_

گاهی دیوانگیم گل می‌کند، میخواهم بروم دور خیلی دور، یک جایی که خودم را فراموش بکنم. فراموش بشوم، گم بشوم،نابود بشوم، میخواهم از خود بگریزم بروم خیلی دور، مثلا بروم در سیبریه، در خانه های چوبین زیر درخت های کاج، آسمان خاکستری، برف، برف انبوه میان موجیک ها، بروم زندگانی خودم را از سر بگیرم. یا ،مثلا بروم به هندوستان زیر خورشید تابان، جنگل های سر به هم کشیده، ما بین مردمان عجیب و غریب، یک جایی بروم که کسی مرا نشناسد، کسی زبان مرا نداند، میخواهم همه چیز را در خود حس بکنم. اما‌ می‌بینم برای این کار درست نشده ام. | صادق هدایت |

زندگی ²

خوشبخت ترین ادما اونایی ان که قبل خسته شدن میمیرن. [تئاتر چند نهنگ دریا زده در حمام افتاب]

آذر دوست داشتنی...🤍🪴

_

بعضی وقت‌ها اون‌قدر اجتماعی و آدم‌دوست می‌شم که به همه پیام می‌دم، اما وقتی اون‌ها جواب می‌دن، من دیگه اون آدم اجتماعی سابق نیستم و نمی‌دونم با پیام‌هاشون باید چیکار کنم. *آبی غم‌رنگ* @farsitweets