و امروز بیشتر همه نیاز دارم که روبه‌روی ضریح میثم‌تمار نشسته بودم دقیقا همون کنج دنج پارسال کاشی های خنک ، زیارتنامه های سبزرنگ حس غروری که اون لحظه نسبت به ایرانی تبار بودن میثم بهم دست داد ؛ و اون حال خوب عکس گرفتن از نخل گوشهٔ صحن :)

و زنده‌ایم به امید ِشنیدن ندای أنا المهدی ؛

یاعلی ار تویی ابوترابا ، پس یا لَیتَني کُنتُ ترابا .

روی‌سینهٔ‌حسین‌علیه‌السلام‌میشینه اون‌که‌به‌ندای‌مُسلِم‌لبیک‌نگه !

همه باید میثم بودن رو تمرین کنیم طرف امام و آرمان هامون بایستیم و حق رو فریاد بزنیم حتی اگه فقط یک نفر باشیم ؛

سرمو بگیر به دامن * / ۱۲۸

‌به قول حاج میثم مطیعی ؛ ما بعد از حاج قاسم فهمیدیم ؛ علمدار بره و برنگرده یعنی چی :)

کاش بار آخر بیشتر نگاهت میکردم عزیز عراقی:)

اربعین۱۴۴۷

عزیز ِسه روز و سه شب بی مزارم / ۱۲۸