کنار انسان هایی سرشار از ویژگی های تضاد من. هیچ جوره کنار نمیایم از لحاظ همه ویژگی ها. ولی من مجبورم کاملا احساس و منطق و عقل و انتخاب خودمو زمین بذارم و با یک سریا کنار بیام.
مثلا دارم یچیزی مینویسم توی دفتر خودم. میگه وای چقدر بدخطی. دارم برای خودم میکشم (مواد) میگه چقدر نقاشیات زشتن. د اخه گوز، چرا وقتی من انقدر بدم توی همه چیز، تو صدبرابر من توی همون چیز ها بدتری، و باز هم از من ایراد میگیری؟😧