برعکس داستان بچه مردم ِجلال آل احمد که فضای دلگیر-ولی واقعا قشنگ-ی داشت، فضای این فیلم واقعا حال خوب کن و قشنگ بود. این سرنوشت ِجالبی که برای پسر بچه 3،4 ساله ای که توی داستان جلال رها شده رقم زده بودن واقعا به دلم نشست. امیدورام که به اندازه لیاقتش دیده بشه.

من شیفتهٔ یه بازیگر نمیشم که برم همه فیلماشو ببینم. من شیفتهٔ یه کاراکتر میشم و همون فیلم رو بارها میبینم.

پیروزی انقلاب اسلامی،نتیجه اتحاد و ایستادگی ِجمیع مردم در برابر استعمار بود. انقلابی که برای کوتاه کردن دست بیگانه از امور داخلی مملکت،که نون رو از گلوی مردم بریده بودند شکل گرفت. امروز ما ادامه نسل همون مردم ِانقلابی هستیم و نباید اجازه بدیم به آبروی انقلابمون خدشه وارد بشه! باید راه اونها رو ادامه بدیم و نزاریم ظلم بیگانه توی جهان ادامه دار باشه. -46 سالگیت مبارک آقا/خانم ِانقلاب.

توی این روز های برفی، درسته جسمم اینجاست؛اما روحم رونه‌ی مشهده. توی صحن آزادیه. تو مسجد گوهرشاده. گاهی به گنبد برفی امام نگاه میکنه و گاهی کنار چای خانه حضرت رضا چای داغی رو که خادمای امام با عشق دم کردن رو بین دستای سردش میگیره. امام رضا! ازت میخوام جسم و روح منو بهم برسونی و منو به زودی زود دعوت کنی حرمت.

تولدت مبارک امام ِتنها.