_

سرتا به پای ذهن مرا مه گرفته است    تنها خیال قامت سرو تو دیدنیست -معصومه امیریان نور-

زندگی"

سیصد و شصت و پنج طلوع از آنی که سرنوشت من رو دلبستۀ آدم‌هایی کرد که ناغافل اومدن تا عزیزهای من بشن، گذشت . شکر که به آنچه خواستیم رسیدیم♥️:› - رفیقانِ دور از آغوش .

- رفیقانِ دور از آغوشِ در قلب نشسته .

رفاقت برای من، سیصد و شصت و پنج روز پیش معنا شد.

بعضی سالگرد ها عجیب به دل میشینن،مثل سالگرد رفاقتمون؛🤍)

«‏قربانت بروم که به قدر تمام درخت‌های دنیاٰ دوستت دارم. چرا که فقط تو و درخت‌ها ارزش دوست داشتن دارید. چرا که سبز می‌شوید. هر سال سبز می‌شوید و تازه می‌شوید و سایه دارید و پر از پرنده هستید و نفستان عطر روان است و ریشه‌هایتان در خاک، که جز خاک حقیقی وجود ندارد.» _از نامه‌‌هاٰی فروغ‌ فرخزاد به ابراهیم گلستان_

_

_

بچه ها من واقعا خسته ام. خسته تر از همیشه.