مسیرة الأحرار 🇵🇸 راه قدس از کربلا می‌گذرد 🇵🇸 🔹 راهپیمایی برائت از مستکبرین در موسم #اربعین۱۴۰۴ 🔸 حرکت نمادین پیاده از صحن عقیله حرم سیدالشهدا علیه‌السلام به‌ طرف مسجدالاقصی 📆 زمان: عصر جمعه ۲۴ مرداد، مصادف با اربعین حسینی، ساعت ۱۷ 📍 مکان تجمع و آغاز حرکت: کربلا، شارع الشهدا، صحن عقیله 🔴 با حضور گروه‌های مردمی از نقاط مختلف جهان و سخنرانی چهره‌های مقاومت #اربعین۱۴۰۴ #مسیرة‌الاحرار #إنا_علی_العهد 🚩 احرار | هیأت و جهانی‌اندیشی ▫️ @ahrar1542 🚩 جامعه ایمانی مشعر ▫️ @www1542org 🚩 جامعه فعالان مردمی اربعین ▫️ @jarbaein 🚩 مسیرة الأحرار ▫️ @Masiratolahrar 🌏 مجمع تشکل‌های بین‌الملل 🔻 https://zil.ink/uiai.ir

💠 پیاده‌روی اربعین و الگوی فراموش‌شدهٔ سیاست مهاجرتی؛ از «دفترچه خادم» تا ضرورت امتداد نگاه تمدنی رضا عطایی (دبیر کارگروه اجتماعی-سیاسی انجمن راحل، کارشناسی ارشد مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران) ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 اربعین؛ آزمایشگاه سیاست‌گذاری مهاجرتیِ کلان‌محورِ تمدنی پیاده‌روی اربعین تنها یک رویداد مذهبی مقطعی زمانی-مکانی نیست؛ بلکه جلوه بارز تبلور "الگوی حکمرانی بدیل" است که تنها یک نمود و نمادش، نحوهٔ مواجههٔ آن با مفهوم «مرز» و «هویت» است. پدیده شکوهمند پیاده‌روی اربعین همچون آزمایشگاه زنده‌ای است که هر سال ثابت می‌کند مرزهای ساختگی دولت-ملت‌ها در برابر ارادهٔ امت اسلامی تاب نمی‌آورد. امسال نیز همانند سال‌های گذشته، چندین هزار زائر مهاجر افغانستانی مقیم جمهوری اسلامی ایران _با استفاده از «دفترچه خادم» یا «سند مسافرتی خادم»_ توانستند به‌صورت قانونی و نسبتا با کم‌ترین دغدغه بروکراتیک اداری-قانونی در این کاروان عظیم معنوی شرکت کنند. 🔸 این سازوکار، که حاصل رایزنی‌های ارزشمند و اثربخش جمهوری اسلامی ایران با عراق در سال‌های اخیر است، نشان می‌دهد که وقتی نگاه کلانِ فرهنگی-تمدنی بر سیاست‌گذاری مهاجرتی حاکم باشد، حتی پیچیده‌ترین چالش‌های حقوقی مانند مسئلهٔ تابعیت و عبور از مرزها، به جای «بحران»، به «فرصت» تبدیل می‌شوند. ❓اما پرسش اینجاست: چرا چنین الگویی تنها به اربعین محدود می‌شود؟ آیا زمان آن نرسیده که چنین "نگاه کلان فرهنگی-تمدنی"، که در اربعین به‌وضوح کارآمدی خود را اثبات کرده؛ به سایر عرصه‌های سیاست‌گذاری مهاجرتی که تمام زیست مهاجرین بدان گره خورده است، از اقامت، آموزش و اشتغال تا بهداشت و مسکن و... و در یک کلام وضعیت مهاجرین از ادغام اجتماعی-فرهنگی صورت گرفته در طول بیش از چهل سال اخیر به ادغام حقوقی مهاجرین نیز تعمیم یابد؟ 💠 موکبِ عمودِ ۷۰۵؛ نمادی از موفقیت دیپلماسی و جنگ نرم در عمود ۷۰۵ پیاده‌روی اربعین امسال، صحنه‌ای دیدنی توجه‌ام را جلب نمود: «موکب خدمات درمانی و سلامت سلام»، موکب مهاجرین افغانستانی استان البرز که بخش عمده آن توسط پزشکان، پرستاران و دانشجویان رشته‌های پزشکی مهاجر افغانستانیِ مقیم ایران اداره می‌شد و به زائران از هر ملیتی خدمات رایگان ارائه می‌داد. این تصویر، چند پیام کلیدی قابل توجه داشت: ظرفیت دیپلماسی عمومی: این موکب، به‌ مثابه یک ابتکار بومی-مردمی، به‌تنهایی از صدها گزارش رسانه‌ای ضدایرانی و ایران‌هراسانه در زمینهٔ مهاجرین افغانستانی اثرگذارتر بود. اینجا، «مهاجر» نه به‌عنوان «بار اقتصادی»، که به‌عنوان «سفیر سلامت» ظاهر شد. روایت‌سازی و جنگ نرم: در جهانی که رسانه‌های غربی مهاجران مسلمان را به مثابه «تهدید» تصویر و روایت می‌کنند، چنین موکب‌هایی بهترین پاسخ است که مهاجرین به‌رغم وجود همهٔ محرومیت‌ها و محدودیت‌هایی که با آن‌ها مواجه‌اند؛ نه تنها مصرف‌کننده نیستند، که خود تولیدکنندهٔ «امنیت» و «خدمات» هم هستند. 