در میزنند، کیست؟ در را که باز کرد، لبخند احمقانه ام از دلتنگی ام در نظر دلگیر آمد. با چشمان بُهت زده مرا می‌نگارد، چیزی نمی‌گوید و مرا می‌بوسد. دلتنگی ام از مژگان تا استخوان های میانی بالهایش را می‌بوسد و می‌بوسد و می‌بوسد... به گمانم برای تو رویای من شیرین بود و رویای آمدنم محال.

تحمل دلتنگی

کی انقد قشنگ تو دلم خونه ساختی؟

دوست داشتنی

شنیدن صدات حس بودن میده ولی کاش واقعا بودی

از وقتی ندیدمت دو ماه میگذره، نمیخوای حداقل تو دشت رویاها پیاده روی کنیم؟ از مامانم پرسیدم آدمی که معشوقه اش رو تو دنیای واقعی دیده عاشق تره یا اونی که معشوقه اش رو توی دنیای واقعی ندیده؟ اگه میتونستم ستاره هارو برمی‌داشتم و روی پیچش موهات میچیدم. شاید اگه بخوابم خوابت رو ببینم، که میچرخی و با لبخند نگاهم می‌کنی با چشمات، به چشمای من زل میزنی و اون وجودی که از خورشید گرمتره.