می‌روم تا که به صاحب‌نظری باز رسم محرَم ما نبود ، دیده ی کوته نظران ... #شهریار @shernab

حیرت هرکس در این عالم به قدر بینش است هر که بیناتر در این هنگامه ، حیران بیشتر #صائب @shernab

#محسن_کاویانی آن شب که می‌گشتند دنبالت در کوه و جنگل نه ، حرم بودی شاید میان صحن آزادی با حاج قاسم هم قدم بودی @shernab

گرچه دلتنگی ندارد چاره‌ای، شادم که اشک قدری از دلتنگی من کاست بعضی وقت‌ها #فاضل_نظری @shernab

از آن زمان که بر این آستان نهادم روی فراز مسند خورشید تکیه‌گاه من است #حافظ @shernab

زمین شناسِ حقیری تو را رصد می کرد به تو، ستاره ی خوبم نگاه بد می کرد کنارت ای گل زیبا، شکسته شد کمرم کسی که محو تو می شد، مرا لگد می کرد ! تو ماه بودی و بوسیدنت، نمی دانی … چه ساده داشت مرا هم بلند قد می کرد ! بگو به ساحل چشم ات که من نرفته چطور به سمت جاذبه ای تازه جزر و مد می کرد؟ چه دیده ها که دلت را به وعده خوش کردند چه وعده ها که دل من ندیده رد می کرد کنون کشیده کنار و نشسته در حجله کسی که راه شما را همیشه سد می کرد #کاظم_بهمنی @shernab

باید غبار صحن تو را توتیا کنند «آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند» هو هوی باد نیست که پیچیده در رواق خیل ملائکند رضا یا رضا کنند بازار عاشقان تو از بس شلوغ شد ما شاعرت شدیم که مارا سوا کنند «هر گز نمیرد آنکه دلش» جَلد مشهد است حتی اگر که بال و پرش را جدا کنند هر کس به مشهد آمد و حاجت گرفت و رفت او را به درد کرب و بلا مبتلا کنند دردی عظیم و سخت که آن درد را فقط با یک نگاهِ گوشه چشمت دوا کنند از آن حریم قدسی‌ات آقای مهربان! «آیا شود که گوشهٔ چشمی به ما کنند» #سید_حسن_رستگار @shernab