🎥 ما عزاداریم اما... 🏴 جنس عزای ما، جنس عزای سیدالشهدا است... آری! و عزای شما ما را به حرکت و پیشرفت و شوق بیش‌تر به کار ایران عزیز فرا می‌خواند تا با شما تجدید عهد کنیم‌ که پیام شما در دل و جان ما نافذ شده است! آقا جان، ایران پس از شهادت ،همان ایرانی است که نظم جهانی باطل را به زیر کشید و ما خوب می‌دانیم که شهادت شما آغاز است برای راهی که خودتان فرمودید: راهی که ما میرویم راه کوتاهی نیست، راه آسانی هم نیست؛ راهی است که عمده‌ی مسئولیّت پیمایش این راه هم به عهده‌ی شما جوان‌ها است. دنیای فردا مال شما است،کشورِ فردا مال شما است، نظمِ جهانی فردا به دست شما است؛ کارتان سنگین است. در این راه، همّت لازم است، معرفت لازم است، تلاش لازم است امّا بیش از همه، پشتوانه‌معنوی لازم است؛ آن پشتوانه‌ی معنوی را من امروز خلاصه میکنم در این دو جمله: ذکر و شکر«۱۴۰۳/۸/۱۲» و تشییع پیکر شما شکر عملی است تا ذکر الله اکبر به گوش عالم خوانده شود! #استاد_طاهرزاده: ✍چگونه بود که آن مرد توانست جام شهادت را تا انتها سر بکشد و با شهادت خود ما را داغدار کند، ولی ما را از اندوه‌های بزرگی که دشمنان بنا داشتند بر ما تحمیل کنند، برهاند؟ او با شهادت خود می‌دانست هدیه‌ای بزرگتر از حیات‌اش به این ملت عطا می‌کند تا راهی را که با انقلاب اسلامی آغاز شده به ثمر بنشاند و کفتارها را که منتظر نتیجه‌گرفتن از جنایت‌شان بودند، حیران و سرگردان کند. و این است که دشمنان در حیرت خود همچون سنگی جامد از هر حرکتی وامانده‌اند. و این در تشییع تاریخیِ او به خوبی نمایان شد. تشییعی از آغازِ فردای دیگر. 💠@ziafat_andishe #بشنو_از_زن...

‌ قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي 🔰

این راهی است که

 با بصیرت انتخاب شده است، با مجاهدت باز شده است، با خون عزیزترین‌ها هموار شده است. ما از این راه رفتیم.

● بیانات رهبر شهید انقلاب در تاریخ ۱۳۹۰/۱۰/۱۹ #خون_دلی_که_لعل_شد @skybook

‌ ‌ «وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ» «انفاق آن‌ چیزی است که یک خلئی را پر می‌کند. یک نیازی را برآورده می‌کند. آن ملتی که امروز به یک چیزی احتیاج دارد، مانند آب‌ و‌ هوا، اگر در غیر آن‌ چیز، به آن ملت کمک کردی، اینجا انفاق نکردی، پول‌حرام‌ کردن‌ انجام دادی. پس انفاق کارِ همه‌ کس نیست، انفاق کارِ مردمان با هوش است. آنهایی که خلأها و نیازها را می‌فهمند و حاضر می‌شوند به‌ جا آن خلأها و نیازها را پر کنند.» ● طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن ● درس‌های سال ۱۳۵۳ #خون_دلی_که_لعل_شد @skybook

«یا حسین بن علی خون گرم تو هنوز از زمین می‌جوشد هرکجا باغ گل سرخی هست آب از این چشمه خون می‌نوشد» #سایه @skybook

‌ دارند میبرند او را. خیابان به خیابان و حالا شهر به شهر و نمیدانم ما داریم پیکر او را تشییع میکنیم یا اوست که جنازه‌های بی روح و خشکیده ما را حرکت می‌دهد... اقیانوس دارد تکان می‌خورد چه کسی میتوانست اقیانوس این ملت را تکان دهد بعد از محرم سال ۶۱ هجری دوباره تاریخ به نقطه آغازین خود بازگشت و خون فرزند رسول خدا را ریختند. خدایا چه رازی است در این شهادت‌ها. چه رازی در این خون است که ملائک هم طاقت آن را نداشتند... کربلا را امّا و اگری در تاریخ میدیدیم و گمان میکردیم اگر شرایط جور دیگری بود خون حسین علیه‌السلام ریخته نمیشد. اما امروز کربلا راز خلقت و خون حسین بن علی همه تاریخ است و نه مهمترین واقعه تاریخ... ما چگونه میخواستیم از او محافظت کنیم تا این شیشه عمر ما نشکند... شاید فکر همه چیز را کرده بودیم. همه میخواستیم فدایش شویم و به راستی چه کسی حاضر بود در برابر کوچک ترین خطری از او تمام هستی‌اش را فدا نکند. اما رازی در این عالم است که جز با خون فاش نمی‌شود. همه چیز در حرکت او بود و ما مات و مبهوت حرکات او. حرکت دستانش، حرکات لفظی زبان‌اش و لبانش و دندان‌هایش و عضلات صورت و فک و خطوط نقش پیشانی‌اش و رشته‌های صوتی حنجره‌اش و صدایش حالا پیکرش در حرکت است و عالمی گرد او طواف می‌کند رهبر عزیز انقلابمان گفت تکیه زدن بر کرسی کسی که حدود شصت سال مشغول مجاهدت و مبارزه بوده بسیار سخت است. او که همیشه و در اغلب ایام مایه آرامش و اندیشه مردم خویش بود. و شاید مبارزه و مجاهدت او در همین معنا باشد که چگونه ملتی را به حرکت درآورد که حتی در شهادت او و تشییع پیکرش ناامید و اندوهناک نیستند. در جایی فرمود: «هرگاه محنت و سختی‌ای که بر ما تحمیل میشود، با صبر، استقامت و بصیرت ما مواجه شود، آن محنت به نردبانی برای عروج، ارتقاء و پیشرفت تبدیل میشود.» تنها و تنها به رفتن و راه دراز را هر چه بیشتر طی کردن. این راز انقلاب است و انقلاب اینگونه انقلاب می‌ماند تحرّکوا باسم الله إلى الأمام و اعلموا أنّه «وَلَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه.» #تشییع_امام_شهید #خون_دلی_که_لعل_شد @skybook

