از وقتی ندیدمت دو ماه میگذره، نمیخوای حداقل تو دشت رویاها پیاده روی کنیم؟ از مامانم پرسیدم آدمی که معشوقه اش رو تو دنیای واقعی دیده عاشق تره یا اونی که معشوقه اش رو توی دنیای واقعی ندیده؟ اگه میتونستم ستاره هارو برمی‌داشتم و روی پیچش موهات میچیدم. شاید اگه بخوابم خوابت رو ببینم، که میچرخی و با لبخند نگاهم می‌کنی با چشمات، به چشمای من زل میزنی و اون وجودی که از خورشید گرمتره.

اونجا که همچی ساکته انگار همه ی آدمای دنیا خوابن فقط خدا بیداره

چشم هایم تو را نمی‌بینند و روز ها، شب ها را می‌شمارند در کرانه آسمان، دودِ سیگار و چایِ در فنجان، چشمان عسلی تو را نقاشی می‌کنند چشمی گریان به رهت بسته ام، سیگاری ام و طعم لب هایت را از پاکت سیگارت می‌چشم

شاید باید بال در بیارم تا غروب چشمات پرواز کنم