یکی از بهترین کتاب هایی که میشه خوند یا شنید همین عدل الهی هست ...

نمی دونم چی بنویسم ! «شما بگین چی بنویسم» کلمه بدین https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_c7vfqnp&btn=شیفته

امشب برای دوستان شیفته بنویسیم؟

1. باران 2. پنجره 3. سکوت 4. کوچه 5.دست 6. نور 7. خاطره 8. شب 9. باد 10. تنهایی ی متن میخوام دختر خوب

پنجره کوچک خاطره که باز می‌شود، دست به سرم می‌کشی. می‌دانی آن شب‌های تنهایی که کنارم بودی. همان شب‌هایی که باهم کِز می‌کردیم زیر درختان نخل کوچهٔ نور. همان‌جایی که باد می‌زد به موهایمان و تو می‌خندیدی. خوب می‌خندیدی؛ خنده‌هایت صدا نداشت، در سکوت می‌خندیدی. من هم می‌خندیدم. با هم به غم‌هایمان می‌خندیدیم. و آسمان، آسمان برای خنده‌های ما گریه می‌کرد. و من از اشک‌های او آزرده‌ خاطر می‌شدم. آخر این باران‌ها، سکوتِ زیبای خنده‌هایمان را می‌شکست. «برای دوست شیفته از گوشه ی پنجره»🕊

1. عشق 2. امید 3. آرامش 4. لبخند 5. رویا 6. نور 7. مهربانی 8. شکوفه 9. باران 10. ستاره 11. آفتاب 12. خوشبختی 13. ترانه 14. بهار 15. سپیده 16. دل‌نواز 17. طراوت 18. زیبایی 19. همدلی 20. لطافت 21. شکوه 22. پرواز 23. زندگی 24. آغوش 25. خورشید .

این چه زیاده👩🏻‍🦯

روح‌های زیبا را دوست دارم. به لبخندی دل گرم می‌شوند و با امید کوچکی پرواز می‌کنند. به راستی که در جهان ما روح‌های زیبا خورشیدند؛ گرم و تابنده. گویی می‌خواهند جهان را در گرمای عشق و آرامش خود غرق کنند. کنار دستشان که بنشینی شکوفه می‌زنی. چشم‌هایشان ستارهٔ شباهنگ است و حرف‌هایشان ترانهٔ لطافت و همدلی. روح‌های زیبا را دوست دارم. رویاپردازان آن جهانی، بهار دل‌های خزان‌زده. به راستی که روح‌های زیبا طراوت و شکوه زندگی بشرند. نمی دونم چندتاش رو استفاده کردم ولی «تقدیم به روح زیبای شما »👑

📒 خداوند الموت 📝 پاول امریک

«در وصف کرفس های زندگی» کرفس‌ها موجوداتی هستند عاشق نور. می‌دوند به سمت پرتوهای کوچک ،تا می‌شوند تا به نور برسند. کرفس‌ها عاشق آب‌اند؛ هرچه بیشتر در معرض آب زلال قرار بگیرند، طراوت بیشتری را پس خواهند داد. کرفس ها در نبود آب و نور زمخت می‌شوند و گوشت تلخ، رشد می‌کنند؛تلخ رشد می‌کنند، و مفید خواهند بود؛ برای همه، چه آن هایی که از طعم گس و ساده‌ی آن‌ها فراری‌اندو چه آن‌هایی که به سادگی‌شان عشق می‌ورزند. کرفس‌ها در سکوت مفیدند… کرفس‌های ساکت دوست‌داشتنی... ๛شیفتهــ

این روزها وصف معشوقم را بسیار می‌شنوم. البته که در ابتدا فکر می‌کردم او محبوب من است. نمی‌دانم چه شد،قلبم که به جمالش افتاد، نامی که بر زبانم جاری شد «حبیب» بود. این روزها که ترقی کرده‌ام (یعنی بعضی از این آدم‌ها مرا آدم تر حساب می‌کنند)، فهمیده‌ام که نه، او محبوبم نبود؛ معشوقی بود که چون بلبل مست برایش شعر می‌سراییدم و چهچه می‌زدم و می‌گفتم که: «هان، ای شیفته! خوشا به سعادتت که او محبوبت بوده و هست». با خودم که تعارف ندارم: او محبوب بود، ولی من رسم محبت نمی‌دانستم. من فقط عشق بلد بودم؛ عشق چلچله‌وار... ๛شیفتهــ

ما هفت پشت جیره خور ماهِ ام البنین بودیم و هستیم و خواهیم بود.🌱 #نون_خور_سفره_ی_حضرت_عباس_بودن_خیلی_باکلاسه