🖤 "مرتضی حَرُب" مداح حماسی‌خوان عراقی‌هاست. یکی شبیه مهدی رسولی. بالای ماشین هوسه می‌خواند و عراقی‌ها یزله می‌روند و تکرار می‌کنند: «لو هيج... لو ماكو عمامة!» «عمامه یا باید این‌گونه باشد، یا اصلاً نباشد...» 🖤 این، یکی از معروف‌ترین شعارهای حماسی عراقی‌هاست؛ شعاری که هرگاه بخواهند از عالمی بگویند که پای دین، مردم و آرمان‌هایش ایستاده و برای آن هزینه داده است، با شور و افتخار تکرارش می‌کنند. یعنی اگر عمامه بر سر است، باید نشانه شجاعت، فداکاری، دفاع از حق و همراهی با مردم باشد؛ وگرنه این لباس، به‌تنهایی ارزشی ندارد! عراقی‌ها این جمله را نه فقط یک شعار، بلکه معیاری برای شأن و منزلت عالم دینی می‌دانند؛ عمامه، زمانی حرمت دارد که صاحبش در روزهای سخت، کنار مردم بایستد! ♾️ @m_ali_jafari 🔰 روایت‌ محمد علی جعفری از تشییع امام شهید در عراق @skybook

🖤 مرتضی حرب هوسه را شروع می‌کند: «ما ذلّيت... إنتَ ابن الزهرة» همین یک مصرع کافی است. تمثال آقای شهید بالا می‌رود، حلقه‌های یَزله شکل می‌گیرد، پاها محکم به زمین کوبیده می‌شود و هزاران نفر، یک‌صدا جوابش را می‌دهند. این فقط یک نوحه نیست؛ یکی از همان هوسه‌های حماسی عراقی است که با آن از عزت و آزادگی اهل‌بیت(ع) می‌گویند. یعنی کسی که فرزند حضرت زهرا(س) باشد، ذلت را نمی‌پذیرد و در برابر ظلم سر خم نمی‌کند. صحنه را که می‌بینی، بیشتر شبیه یک رجز جمعی است تا یک مراسم عزاداری؛ اشک هست، اما کنار اشک، غیرت و حماسه هم موج می‌زند. ♾️ @m_ali_jafari 🔰 روایت‌ محمد علی جعفری از تشییع امام شهید در عراق @skybook

عراقی‌ها بلدند میان گریه، حماسه بسازند. یک لحظه اشک می‌ریزند، لحظه‌ای بعد دور تابوت آقایمان هوسه سر می‌دهند: «هذا صگّار إسرائيل!» «این، درهم‌کوبندهٔ اسرائیل است!» انگار هر صدا، رجز یک لشکر است و هر قدم، ادامه همان هوسه. این هوسه‌ها را باید از نزدیک شنید؛ ترجمه، فقط بخشی از حسشان را منتقل می‌کند. ♾️ @m_ali_jafari 🔰 روایت‌ محمد علی جعفری از تشییع امام شهید در عراق @skybook

‌ خوش داشتند حرمت مهمان کربلا... ‌

‌ 📜 #مولوی به روز مرگ چو تابوت من روان باشد گمان مبر که مرا دردِ این جهان باشد برای من مَگِری و مگو: «دریغ دریغ» به یوغِ دیو درافتی دریغ آن باشد جنازه‌ام چو ببینی مگو: «فراق فراق» مرا وصال و ملاقات، آن زمان باشد مرا به گور سپاری مگو «وداع وداع» که گور، پردهٔ جمعیتِ جَنان باشد فُروشدن چو بدیدی، برآمدن بنگر غروب، شمس و قمر را چرا زیان باشد؟! کدام دانه فرورفت در زمین که نَرُست؟! چرا به دانهٔ انسانت این گمان باشد؟! کدام دَلو فرورفت و پُر برون نامد ز چاه، یوسفِ جان را چرا فَغان باشد؟! دهان چو بستی از این سوی، آن طرف بگشا که های‌هوی تو در جوّ لامکان باشد #خون_دلی_که_لعل_شد @skybook