« متن درون تصویر متعلق به دکتر علی شریعتی است. » پ.ن ) به جرعت می توان گفت:«علی همچنان غریب است؛ در میان کسانی که صرفا از او ذهنیت و احساسی دارند و خود را شیعه می‌دانند».

شیفته به سمت شیعه بودن فرار کن که تشیع کلید تمام رنج بشر است

.

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ و آن زمان را یاد آر که پروردگارت به فرشتگان گفت: به یقین جانشینی در زمین قرار می دهم. گفتند: آیا موجودی را در زمین قرار می دهی که در آن به فساد و تباهی برخیزد و به ناحق خون ریزی کند و حال آن که ما تو را همواره با ستایشت تسبیح می گوییم و تقدیس می کنیم. [پروردگار] فرمود: من [از این جانشین و قرار گرفتنش در زمین اسراری] می دانم که شما نمی دانید.

البته بسیاری از کسان هستند که ترک دنیا را هم به جهت دنیا نموده اند! ترک بعضی لذات دنیویه را نموده اند، و هدف ایشان رسیدن به لذات بالاتر است. پس چنین اشخاصی صاحب فضیلت عفت نیستند و همینطور آن کسانی که • از راه اضطرار و التجا، • یا به سبب بی آلتی و بی قوتی • یا به جهت اینکه از بسیاری از آنها متنفّر شده اند • یا به جهت تشویش حدوثِ بعضی مرضها و ناخوشی‌ها • یا از بیم اطلاع مردمان، و خوفِ ملامت ایشان، ترک لذت میکنند؛ پس چنین کسانی را نیز عفیف نتوان گفت. • و بسیاری از اشخاص هستند که بعضی لذات را ترک مینمایند و پیروی بعضی لذات را نمی کنند، به جهت آنکه آنها را نفهمیده اند و به لذتشان نرسیده اند؛ همچنان که در میان بسیاری از بادیه نشینان و اهالی کوهستان مشاهده میشود؛ این نیز صفت عفت نیست. _ صاحب عفت کسی است که با وجود صحت و قوا و قوت آنها و دانستن‌ کیفیات لذات و مهیا بودن‌ اسباب بی آنکه‌ مانعی از خارج بوده باشد، پا از جاده اطاعت شرع و عقل بیرون‌ نگذارد... | معراج السعاده،ص۶۶

«دفترچه» https://eitaa.com/shifte530 شیفته شو دلا یکی عارض دلفروز را رشک حیات خضر کن زندگی دو روز را

شعر های شیفته👩🏻‍🦯

📓علی حقیقتی بر گونه ی اساطیر 🖊 علی شریعتی

📓 المقامات العلیه در علم اخلاق خلاصه ی معراج السعاده 🖋•عباس قمی

#فلسفه_و_تنهایی #قسمت_دوم «جان های تنها» حال باید ببینیم که چه کسانی از تنهایی فریاد برآورده‌اند، و هر کدام از این فریاد ها دقیقا با چه صدایی از جان آنها بلند شده است؛ و بر جان چه کسانی نشسته است، و البته به عقیده من، تنهایی تا حد زیادی با نوعی سرگیجه و بعد دل‌گیجه همراه است؛ این گیجی عجیب نوعی بیماری پر درد عفونی مختص به جان های بزرگ است. و البته که بیماری آنچنان بدی نیست؛ اگر به درستی درمان شود؛ و این درمان است که جان شخص بیمار را چنان می تراشد که اسطوره ای تنومند، از آن سر بر آورد و پاداش تمام رنج های فرد را بدهد، و البته که تعداد اندکی از این روح های بزرگ طعم شیرین درمانِ کامل را می چشند. برویم سراغ واکنش هر روح در دیدار نخست با عفونت تنهایی.. ๛شیفتهــ