این درد ، مرا میکُشَد آخر ، ز غَمِ تو
این غَم ، که کند حالِ مرا ، حالِ غَریبی...
.
اهل شعرم
اهل تنهایی و درد، پیشهام فریاد است.
کاسبم، کاسب دل!
صادراتم شادی، وارداتم غمودرد...
دوستانی دارم، سردتر از سردی برف؛
گاهگاهی یخشان میشکند،
گاهگاهی دلشان میسوزد،
ولی از روی ترحم!
سرزمینی دارم، مردمانش همه دوست،
ولی از روی ریا...
- سهراب سپهری