چه استراحت خوبی است در جوار خودم خودم برای خودم با خودم کنار خودم همین دقیقه که این شعر را تمام کنم از این شلوغِ شما می روم به غار خودم به سمت هیچ تنم را اشاعه خواهم داد به گوش او برسانید رهسپار خودم چه لذتی است که یک صبح سرد پاییزی کنار پنجره باشم در انتظار خودم گلی نزد به سرم زندگی اجازه دهید خودم گلی بگُذارم سر مزار خودم اگرچه این همه سخت است نازنین بپذیر دلم به کار تو باشد، سرم به کار خودم #احسان_افشاری

بانوی اساطیر غزل های من اینست صد طعنه به مجنون زده لیلای من اینست! گفتم که سرانجام به دریا بزنم دل هشدار دل! این بار ، که دریای من اینست! من رود نیاسودنم و بودن و تا وصل آسودگی ام نیست که معنای من اینست هر جا که تویی مرکز تصویر من آنجاست صاحب نظرم علم مرایای من اینست گیرم که بهشتم به نمازی ندهد دست قد قامتی افراز که طوبای من اینست همراه تو تا ناب ترین آب رسیدن همواره عطشناکی رؤیای من اینست من در تو به شوق و تو در آفاق به حیرت نایاب ترین فصل تماشای من اینست دیوانه به سودای پری از تو کبوتر از قاف فرود آمده عنقای من اینست خرداد تو و آذر من بگذر و بگذار امروز بجوشند که سودای من اینست دیر است اگر نه ورق بعدی تقویم کولاکم و برفم همه فردای من اینست #حسین_منزوی

می زند چــوب ِ دلـــم طبل تمنای تــو را تـو کجائی کــه بجویم صنما جــای تو را گرچه پنهان شده ای از منِ پروانه صفت می کنم نیمه ی شب قصد تماشای تو را آرزویی کــه مـرا سر به هوا کــرده هنوز به دلــم ماند و ندیدم قــد و بالای تو را آخر از عشق و جنون آینه را می شکنم منعکس گـر نکند چهــره ی زیبای تـو را سال هــــا از گــــــذر باد صبا می شنوم هم چنان زمزمه و خنده ی گیرای تو را در کنــار مــنِ بی دل بــه تـــرنم بنشین تا نشینم بــه تفأل شب یلـــــدای تو را ای که از اشک قلم نامه نوشتی به عسل به جهانی ندهم شعر و غـزل های تو را" #علی_قیصری‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌

چادرت ای ماه من! آغاز صبحی دیگر است ابرُوانت زیرِ ابرِ روسری زیباتر است سخت گیری نیست چادر ، ابتدای راحتی ست دخترم! این بهترین ارثیه ی یک مادر است مادر ما حضرت زهراست ، باور کردنی ست مادری که از همه زن های این عالم سَر است کودکی را زینبی باش ...آخرش با فاطمه از همین حالا حجابِ تو ، جهادِ اکبر است چادرت دارد زمین را آب و جارو می کند میهمانت آمد از راه آسمان پشت در است #عارفه_دهقـانی