مست خیال را به وصال احتیاج نیست بوی گلم ز صحبت گل بی نیاز کرد @shernab

هر که با یار آشنا شد، گو: زِ خود بیگانه باش تکیه بر هستی مَکُن، در «نیستی» مردانه باش کی بُوَد جای مَلَک در خانهٔ صورت‌پَرَست؟ رو، چو صورت محو کردی با مَلَک همخانه باش #سعدی @shernab

جان ببر آنجا که دلم برده ای ... #مولانا @shernab

گر از این منزلِ ویران به سویِ خانه رَوَم دگر آن جا که رَوَم عاقل و فرزانه رَوَم زین سفر گر به سلامت به وطن باز رَسَم نذر کردم که هم از راه به میخانه روم تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک به درِ صومعه با بَربَط و پیمانه روم آشنایانِ رَهِ عشق گَرَم خون بخورند ناکَسَم گر به شکایت سویِ بیگانه روم بعد از این دستِ من و زلفِ چو زنجیرِ نگار چند و چند از پِیِ کامِ دلِ دیوانه روم گر ببینم خمِ ابروی چو محرابش باز سجده ی شُکر کنم و از پِیِ شُکرانه روم خُرَّم آن دَم که چو حافظ به تَوَلّای وزیر سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم #حافظ @shernab

لاله ها پژمرد بلبل را دگر آوا نبود هیچ کس در باغ، مثل باغبان تنها نبود یک مدینه دشمن و یک خانه بی فاطمه بانوی آن خانه ،کس؛ جز زینب کبری نبود روی سیلی خورده زهرا شهادت می‌دهد از علی مظلوم تر مردی در این دنیا نبود #سازگار @shernab

جوانی نکودار، کاین مرغ زیبا نماند در این خانهٔ استخوانی متاعی که من رایگان دادم از کف تو گر میتوانی ، مده رایگانی از آن برد گنج مرا، دزد گیتی که در خواب بودم گه پاسبانی #پروین_اعتصامی @aavine

در عشق دو چیز است، که پایانش نیست اول ، سرِ زلفِ یار و آخر شبِ ماست... #حزین_لاهیجی @shernab

دل غریب من از گردش زمانه گرفت به یاد غربت زهرا شبی بهانه گرفت شبانه بغض گلوگیر من كنار بقیع شكست و دیده ز دل اشك دانه‌دانه گرفت كنار پنجره‌ها دیدگان پُر اَشكم سراغ مدفن پنهان و بی‌نشانه گرفت نشان شعله و درد و نوای زهرا را توان هنوز ز دیوار و بام خانه گرفت مصیبتی‌ست علی را كه پیش چشمانش عدو امید دلش را به تازیانه گرفت چه گفت فاطمه كانگونه با تأثّر و غم علی مراسم تدفین او شبانه گرفت فراق فاطمه را بوتراب باور كرد دمی كه چوبۀ تابوت را به شانه گرفت #قدسی @shernab

زین حجاب ما و من یکدم برآ در مقام وصل او بی من درآ شد من و مایی حجاب راه ما تا تو پیدایی نهان باشد خدا #لاهیجی @shernab

مرا در عالم ذرّ حضرت زهرا سوا کرده برایم آبرو دار آبرویی دست و پا کرده منم آن تبل توخالی نه تبل روضه‌های تو منم آن پوچی مطلق که عمری ادعا کرده صدایت میزنم با بغض مثل کودکی هایم که در بازار غربت، دست مادر را رها کرده @shernab