🔹 #پیراهن_بی_تاب 🔸 #احسان_نظری ┄┅═✼✵𑁍✵✼═┅┄ پيراهنت در باد تكان ميخورد، اين تنها پرچميست كه دوستش دارم. ✍️#گروس‌عبدالملکیان 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🌼 @shernosh

نام تو را نمی دانم اما می دانم که نامت از کلام رهایی مشتق است و ریشه اش به معنی وسیع شکفتن در سال های گل بر می گردد و با کلید آبی زیبایی تفسیر می شود نام تو را نمی دانم آری اما می دانم گل ها اگر که نام تو را می دانستند نسل بهار از این سان رو سوی انقراض نمی رفت ✍️ #استاد_حسین_منزوی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

🎥 #هنر_تویی ✍️ نوشته #آرتا_رحیمی 🎤 صداخوانی #آیلا_گونش 📀 تنظیم و تدوین #آرتا_رحیمی 🕊 ارائه شده در کانال #شعرنوش 🍁 @shernosh

🔹 نام اثر #اسیر ✍️ شاعر #اکبر_باقری 🎤 صداخوانی #فاطمه_طاووسی ؛ #اکبر_باقری 🎶 موسیقی متن #بابک_بیات (قطعه ی شکار) 📀 تنظیم #آرتا_رحیمی 🕊 ارائه شده در کانال #شعرنوش 🎧 با هم بشنویم 👇👇 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

🔹 نام اثر #اسیر ✍️ شاعر #اکبر_باقری 🎤 صداخوانی #فاطمه_طاووسی ؛ #اکبر_باقری 🎶 موسیقی متن #بابک_بیات (قطعه ی شکار) 📀 تنظیم #آرتا_رحیمی 🕊 ارائه شده در کانال #شعرنوش به دور از چشم خمّارت ، خمار درد هجرانم دوایی جز شراب چشم مست تو نمی دانم از آن روزی که چشمانت مرا بند نگاهت کرد دل و دینم به غارت بردی و لرزید ایمانم شباهت دارد احوالم ، به شهر غزه این ایام به ظاهر مقتدر اما، به کوچه کوچه ویرانم شدم انگشت بر دندان گهی خندان، گهی گریان به این حالی که افتادم خودم هم سخت حیرانم در این ماتم سرا تا کی اسیر و خسته بنشینم مرا دیگر توانی نیست چه میخواهی تو از جانم به دیدارم بیا ای عشق، امّید رهایی نیست بدون تو تمام شهر یکسر گشته زندانم بیا و همرهی کن با منِ آشفته حال امشب بیا در بر بگیر ای مهربان این جسم بی جانم 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

توی اتاقم برف می‌باره سر سبزی ِ این سفره بی‌مرزه من هفت سین ِسالمو چیدم سرسام، سرما، سوز، سگ لرزه لب‌هام از سرما سیا می‌شه ماهی تنگُ عید می‌بینم دیوارهام و آخر دنیا فانوسمو خورشید می‌بینم قرصام و توی تُنگ می‌ریزم تو نیستی آرومِ اعصابم روزامو روی سقف را می‌رم شب‌هامو زیر تخت می‌خوابم وقتی دلم تنگ خودم مي‌شه چشمام و می‌بندم خدا می‌شم عصرا دم خاموشی فانوس معبود آدم برفیا می‌شم توی اتاقم برف می‌باره سردِ ولی کی می‌گه دلسردم من بیست و شیش سالِِ تموم انگار با قاب عکسم زندگی کردم خوشبختم از و قتی گلوی من زخمی ِانگشتای کولاکه آغوش ناامن تو یادم داد هر جا هوا خوبه، خطرناکه توی اتاقم برف می باره تو رفتی از روزی که یادم نیست با برف و یخ معشوقه می‌سازم کی می‌گه آدم برفی آدم نیست؟ چی مونده از من توی این سرما یه آدم دیوونه‌ی سرخوش تو نیستی آرومِ اعصابم دلچسب این سرمای آدم کش توی اتاقم برف می باره... ✍️ #حسین_غیاثی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

نامه‌اش را با این جمله به پایان رسانده بود: «دلم برایت تنگ می‌شود حتماً» و آن کلمه‌‌ی شکوهمند حتماً، که در جای درستی نشسته بود. حسن ختام تمام واژه ها به شکل اشاره‌ای از یقین. اینکه با ایمانی وافر از دلتنگی‌اش می‌گفت و از آفتِ تردید خبری نبود... ستودنی بود. ✍️ #حمید_جدیدی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

«خیلی دوست داشتم که هم‌اکنون در کنارم بودی. اما نیستی... تو آن‌جایی... و آنجا آگاه نیست چقدر خوش‌اقبال است.» ✍️ #ناظم_حکمت 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

هم می‌ترسم دوستت داشته باشم، آن‌وقت بروی و درد بکشم. هم می‌ترسم دوستت نداشته باشم، که فرصت «عاشق تو بودن» از دستم میرود و پشیمان می‌شوم. حالا تو بگو! «کیف احبک بلا الم، و کیف لااحبک بلا ندم». چطور عاشقت باشم و درد نکشم، و چطور عاشقت نباشم و پشیمان نشوم؟! 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

خسته تر از من ... سایه ام زانو میزند کنارِ گریز‌های من افسوس می‌خورد رنج می‌‌برد صبوری می‌کند با کسی‌ که بودن را به خودش و به سایه‌ای که زانو میزند کنارش بدهکار است ✍️ #نيكى_فيروزكوهی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

من به بعضی چهره‌ها چون زود عادت می‌کنم پیش‌شان سَر بَر نمی‌آرم، رعایت می‌کنم! همچنان که برگِ خشکیده نمانَد بر درخت مایه‌ی رنج تو باشم، رفع زحمت می‌کنم! این دهانِ باز و چشمِ بی‌تحرک را ببخش؛ آن‌قَدَر جذابیت داری که حیرت می‌کنم کم اگر با دوستانم می‌نشینم، جُرمِ توست هرکسی را دوست دارم، در تو رؤیت می‌کنم! فکر کردی چیست موزون می‌کند شعر مرا؟ در قدم برداشتن‌هایِ تو دقت می‌کنم! یک سلامم را اگر پاسخ بگویی، می‌روم لذتش را با تمام شهر قسمت می‌کنم ترکِ افیونی شبیه تو اگرچه مشکل است روی دوش دیگران یک روز ترکت می‌کنم توی دنیا هم نشد، برزخ که پیدا کردمت می‌نشینم تا قیامت با تو صحبت می‌کنم ✍️ #کاظم_بهمنی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

نشان به آن نشان که خورشید بخوابد در دریا بو بکشم صدایت را در مسیر ستاره های مخالف در عصاره ی ماه پرت شوم در تار و پود تنت طولانی تمرینم کنی از بر شوی شتاب بگیرند عقربه ها بایستد ضربان ترس هایم تعریف ناپذیر درونی! تمنای پوست انار و تب! تردد خون در ریشه های شوق! قرار ما پای بلندترین شعر سال درست رأس ساعتی که به جاده های جهان آلوده است. ✍️ #روجا_چمنکار 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh