° مرا به خانه‌ام ببر که شهر؛ شهرِ یار نیست...! @sin_hore

روضهٔ آخر... @sin_hore

جایی که در آن روزهای خفقان شاهنشاهی بزرگ مردان آیه فاستقم کما امرت رو به تصویر می‌کشیدند، حال امروز بعد از آن روزها نماز خواندن در همان جا حس و حال عجیبی دارد... موقعیت : موزه عبرت ( ساختمان سابق کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک) @sin_hore

این دیوارها شاهد هستند که آزادی امروز ساده به دست نیامده ( اسم ٨٤٤٢مبارز به روی دیوار موزه عبرت گواه این حرف هست) @sin_hore

از اول که اسم ها رو روی دیوار دیدم چشمم فقط دنبال یک اسم بود و بلاخره پیداش کردم💔 @sin_hore

آقای مبارز... @sin_hore

حجره امام شهید زمان شاه در زندان ساواک/موزه عبرت @sin_hore

شاید این اولین و آخرین بار هست که وارد موزه عبرت خواهم شد، به محض ورودم به اونجا بوی خون رو حس میکردم و محیطش اونقدری بد بود که نفس حبس میشد هم دوست داشتم تا آخر روایت آقایی که خودش زندانی همین زندان بود و عکسش روی دیوار نصب شده رو بشنوم هم دوست داشتم سریع از اونجا بزنم بیرون، اونقدری جو سنگینی داشت‌ که آبی که از آب سردکن اونجا خوردم هم انگار مزه خون میداد تمام خاطراتی که امام شهید در کتاب خون دلی که لعل شد، نو‌شته بود جلوی چشمام به تصویر کشیده میشد... و کاش همه برای یک بار هم که شده این موزه رو ببینن، حتی نیاز به روایت نیست جو اونجا و دیوارهاش خودشان راوی هستند تا شاید بفهمند که ایران امروز و آزادی رایگان به دست نیامده

یه سر هم به لانه جاسوسی زدیم سفارتی که دانشجویان خبری از جاسوسی بودن آن نداشتند تا وقتی که گاز اشک آور آن ها را راهنمایی کرد به طبقه بالا و به دری مانند در گاوصندوق رسیدند و تازه تسخیر آن جا شروع می‌شود... @sin_hore

آمریکا از همان روزی که پیر ما فرمود: آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند رو به افول بوده است و شاید قبل تر از آن...

عکس امام و نوشتهٔ روی دیوار یادگار آن روزهای تسخير لانه جاسوسی است...

از شما ممنونیم آقای رئیس‌جمهور. بعد از ماجرای آن پیاده قدم‌زدنتان در زیر بمباران روز قدس در گرماگرم جنگ وسط تهران، این شجاع‌ترین پزشکیانی بود که دیدیم. ممنون که تصویر آقا را در قلب نیویورک بالا بردید. بگذار جهانیان بفهمند که نام و چهره خامنه‌ای محو شدنی نیست و حالاحالاها باید ببینندش. بگذار ببینند که اگر در سازمان ملل ما را تهدید کنند، در سازمان ملل تهدید خواهند شد. درست در وسط کشور خودشان. از روز اول ریاست جمهوری همیشه میگفتید من پروتکل بلد نیستم، کاغذها را دور بریزید میخواهم خودم صحبت کنم. ممنون که امروز کاغذها را دور ریختید و توی چشم دوربین‌ها نگاه کردید و قاطعانه خطبه خواندید. این شما نبودید؛ این همه ما نود میلیون ایرانی بغض‌آلود و خشمگین بودیم پشت بلندگوهای سازمان ملل. اختلاف‌ها و نقدهایمان را می‌گذاریم برای روزی دیگر. امروز شما فاصله سازمان ملل تا هتل را مثل همیشه، لاتی راه بروید و سینه جلو دهید. میخواهیم چند دقیقه‌ای فقط تشویق‌تان کنیم. «مهدی مولایی» @m_molaie110