صَلَواتُ اللهِ و ملائِکتِه و حَمَلةِ عَرشِهِ و جَمیعِ خَلقِه مِنْ أرضِهِ و سَمائِهِ عَلی (۱) المُتَوَحِّدِ بِالهِمَّة العُلیا، المُتَوَسِّدِ بِالشُّهُودِ و الرِّضا، (۲) مَرکَزِ عالَمِ الوُجودِ، سِرُّ الواجِدِ و المَوجودِ، (۳) شَخصِ العرفانِ، عَینِ العیانِ، (۴) نور الله و سِرِّه الأتَمِّ، المُتَحقِّق بالکَمالِ الأعظَمِ، (۵) نُقطَةِ دائرةِ الأزلِ و الأبَدِ، المُتَشَخِّصِ بألِفِ الأحَدِ، (۶) فاتِحة کِتابِ الشهادة، والی وِلایة السِیادة، (۷) الاحدیة الجَمع الوُجودی، الحَقیقِة الکُلیَّة الشُّهُودی، (۸) کَهفِ الإمامةِ، صاحِبِ العَلامةِ، (۹) کَفیلِ الدّینِ، الوارِثِ لِخُصُوصیّاتِ سَیِّدِ المُرسَلینَ، (۱۰) الخارجِ عَن مُحیطِ الأیْنِ و الحُدُودِ إنسانِ العَینِ، (۱۱)  ُلغَزِ الإنشاء، مَضْمونِ الإبداعِ، (۱۲) مُذَوِّقِ الأذواقِ و مُشَوِّقِ الأشْواقِ، (۱۳) مَطلَبِ المُحبّین و مَقصَدِ العُشّاق، (۱۴) المُقدَّسِ عَن کُلِّ الشَّین، أبی عبدالله الحسین صلواتُ الله و سلامُهُ علیه.

آفرین باد از جانب خداوند و فرشتگان و حاملان عرش و جمیع خلق او در زمین و آسمانش (۱) بر آن یگانه‌بینی که در یگانه گردانیدن، همّتش والاست و تکیه‌گاهش شهود است و رضا. (۲) او که مرکز عالم وجود است و سرّ واجد و موجود. (۳) او که عین عرفان در شخص او مجسّم است و حقیقت در روی او آشکار. (۴) او که نور الله و سرّ تامّ خداوندگاری است و کمال اعظم را در خود تحقّق بخشیده. (۵) او که نقطۀ دایرۀ ازل و ابد است و متشخّص به الفِ حضرت احد. (۶) او که فاتحۀ کتاب عالم شهادت است و والی شهرستان سیادت. (۷) او که مظهر احدیت جمع است از نگاه وجود و نمودگار حقیقت کلیّه است از نگاه شهود. (۸) او که کهف امامت است و صاحب نشان ولایت. (۹) او که سرپرست دین است و وارث خصائص حضرت سید المرسلین. (۱۰) او که از جای و مکان بیرون است و در تنگنای مردمک چشم نمی‌گنجد. (۱۱) او که معمّای آفرینش است و مضمون پیدایش. (۱۲) او که ذوق‌ها از بخشش اوست و شوق‌ها از تشویق او. (۱۳) او که مطلوب محبّان است و مقصود عاشقان. (۱۴) او که پاک از هر عیب و شَین است و نام مبارکش ابی عبد الله الحسین، صلوات الله و سلامه علیه. - مناقب ائمّه اثنی عشریه، منسوب به ابن عربی ━━━━━━━━━━━ ━━━━━━━━━━━

الهی...الهی... که زمزمه ات در سکوت شب زیباست مثال هیاهوی چلچله در صبح...

فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ شگفتا ازین قرآن... مثل پروانه های باغ بهشت که نشینند روی گلهایش مینشیند نگاه دو چشم ترم روی سوره های قرآنش این چه سعی در صفای سوره های قرآن است که آدم نمیداند دلش را کجا آرام کند با کدام سوره انس بگیرد با کدام آیه سخن بگوید... به ادب پناه میبرم تا با سوره ی کوثر اذن دخول بخوانم به وادی اطهر ءَ اَدْخُلُ یا مادر یا زهراء...؟ آه چه رویائیست هر یکی معطرتر از دگری این چه جنّت و فردوس برین در طوافند تمام حور و پری خوب میدانم که در قلب کسی گر به پا کنم خیمه ی صداقت را روی قلّه ی قاف منزل ساخت می شود شاه نشینِ محبت را سوره یس را به آغوش میکشم چقدر گرمِ گرم است خداجان نمی خواهم بشنوم جز طپیدن را آدم احساس می کند که در آغوش کشیده محمد را...سلام الله علیه و آله خوب میشود فهمید که چرا قلب قرآن است یس آیاتش فریاد میزند که تو کرده ای تسخیر قلب احمد را سلام خدا بر سوره احزاب بر صافات درود خدا بر قامت طور، ذاریات عطر ملائک فضا را پُر می کند نمی دانم در پناه سوره مرسلات می ایستم آری این سوره مریم است که می آید روضه های مجسّم قرآن در قفای لبخند نوزادی آرام می خوانم وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ یَمُوتُ وَيَوْمَ یُبْعَثُ حَيًّا... از کهیعص ابتدایش می شود فهمید این سوره راز خدمتگزاری حضرت عیساست نام مهدی" علیه السلام" که بارها بردست این پسر,ملازمِ معطر فرزند زهراست....سلام الله علیها چشم هایم به غسل زیارت آشناست می روم به طواف سوره حج ولی انگار رفته است این سوره به طواف کعبه ای دیگر... آه خدای من سوره حج را در طواف سوره محمد میبینم حقا که محمد" علیه السلام" خود بهشت است که با آن در آغوش سوره فتح باید سرمست شد از معیّت با او مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ... آدم می ماند که چه کند به کجا پناهنده شود سوره کهف؟ معارج؟ ماعون؟ قارعه؟ طارق یا مومنون؟ کجا هستم نکند در آتش قلب سوره ابراهیم خلیل ام یا در جوار النّارِ ذاتِ الوقود؟ آه....آه....آه.... چقدر درد دارد سوره بروج آیه آیه مصیبت زهراست.... بی خیال این سوره باید شد همه عالم فدای نام زهراست... خداجان عبدت محمد را سیر دادی لیله اسری و مرا زیر سایه ی محبت محمود میکشانی چو شاخه ی مجنون قتلگاه چشم های خراسانی فی السورةِ اِلی السورة مِنَ المَسجِدِ اِلی المَسجد... سلام خدا بر رحمن،طور و بر تکویر سلام خدا بر ضحی، فصلت، شوری سلام خدا بر شعراء، توبه و به قمر سلام خدا بر مائده، هود و زمر باغ و بوستان است این روح و ریحان است آیات سوره انسان.... خداجان چه بگویم از تو که چه کرده ای با ما امت محمدیم و لطف تمام... فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ... شگفتا ازین قرآن...

السلام علیک یا سید الساجدین... یا امام زین العابدین... یا علی ابن الحسین...

و بوی صحیفه ی تو آقا ورق ورق رایحه عشق است مولای زیبای من معنای لطافت، واژه ی بی بدیل عطوفت ابر رحمت و مرحمت، محبوب خدا انیس دل ها بمیرم برای خون دلی که اشک شد و از گونه ات چکید بمیرم برای سوز دلی که همواره شعله می کشد و خنکای آب، این داغ را سوزان تر می کند... بمیرم برایت مولا جان♡ دعا کن بمیرم بَرایت، بِراهت که آتش زده بر جانم آهت... اما می دانم که در کربلای عاشقی جز زیبایی چیزی ندیدی می دانم که نزول آسمان بر زمین و بوسه ی وصالی عاشقانه را در معرکه ی خون تماشا می کردی... راستی دیگر چه دیدی؟! می شود که بگویی برایم؟! می شود دعا کنی که بشناسم تو را و نور تورا و وحدت انوار ملکوتی خاندان معصوم تورا...

...عمو عباس بی تو قلب حرم می گیره...

شب آمده تا روی تو ای ماه ببوسد... تا چادر مشکین به تن روز بپوشد...

خدای ماه و آسمان انیسِ دل، عزیزِ جان میان شاخه شاخه ها میان برگ های سبز درون هر چه هست یا که نیست تو را نگاه می کنم تو را نگاه می کنم...