تهدیدی جدی روبه‌رو شد، اشکال مختلفی از حضور و مشارکت مردمی خود را نشان داد؛ از امدادرسانی در مواقع رخداد حوادث طبیعی گرفته تا عرصه‌های امنیتی و مقابله با آشوب‌ها و فتنه‌ها. در هر یک از این مقاطع حساس، جمهوری اسلامی تنها با ساختارهای رسمی خود از بحران‌ها عبور نکرده، بلکه سرمایه‌ای به نام مردم داشته که در بزنگاه‌ها می‌تواند به میدان بیاید. 🔹اما تجربه جنگ ۴۰ روزه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، یک بار دیگر و این بار با شرایطی متفاوت، اهمیت این مسئله را آشکار کرد. این جنگ، در کنار توانمندی موشکی کشور و نظام اسلامی، تمامیت سرزمینی ما را هدف قرار داده بود و به این دلیل با شکست مواجه شد که جامعه ایرانی نسبت به کشور خود احساس مسئولیت کرده و از اولین ساعات آغاز جنگ تجاوزکارانه، سنگر خیابان را به تسخیر خود درآورد. 👈 با این حال، جنگ رمضان را باید یک هشدار و در عین حال یک فرصت دانست. هشدار از این جهت که تهدید علیه ایران دیگر الزاماً در یک جبهه کلاسیک و با یک شکل مشخص ظهور نمی‌کند، و فرصت از این جهت که مشخص شد سرمایه اجتماعی و غیرت ملی ایرانیان برای دفاع از کشور، بیش از هر زمانی زنده و قابل اتکاست. 🔹 بنابراین، اگر امام خمینی(ره) در دهه ۶۰ از بسیج بیست میلیونی سخن می‌گفتند، امروز باید مفهوم بسیج ملی را نه‌تنها منقضی‌شده ندانست، بلکه آن را مهم‌تر و ضروری‌تر از گذشته دنبال کرد. 🔹 ایران امروز جمعیتی بزرگ‌تر، جامعه‌ای گسترده‌تر و مجموعه‌ای بسیار متنوع‌تر از تخصص‌ها و ظرفیت‌های انسانی دارد. هر ایرانی، یک بسیجی، یعنی اینکه یک مهندس، پزشک، کارگر، معلم، دانشجو و هر شهروند دیگری، در جایگاه خود بخشی از قدرت ملی ایران است. 📥نسخه PDF👇
سراج اندیشه
mahdaviat.irچشم به راه - قسمت 234.mp3
زمان: حجم: 5.8M
🎧 | "چشم به راه" 🎬 قسمت: 234 ⏱️ 12 دقیقه ▫️برترین و پرخیرترین حکومت (در کلام حجت‌الاسلام محمدباقر حیدری کاشانی) ▫️دلنوشته (نویسنده و گوینده: زینب بابالو) ▫️دنیای مهدوی (گوینده: نگین شاهسونی) ▫️شرایط و زمینه‌های ظهور امام زمان عج (در کلام استاد ابوالقاسمی) ▫️دعای سلامتی امام زمان عج و ... ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
بسم الله الرحمن الرحیم 🔰 دفع بدی ها با نیکی ها این آیه درباره افرادی است از اهل کتاب که به پیامبر ایمان می آورند. در ابتدای آیه صحبت از این است که آن ها به خاطر صبرشان دو بار پاداش می گیرند. يكبار به خاطر ايمانشان به كتاب آسمانى خودشان، و يكبار هم به خاطر ايمان آوردن به پيامبر اسلام. (البته احتمالات دیگری هم در این باره مطرح است.) نکته مهم ویژگی اخلاقی و اجتماعی آن ها است است که قرآن از آن یاد می کند. آنها بوسيله نيكيها، بديها را دفع مى كنند. بـا گـفـتـار نـيـكـو، سـخـنـان زشـت را، و بـا مـعـروف ، مـنـكـر را، و بـا حـلم ، جـهـل جـاهلان را، و با محبت عداوت و كينه توزى را، و با پيوند دوستى و صله رحم ، قطع پـيـونـد را، خـلاصـه آنـها سعى مى كنند بجاى اينكه بدى را با بدى پاسخ گويند با نيكى دفع كنند! ايـن روش در مبارزه با مفاسد به ویژه در برابر انسان های لجوج، بسيار مؤثر است. 🔷 آیه: أُولَئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوا وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ  (قصص / آیه 54) 🔶 ترجمه: آنها كساني هستند كه اجر و پاداششان را به خاطر شكيبائيشان دو بار دريافت مي‌دارند آنها به وسيله نيكيها بديها را دفع مي‌ كنند، و از آنچه به آنان روزي داده‌ ايم انفاق مي‌ نمايند. ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
🗞 لبنان و سراب سازش 🔍 مرور صدای ایران بر مواضع دبیرکل حزب‌اللّه درباره مذاکرات دولت بیروت با رژیم صهیونیستی در سرمقاله شماره ۴۱۹
سراج اندیشه
🗞 لبنان و سراب سازش 🔍 مرور صدای ایران بر مواضع دبیرکل حزب‌اللّه درباره مذاکرات دولت بیروت با رژیم صه
🗞 لبنان و سراب سازش 🔍 مرور صدای ایران بر مواضع دبیرکل حزب‌اللّه درباره مذاکرات دولت بیروت با رژیم صهیونیستی در سرمقاله شماره ۴۱۹ 📝 شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزب‌الله لبنان، در سخنانی به مناسبت بیستمین سالگرد پیروزی مقاومت در سال ۲۰۰۶ بر رژیم صهیونیستی، سخنان مهمی در مورد اهمیت مقاومت و پیامدهای نگاه دولت مبنی بر سازش با صهیونیست‌ها داشت. اهمیت اصلی این سخنان در طرح یک پرسش بنیادی درباره آینده لبنان است: آیا امنیت، حاکمیت و استقلال این کشور می‌تواند از مسیر توافق و سازش با اسرائیل تأمین شود یا آنکه بدون وجود یک قدرت بازدارنده، هر توافقی در نهایت به افزایش فشار بر لبنان و خدشه‌دار شدن استقلال آن منجر خواهد شد؟ 📩 تجربه دو دهه گذشته پاسخ روشنی به این پرسش داده است. جنگ ۲۰۰۶ نقطه‌ای تعیین‌کننده در این معادله بود. آن جنگ نشان داد که اسرائیل با محاسبات سیاسی و دیپلماتیک از اهداف خود عقب‌نشینی نمی‌کند، بلکه زمانی حاضر به پذیرش محدودیت و عقب‌نشینی می‌شود که هزینه ادامه تجاوز برایش افزایش یابد. به همین دلیل، مهم‌ترین میراث جنگ ۲۰۰۶ را نمی‌توان صرفاً در پایان یک درگیری نظامی خلاصه کرد. مسئله اصلی، شکل‌گیری یک معادله بازدارندگی بود که به لبنان امکان داد در برابر فشارهای نظامی اسرائیل از موقعیت قوی‌تری برخوردار باشد. 👈 در این چارچوب، انتقاد شیخ نعیم قاسم از مسیر سازش دولت لبنان را باید در یک مسئله بزرگ‌تر فهم کرد: آیا می‌توان بدون قدرت از حقوق خود دفاع کرد؟ تجربه منطقه نشان داده است که توافق سیاسی زمانی می‌تواند ضامن امنیت باشد که طرفین از قدرت و اراده کافی برای اجرای آن برخوردار باشند. در غیر این صورت، توافق از یک ابزار دیپلماتیک به ابزاری برای تحمیل خواسته‌های طرف قدرتمند و اشغالگر تبدیل می‌شود. 🔹 در مورد رژیم صهیونیستی نیز دقیقاً همین مسئله صادق است. رژیم صهیونیستی بنای سیاست خود را بر اشغالگری و حمله به کشورهای منطقه گذاشته است و به همین دلیل، وارد شدن در هر گونه توافق یا دل بستن به هر تفاهمی با این رژیم بسیار احمقانه و ناشی از ساده‌اندیشی است. این رژیم هرگاه احساس کند طرف مقابل به صورت منفعلانه وارد مذاکره می‌شود و ضعف طرف مقابل را می‌بیند، دقیقاً همان نقطه را به عنوان آغاز تشدید فعالیت‌های اشغالگرایانه می‌بیند. 🔹مشکل سازش دقیقاً همین‌جاست. اگر اسرائیل احساس کند طرف مقابل توان یا اراده‌ای برای مقابله با نقض تعهدات ندارد، توافق دیگر به معنای پایان تجاوز نخواهد بود. ممکن است به صورت مقطعی و نمایشی، جنگ چند روزی متوقف شود، اما فشار سیاسی، تهدید نظامی، اشغال مناطق، محدودیت‌های امنیتی و دخالت خارجی ادامه پیدا می‌کند. بنابراین، «صلح بدون بازدارندگی» به جای آنکه امنیت تولید کند، وابستگی ایجاد می‌کند. 🔹 بنابراین، مسئله فقط این نیست که یک توافق خوب یا بد باشد؛ مسئله این است که لبنان با چه پشتوانه‌ای وارد مذاکره می‌شود. اگر مذاکره از موضع ضعف انجام شود، توافق بیش از آنکه حاکمیت ملی را تثبیت کند، ظرفیت‌های حاکمیتی کشور را محدود می‌کند. در چنین شرایطی، آنچه به نام کاهش تنش معرفی می‌شود، در عمل به تثبیت یک وضعیت نابرابر و تنش و اشغال دائمی منجر می‌شود. 👈 در برابر این نگاه، مقاومت خود را نه عامل جنگ، بلکه عامل جلوگیری از جنگ می‌داند. این استدلال بر یک منطق ساده استوار است: بازدارندگی برای آغاز جنگ نیست، برای جلوگیری از تحمیل جنگ است. اگر طرف مقابل بداند تجاوز هزینه سنگینی خواهد داشت، احتمال توسل او به زور کاهش می‌یابد. 🔹 تجربه پس از سال ۲۰۰۶ نیز در همین چارچوب تفسیر می‌شود. اگر لبنان در این سال‌ها توانسته است از تبدیل شدن به صحنه یک جنگ دائمی و از تحقق طرح‌های توسعه‌طلبانه اسرائیل جلوگیری کند، بخشی از این وضعیت نتیجه وجود قدرت بازدارنده‌ای بوده که اسرائیل نمی‌توانسته آن را نادیده بگیرد. به بیان دیگر، امنیت لبنان نه از اعتماد به اسرائیل، بلکه از ایجاد هزینه برای تجاوز حاصل شده است. تا زمانی که اسرائیل خود را قادر به نقض حاکمیت لبنان بداند، کنار گذاشتن ابزارهای بازدارندگی خیانت است و می‌تواند خلأ قدرتی ایجاد کند که نخستین بهره‌بردار آن همان نیروی اشغالگری باشد که لبنان از آن احساس تهدید می‌کند. 📥 نسخه PDF👇
4.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چرایی دشمنی ایران با اسرائیلتفاوت حرف عوام‌پسند و علمی رو در این کلیپ کوتاه ببینید👆 🔰 برشی از ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet