وقتایی که همه چی از هم میپاشه و یهو به خودت میای میبینی تو موندی و یه عالم مسئولیت که همه از انجام دادنشون فرارین و اونوقت دلت میخواد گوشیتو خاموش کنی و دیگه هم روشن نکنی.
وقتایی که میبینی هر چقدر هم بدویی نمیرسی به اونجایی که میخوای و عصبانی ای از خودت برای همه ی وقت تلف کردنات.
وقتایی که الکی با خودت لج میکنی و کسی نیست بیاد به غر غر کردنات گوش بده من دقیقا همونجا وایستادم برای کمک به تو.
به تویی که وجود منی.
فقط بهم قول بده وقتی که رسیدی به اون جا که لیاقتته منو تنها نذاری و حواست بهم باشه.