هدایت شده از استاد علی صفایی حائری
📜 خدا به کسی باج نمیدهد!
✏️ هيچگاه خدا، باج بىكارى و تنبلى ما را نمىدهد! او مىخواهد كه زمينهى حركت و تحوّل ما را فراهم كند و امكان انتخاب ما را آماده سازد. پس دنيايى همراه رنج و حادثههايى بىامان و درگيرىهايى مستمر و مداوم مىآورد تا ما با برخوردها به تماميّت خويش برسيم. مشكلات تماميّت ندارد. اين ما هستيم كه بايد تماميّت خود را به دست بياوريم و پايدارى كنيم.
✏️ هيچ مادر مهربانى، بچههاى عزيزش را هميشه به بغل نمىكشد، كه اينكار با محبّت او سازگار نيست. بچهها تا حركت نكنند و سينه بر خاك نكشند و زمين نخورند و درگير نشوند، نمىآموزند و به جايى نمىرسند و راه رفتن را فراموش مىکنند.
✏️ ...راستى كه، انسان چقدر محدود و ضعيف و بىتوجّه و پرمدّعاست. كار خود را فراموش مىكند و كارگاه جهان را فراموش مىكند و بهجاى حركت و اقدام و برخورد، از خدا مىخواهد كه بهجاى او كار كند و بتهاى او و هوسهاى او را نشكند. زيبايى او و قدرت او را افزون كند تا او نمايش بدهد و خودش را به رخ بكشد و در چشمها بنشاند.اما خدا مىخواهد تا آدمى حركت كند و از بتها و هوسها بگذرد. اگر با رغبت آمد، رنج نمىبرد و در هنگام فشارها آرام است. عذابها، از محدوديتهاى او برخاسته؛ پس بهجاى فرمان و گلايه، بايد محدودهها را بشكند تا محروم و مغبون نشود.
🛒 کتاب نامههای بلوغ 📖