💠 از کربلا تا تهران؛ چرا این نگاه تمدنی تعمیم نمی‌یابد؟ اگر جمهوری اسلامی ایران توانسته است در فضای پیاده‌روی شکوهمند اربعین، مهاجرین افغانستانی را از حاشیه به متن بیاورد و آن‌ها را نه به‌عنوان «مشکل»، که به‌عنوان «خادمین حسینی» ببیند؛ پس چرا در سایر حوزه‌ها هنوز شاهد تداوم نگاه‌های امنیتی-حاشیه‌ای به مسأله حضور مهاجرین هستیم؟ آیا وقت آن نرسیده که «دفترچه خادم» به «کارت هویت امتی» ارتقا یابد؟ یا نمونه موکب‌ ارائه خدمات بهداشتی-درمانی مهاجرین افغانستانی در عمود ۷۰۵ مسیر نجف-کربلا، به شبکه‌ای از کلینیک‌های دواطبانه مهاجرین افغانستانی در سایر شهرهای ایران و افغانستان تبدیل شوند؟ آن هم در شرایطی که کشور در مساله کمیت و کیفیت کادر بهداشت و درمان با مساله جدی مواجهه است؟ ظرفیت‌های پیاده‌روی شکوهمند اربعین فراتر از آن است که در تصور و تخیل بگنجد؛ تنها با توجه به مفهومی که می‌توان از آن به دیپلماسی اربعین تعبیر نمود که به نحوی در آن، ایران و عراق و افغانستان و مهاجرین افغانستانی در یک کاروان واحد قدم می‌زنند؛ شایسته و بایسته است که به سایر ابعاد و بسترهای دیپلماسی اقتصادی و فرهنگی نیز تسری یابد. آنچه می‌توان به حیث جمع‌بندی یادداشت حاضر و به مثابه توجه تاکیدی بر الگوگیری اربعینی افزود، همین است که پیاده‌روی اربعین ثابت کرده که طرح‌واره "امت اسلامی" و نگاهِ "امت‌محور" تنها یک شعار نیست؛ یک واقعیت اجراشدنی و در حال شدن است. دفترچهٔ خادم، موکب‌های مهاجرین افغانستانی، و میزبانی‌های مشترک نشان می‌دهند که اگر اراده باشد؛ می‌توان حتی در جهانِ اسیرِ دولت-ملت‌ها، مرزها را به راحتی به چالش کشید. حال، سؤال این است: آیا این نگاه و رویکرد، می‌تواند از «فقط اربعین» خارج شود و به «سیاست کلی» تبدیل گردد؟ پاسخ به این سؤال، نه فقط آیندهٔ مهاجرین افغانستانی در ایران، که آیندهٔ گفتمان تمدنیِ انقلاب اسلامی را نیز تعیین خواهد نمود. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 چهار سال بر سریر قدرت ؛ بررسی عملکرد طالبان دوم ✍️ علیرضا شفیق 🔸 چهار سال پس از سقوط کابل و بازگشت طالبان به قدرت، افغانستان شاهد تغییرات گسترده در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی بوده است. طالبان در این مدت کوشیده‌اند جایگاه خود را در سطح بین‌المللی تثبیت کنند، اما تاکنون تنها یک کشور رسمیت آنان را پذیرفته و کرسی افغانستان در سازمان ملل همچنان خالی است. 🔸 در این چهار سال، برخی شاخص‌ها مانند امنیت جاده‌ها و رشد محدود اقتصادی بهبود یافته، اما در عین حال محدودیت‌های سیاسی، کاهش آزادی رسانه‌ها و حذف بخش‌هایی از جامعه از مشارکت عمومی همچنان از موضوعات بحث‌برانگیز به شمار می‌روند. روابط طالبان با همسایگان و قدرت‌های جهانی نیز فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است. 