سیصد و شصت و پنج طلوع از آنی که سرنوشت من رو دلبستۀ آدم‌هایی کرد که ناغافل اومدن تا عزیزهای من بشن، گذشت . شکر که به آنچه خواستیم رسیدیم♥️:› - رفیقانِ دور از آغوش .

- رفیقانِ دور از آغوشِ در قلب نشسته .

رفاقت برای من، سیصد و شصت و پنج روز پیش معنا شد.

بعضی سالگرد ها عجیب به دل میشینن،مثل سالگرد رفاقتمون؛🤍)

«‏قربانت بروم که به قدر تمام درخت‌های دنیاٰ دوستت دارم. چرا که فقط تو و درخت‌ها ارزش دوست داشتن دارید. چرا که سبز می‌شوید. هر سال سبز می‌شوید و تازه می‌شوید و سایه دارید و پر از پرنده هستید و نفستان عطر روان است و ریشه‌هایتان در خاک، که جز خاک حقیقی وجود ندارد.» _از نامه‌‌هاٰی فروغ‌ فرخزاد به ابراهیم گلستان_

_

_

بچه ها من واقعا خسته ام. خسته تر از همیشه.

بعضی وقتا دلم میخواد داد بزنم بگم: نکنید، اینکارُ با قلب من نکنید به‌خدا اونقدرا هم که شما فکر می‌کنید قوی نیستم، بی‌اهمیت نیستم، بی‌احساس نیستم خیلی چیزا هست که از زندگی من نمیدونید از افکار من از قلب من همونطور که من درمورد شما نمیدونم لطفا تمومش کنید

🤍

بغلم کن همینجوری که هستم...