تاسیان یه حِسه..
یعنی مثل یک واژه نمیشه باهاش برخورد کرد یه حِسه..
در واقع یک اندوه و غم بزرگیه .
مثلا یه دقیقه که آدم تو غروبِ از دست دادنِ عزیزترین کَسش تجربه کنه..
حالی که آدم وقتی خونهی عزیزش میره و دیگه اون آدم تو اون خونه نیست ، تجربه میکنه
و حالیه که مثلا آدم تو غروب جمعه داره
غروبِ جمعه تاسیانه
حال منم بدون تو تاسیانِ :)