〽️ برای مطالعه متن کامل به آدرس زیر مراجعه کنید: https://B2n.ir/wr5005 ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 چهره ایران در آینه کتاب‌ها؛ آن‌گونه که یک زن عرب دیده و نوشته است ✍ حنان سلیمان یادداشتی که در ادامه می‌آید، نوشته‌ای است منتشر شده توسط سایت «نون بوست» که وابسته به بخشی از جوانان اسلام‌گراست. در این یادداشت که به معرفی کتاب‌هایی برای شناخت ایران می‌پردازد، عمدتاً کتاب‌هایی با روایت‌های منتقد نظام معرفی شده‌اند. اگرچه آثاری مانند «سووشون» و آثار بزرگ علوی مربوط به پیش از انقلاب هستند، برخی دیگر مانند «نامه‌هایی به شکنجه‌گر» یا «زنی از تهران» کتاب‌هایی با رویکرد انتقادی نسبت به روایت رسمی نظام‌اند. نکته جالب توجه این است که در میان آثار معرفی‌شده توسط این نویسنده در سایت اسلام‌گرا، هیچ روایت تاریخی، ادبی یا زنانه انقلابی وجود ندارد؛ که این موضوع ممکن است به دلیل خلأ در وجود چنین کتاب‌هایی باشد، یا مشکلاتی در توزیع وجود داشته باشد، و یا اساساً این سایت و نویسنده نمی خواهند نگاهی مثبت از ایران ارائه دهند. برای مطالعه متن این یادداشت کلیک کنید https://B2n.ir/re2131 ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 انواع شیعیان در لبنان: از نخبه و مقاوم تا بورژوا، داستانی از وفاداری و تفاوت‌ها ✍️ هشام صفی الدین شیعیانی هستند که موتورسواری می‌کنند، پرچم‌های حزبی را بالا می‌برند (بدون آن‌که عضویت رسمی داشته باشند) و در خیابان‌ها می‌چرخند و شعارهای «شیعه شیعه» سر می دهند. رسانه‌هایی که با دشمن همدلی می‌کنند و به دنبال کلیشه‌سازی و تحریک فتنه هستند، تنها این گروه را «شیعه» می‌دانند. اما واقعیت این است که شیعیان در لبنان دسته های مختلفی را شامل می شوند. از شیعیان شیک و بورژوا گرفته تا شیعیان سفارتی و البته در راسشان شیعیان اهل مقاومت؛ دکتر هشام صفی الدین به این بهانه به دسته بندی های مختلف شیعیان لبنان پرداخته است. 〽️ برای مطالعه متن کامل به آدرس زیر مراجعه کنید: https://B2n.ir/dz3640 ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 روایتی عربی از سنتی ایرانی؛ تاریخ چای در ایران ✍️ منار هیکل - وکیل و پژوهشگر مصری وقتی برای اولین بار در سال ۲۰۲۴ به تهران رسیدم، تصویری سنتی از آن در ذهنم داشتم: شاعرها و زاهدان، مساجد، زعفران و بازارهایی پر از کالا و داستان. هرگز تصور نمی‌کردم آنچه مرا با این کشور پیوند می‌دهد، نه یک اثر معماری و نه لحظه‌ای سیاسی، بلکه یک فنجان چای و یک کافه در گوشه‌های بازار تهران باشد؛ جایی که طعم چای در فنجان‌هایش تجربه‌ای ویژه دارد که تنها در ایران یافت می‌شود. و در میان کافه‌های مدرنی که جوانان در آن «اسپرسو» و «کاپوچینو» می‌نوشند، کافه علی درویش همچون نشانه‌ای است از رابطه عمیق ایرانی‌ها با چایی که تبدیل به بخشی از تاریخ فرهنگی و اجتماعی‌شان شده است. 〽️ ادامه مطلب در : https://B2n.ir/dd7285 #ایران_در_افکار_عمومی_دنیا ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 دانشگاه‌های اسرائیل و سرکوب فلسطینیان: برج‌های عاج و فولاد 📝 رصیف ۲۲ ✂️ برش هایی از متن 🔸 برخلاف تصویر رایج از دانشگاه های اسرائیل به‌عنوان مراکز آزاداندیشی، پژوهشگر مایا ویند در کتاب «برج‌های عاج و فولاد: چگونه دانشگاه‌های اسرائیلی آزادی فلسطینیان را سلب می‌کنند» نشان می‌دهد این مؤسسات عمیقاً در پروژه اشغال و استعمار شهرک‌نشینان دخیل‌اند. دانشگاه‌ها در توسعه سامانه‌های تسلیحاتی و دکترین‌های نظامی مشارکت دارند و به استمرار اشغال سرزمین فلسطین مشروعیت می‌بخشند. 🔸 دانشگاه‌ها دیگر مستقل از ساختار امنیتی نیستند و به تامین کننده اصلی برای توسعه ظرفیت‌های فنی و فکری تبدیل شده‌اند. آموزش عالی همزمان با مجتمع نظامی–صنعتی پیشرفت می‌کند و در توسعه سامانه‌های هوش مصنوعی مورد استفاده در هدف‌گیری نظامی مشارکت دارد، که آن‌ها را به شریک فعال و تأمین‌کننده «مغزها» پشت قابلیت‌های نظامی تکنولوژیک تبدیل می‌کند. 〽️ برای مطالعه متن کامل به آدرس زیر مراجعه کنید: https://B2n.ir/tb7189 ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 غزه و معادله سخت رژیم صهیونیستی: خسارت‌ها و پیامدهای استراتژیک ✍ الجزیره ✂️ برش هایی از متن 🔸 مطالعه‌ای با عنوان «درک واکنش‌های اسلامی و عربی نسبت به جنگ غزه» نشان می‌دهد که «طوفان الاقصی» بار دیگر مسئله فلسطین را در صدر برنامه‌های جنبش‌های اسلامی قرار داد، اگرچه رفتار عملی این جنبش‌ها با توجه به شرایط محلی و ساختار فرصت‌ها و تهدیدات سیاسی متفاوت بود. 🔸 رخدادهای غزه همچنین موجب کاهش شکاف سنی-شیعی نسبت به وضعیتی شد که پس از دهه اول بهار عربی تجربه شده بود. 🔸 طبق نظرسنجی مرکز پژوهشی «پیو» در ۲۴ کشور که در ژوئن گذشته منتشر شد، اکثریت مردم دیدگاه منفی و رو به افزایشی نسبت به اسرائیل دارند. در ۲۰ کشوری که شامل این نظرسنجی شده، حدود نیمی از بزرگسالان یا بیشتر نگرش منفی نسبت به اسرائیل دارند و در کشورهایی مانند استرالیا، یونان، اندونزی، ژاپن، هلند، اسپانیا، سوئد و ترکیه، حدود سه‌چهارم یا بیشتر جمعیت این دیدگاه منفی را ابراز کرده‌اند. 🔸 لوید آستین، وزیر دفاع سابق آمریکا، در سال ۲۰۲۳ به اسرائیل هشدار داده بود: «در این نوع نبرد، جمعیت غیرنظامی نقطه تمرکز اصلی است؛ اگر آن‌ها را به دام دشمن بیندازید، پیروزی تاکتیکی به شکست راهبردی تبدیل خواهد شد.» 🏷 ادامه مطلب در https://B2n.ir/ms8002 ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 الجزیره و بحران پوشش خبری داخلی: چرا حمله اسرائیل به دوحه شبکه را غافلگیر کرد 🔸 اعتبار «الجزیره» پس از حمله اسرائیل به محل برگزاری جلسه رهبری «حماس» در دوحه زیر سوال رفت. این عملیات ضعف ساختاری شبکه در پوشش اخبار محلی که در خاک خودش رخ می‌دهد را آشکار کرد. 🔸به جای اینکه «الجزیره» به محض وقوع حمله اسرائیل مستقیم روی آنتن برود، این شبکه تحولات را از خبرگزاری «رویترز» و وب‌سایت آمریکایی «Axios» بازنشر کرد. سپس بر رسانه‌های عبری، به ویژه کانال ۱۴ اسرائیل متکی شد که اعلام کرد: «حمله به رهبری حماس در کشور با جنگنده‌ها انجام شده است»، طوری که گویی خبر در قلب دفتر شبکه رخ نداده است. 🔸در ابتدا، «الجزیره» در صفحات شبکه‌های اجتماعی و خبرهای فوری خود، خبری از «رویترز» منتشر کرد که در آن آمده بود: «رویترز: صدای چند انفجار در پایتخت قطر، دوحه، شنیده شد». این خبر در فضای مجازی سوژه تمسخر شد، چرا که شبکه‌ای که اخبار جهانی را با جزئیات منتشر می‌کند، برای پوشش یک رویداد محلی در قطر به «رویترز» متوسل شد. 🏷 ادامه مطلب در https://B2n.ir/wd8762 ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba