eitaa logo
سراج اندیشه
11.1هزار دنبال‌کننده
8.6هزار عکس
7.5هزار ویدیو
2هزار فایل
سایت سراج اندیشه: serajnet.org ----------- ارتباط با ما: @seraj_admin ----------- کانال سراج اندیشه در سروش: https://splus.ir/serajnet ----------- کانال سراج اندیشه در روبیکا: https://rubika.ir/serajnet_org
مشاهده در ایتا
دانلود
19.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 📗 جلسه سیزدهم 🔺 موضوع: از کسانی نباش که... 🎙 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
سراج اندیشه
📹 #جرعه_ای_از_نهج_البلاغه 📗 جلسه سیزدهم 🔺 موضوع: از کسانی نباش که... 🎙 #حجت_الاسلام_نمازی #نهج_البل
جلسه سیزدهم موضوع: از کسانی نباش که... بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین در محضر کلام نورانی آقا امیرالمؤمنین(ع) و حکمت 150 هستیم. حضرت می‌فرماید: از کسانی نباش که «إِنِ اسْتَغْنَی بَطِرَ وَ فُتِنَ»؛ از کسانی نباش که وقتی بی‌نیاز است خوش‌گذران شود، از حد بگذراند و دچار فتنه و فریب شود. «إِنِ اسْتَغْنَی بَطِرَ وَ فُتِنَ وَ إِنِ افْتَقَرَ قَنِطَ وَ وَهَنَ» و اگر فقیر شود ناامید و سست می‌شود. همه‌ی این‌ها همان نگاه توحیدی است، یعنی به خودت متکی نباش، به این‌که یک روز وضعت خوب است، یک روز وضعت بد است، یک روز حالت خوب است و یک روز حالت بد است، نه، توکل مطلق بر خدای متعال داشته باش. حضرت می‌فرمایند: از این افرادی نباش که «یُقَصِّرُ إِذَا عَمِلَ» اگر کار کند، کوتاهی می‌کند، یعنی در کارش کم‌کاری دارد، کار را به نحو احسن و کامل انجام نمی‌دهد. «وَ یُبَالِغُ إِذَا سَأَلَ» ولی اگر خودش چیزی را از دیگران بخواهد، «یُبَالِغُ» یعنی تا حد نهایی‌اش می‌خواهد، آنجا اهل مبالغه است. در عمل خودش اهل کوتاهی و تقصیر است، اما وقتی یک چیزی را مسئلت می‌کند این‌طور نیست و آنجا تام و تمام است. باز حضرت می‌فرمایند: از کسانی نباش که «إِنْ عَرَضَتْ لَهُ شَهْوَةٌ أَسْلَفَ الْمَعْصِیَةَ» اگر یک شهوتی بر او عارض شد و فرصتش پیش آمد «أَسْلَفَ الْمَعْصِیَةَ» گناه را جلو می‌اندازد «وَ سَوَّفَ التَّوْبَةَ» توبه را برای بعداً می‌گذارد. فعلاً گناه انجام دهیم و توبه برای بعد بماند! اتفاقاً در یکی از حکمت‌های نهج البلاغه آمده است که اگر می‌خواهی چیزی را به تأخیر بیندازی، گناه را به تأخیر بینداز. یعنی اگر این‌قدر معرفت نداری که انجام ندهی، حداقل آن را به تأخیر بینداز. اینجا برعکس است، حضرت می‌فرمایند که از کسانی نباش که گناه را جلو و توبه را عقب می‌اندازد. در روایت هم داریم که اکثر اهل نار چه کسانی هستند؟ «مسوّفین» کسانی که توبه را به بعد می‌اندازند. «وَ إِنْ عَرَتْهُ مِحْنَةٌ انْفَرَجَ عَنْ شَرَائِطِ الْمِلَّةِ» اگر یک سختی به او برسد، از شرایط ملّة یعنی از شرایط دین و مسلمانی خارج می‌شود. یک‌دفعه می‌گوید: من دیگر نماز نمی‌خوانم، دیگر روزه نمی‌گیرم؛ با یک فراز و نشیب روزگار این‌طور می‌گوید. معرفت انسان و بندگی نباید این‌طور باشد. به یکی از اساتید گفتند: فلانی دیگر نماز نمی‌خواند. گفت: چرا؟ گفتند: به خاطر گرانی‌ها و شرایط اقتصادی. آن استاد بزرگوار گفت: خیلی هم نگران نباشید، او تا حالا هم نماز نمی‌خوانده است. یعنی نمازی که با یک فراز و نشیب و بالا و پایین شدن قیمت‌ها برود، این نماز نیست. حضرت هم می‌فرمایند که؛ از کسانی نباش که با یک سختی از ملت فاصله بگیری. ملت در اینجا همان آیین و دین است. «یَصِفُ الْعِبْرَةَ وَ لَا یَعْتَبِرُ» از کسانی نباش که دائم عبرت‌آموزی را مطرح می‌کند و خودش عبرت نمی‌گیرد. بله، روزگار کوتاه است، عمرها کم است، دنیا محدود است و انسان‌ها به عمل‌شان هستند. این‌ها را دائم می‌گوید اما خودش این‌کاره نیست. حضرت می‌فرمایند که خودت هم باید این‌طور باشی. «وَ یُبَالِغُ فِی الْمَوْعِظَةِ وَ لَا یَتَّعِظُ» در موعظه و پند دادن مبالغه می‌کند، اما خودش پندپذیر نیست. «فَهُوَ بِالْقَوْلِ مُدِلٌّ وَ مِنَ الْعَمَلِ مُقِلٌّ» این هم واقعاً بدبختی بزرگی است که وقتی حرف می‌زند زیبا سخن بگوید «بِالْقَوْلِ مُدِلٌّ» یعنی با آخرین و بهترین تعبیرات زیبا حرف بزند، اما «وَ مِنَ الْعَمَلِ مُقِلٌّ»؛ اما کم‌کار است. «یُنَافِسُ فِیمَا یَفْنَی وَ یُسَامِحُ فِیمَا یَبْقَی» این هم جمله‌ی بسیار مهمی است، در چیزهایی که دچار فنا می‌شود مسابقه بدهد، «یُنَافِسُ» در اموال دنیا، در فرصت‌ها و مقام‌ها مسابقه بدهد، ولی «یُسَامِحُ فِیمَا یَبْقَی» در چیزهای پایدار مسامحه می‌کند و برای او مهم نیست که نماز شب‌هایش قضا شود. دائم توجه می‌کند که مثلاً پولش چه شد و وامش چه شد. در یکی از خطبه‌ها آمده است که حضرت می‌فرماید: چه شده زمانی که می‌بینم یک مقدار کمی از بهره‌ی دنیا را از دست می‌دهید نگران می‌شوید و در چهره‌تان مشخص می‌شود، اما بهره‌های زیاد آخرت را از دست می‌دهید اما انگار نه انگار! والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته. ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
4.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ماجرای بنزین ۱۰ هزار تومانی به زبان ساده 🔴مرکز آموزش مجازی 👇 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» ای کسانی که ایمان آورده‌اید! نعمتی را که خدا به شما بخشید، به یاد آورید؛ آن زمان که جمعی (از دشمنان)، قصد داشتند دست به سوی شما دراز کنند (و شما را از میان بردارند)، اما خدا دست آنها را از شما باز داشت! از خدا بپرهیزید! و مؤمنان باید تنها بر خدا توکّل کنند! 📗 سوره مائده، آیه ﴿۱۱﴾ ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 گسترش صحن و اباعبدالله تا دلهای محبانش 🎙 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا
5.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 تفاوت مهم امداد بیرونی و امداد درونی! 🎙 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا
18.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 📗 جلسه چهاردهم 🔺 موضوع: حکمت جامع 🎙 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
سراج اندیشه
📹 #جرعه_ای_از_نهج_البلاغه 📗 جلسه چهاردهم 🔺 موضوع: حکمت جامع 🎙 #حجت_الاسلام_نمازی #نهج_البلاغه ┄┅┅┅
جلسه چهاردهم موضوع: حکمت جامع بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین در ادامه‌ی حکمت 150 هستیم. گفتیم سید رضی(ره) می‌فرماید که اگر همین یک حکمت بود، برای موعظه‌ی ما و شنوندگان کافی بود. حضرت می‌فرماید: از کسانی نباش که «یُنَافِسُ فِیمَا یَفْنَی وَ یُسَامِحُ فِیمَا یَبْقَی» در چیزهای باقی مسامحه دارد ولی در چیزهایی که فانی می‌شود دائماً اهل مسابقه و رقابت است. وقتی این‌طوری باشد، چه می‌شود؟ «یَرَی الْغُنْمَ مَغْرَماً وَ الْغُرْمَ مَغْنَماً» سود را زیان می‌بیند و زیان را سود می‌بیند. یعنی وقتی ملاک را از دست بدهد، دچار خطای بزرگ می‌شود. «یَخْشَی الْمَوْتَ وَ لَا یُبَادِرُ الْفَوْتَ» از کسانی مباش که ترس مرگ را دارد، ولی نمی‌شتابد تا فرصت‌ها را دریابد. یعنی فرصت‌ها را هم از دست می‌دهد. ترس از مرگ و از دست دادن فرصت معقول نیست و حضرت این انتظار را ندارند. از کسانی نباش که «یَسْتَعْظِمُ مِنْ مَعْصِیَةِ غَیْرِهِ» گناه دیگران را بزرگ می‌شمرد، «مَا یَسْتَقِلُّ أَکْثَرَ مِنْهُ مِنْ نَفْسِهِ» ولی کمِ دیگران را زیاد حساب می‌کند و زیادتر خودش را کم حساب می‌کند. حضرت می‌خواهد انسان را از نفس و حب نفس خارج کند. در روایات داریم که دوستان صمیمی داشته باشید که عیوب شما را بگویند، چون حب نفس اجازه نمی‌دهد که انسان خودش را تطهیر کند، ولی کسانی که در دوستی انسان خالص هستند می‌گویند. «وَ یَسْتَکْثِرُ مِنْ طَاعَتِهِ مَا یَحْقِرُهُ مِنْ طَاعَةِ غَیْرِهِ»؛ طاعت خودش را زیاد می‌شمرد در حالی که طاعت دیگران را کوچک می‌شمرد. «فَهُوَ عَلَی النَّاسِ طَاعِنٌ وَ لِنَفْسِهِ مُدَاهِنٌ» به بقیه طعنه و کنایه می‌زند ولی به خودش که می‌رسد مُداهن است، یعنی اهل سازش، و این که به نحوی چشم‌پوشی کند. مُداهن است، جدی نمی‌گیرد و با خودش محکم برخورد نمی‌کند. «اللَّهْوُ مَعَ الْأَغْنِیَاءِ أَحَبُّ إِلَیْهِ مِنَ الذِّکْرِ مَعَ الْفُقَرَاءِ»؛ این‌که با اغنیاء گرفتار لهو و لعب باشد را بیشتر از «الذِّکْرِ مَعَ الْفُقَرَاءِ» ذکر خدا و یاد آخرت با فقرا دوست دارد. دوست دارد که با ثروتمندان باشد. حضرت در نامه‌ی 45 با یکی از کارگزاران‌شان برخورد می‌کنند، به خاطر این‌که به جایی رفته که فقط ثروتمندان سر سفره حاضر شدند. می‌فرمایند: مگر من امام تو نیستم؟ مگر من به دو قرص نان و دو جامه‌ی کهنه بسنده نکردم؟ اگر امام تو، من هستم، پس تو چرا این‌طور هستی؟ «یَحْکُمُ عَلَی غَیْرِهِ لِنَفْسِهِ‌ وَ لَا یَحْکُمُ عَلَیْهَا لِغَیْرِهِ» به نفع خودش علیه دیگران حکم می‌کند ولی به نفع دیگران و علیه خودش حکم نمی‌کند. حضرت می‌فرمایند: از چنین آدم‌هایی نباش. «یُرْشِدُ غَیْرَهُ وَ یُغْوِی نَفْسَهُ»؛ دیگران را هدایت می‌کند، باعث رشد بقیه می‌شود ولی خودش را در مسیر گمراهی قرار می‌دهد. حضرت می‌فرمایند که از این افراد نباش. «فَهُوَ یُطَاعُ وَ یَعْصِی» از او اطاعت می‌شود، ولی خودش سرپیچی می‌کند. مثلاً از وظیفه‌ای که باید انجام دهد، از مسئول بالاترش سرپیچی می‌کند و یا مطلق معصیت را در نظر دارند که از امام و از پروردگارش معصیت می‌کند. «وَ یَسْتَوْفِی وَ لَا یُوفِی» حقش را به تمامه می‌گیرد ولی حق دیگران را به تمامه نمی‌دهد. همه‌ی این‌ها یک نوع نفس‌پرستی و یک نوع عدم توجه به دیگران و حقوق دیگران است. «وَ یَخْشَی الْخَلْقَ فِی غَیْرِ رَبِّهِ»؛ در راه غیرخدا از مخلوق می‌ترسد «وَ لَا یَخْشَی رَبَّهُ فِی خَلْقِه‌» اما در خصوص بندگان از خدا نمی‌ترسد. پس چه شد؟ از خلق می‌ترسد و از خداوند نمی‌ترسد. در یکی از خطبه‌ها داریم که چطور می‌شود که تو حق مردم را ادا می‌کنی و نقد می‌دهی، ولی حق خدا را برای بعد می‌گذاری و توجهی نمی‌کنی؟ ان‌شاءالله این‌طور نباشیم و به این حکمت جامع عامل باشیم. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته. ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet