‌ «چگونه باید به رهبر شهید و آثار او به عنوان یک مکتب بنگریم؟» هزینۀ استقلال‌طلبیِ ایران اسلامی موجب شده است که آمریکا، این حضور تاریخی را نپذیرد، درکی که رهبر شهید و زمان‌شناسِ ما متوجۀ آن بودند و همۀ رویدادها را بر مبنای حضور تاریخی ما و با نظر به آینده‌ای که در پیش است معنا می‌کردند و در این راستا مسئلۀ اسرائیل و تجاوزگری‌اش به مردم مظلوم فلسطین و حضورش به عنوان حضور از نیل تا فرات همواره مدّ نظر حضور تاریخی ما بوده و هست. در این رابطه باید از خود پرسید چگونه باید به آقای شهید ایران و آثار او به عنوان یک مکتب بنگریم؟ زیرا حقیقتاً در شهادت آن مرد الهی، مقابلۀ دشمن با فرد نبود، مقابله با یک تمدن و یک مکتب بود که آن مرد نمادِ آن تمدن و آن مکتب بودند؛ و بصیرت تاریخیِ مردم در این‌جا خود را نشان داد که متوجه این امر مهم شدند و با حضور خود در میدان‌ها عملاً پاسدار تمدنی هستند که آقای شهید ایران متذکر آن بودند و از این طریق، آن تمدن به صورتی زنده ادامه می‌یابد. و این است که باید در رجوع به آثار آن رهبر شهید، مکتب و تمدنی را مدّ نظر آورد که ادامۀ حضور آن مرد باشد، این امر، آن امری است که جامعه را به تعادل خاصی نایل می‌گرداند. پس باید دائماً از خود پرسید حال با نظر به شأنی که ما پیدا کرده‌ایم چگونه باید به رهبر شهید و آثار او بنگریم تا حضور تمدنی مکتب آن مرد الهی با معنای خاص خود جهانی شود؟ و از این جهت هرگز نباید یاران انقلاب از آن غفلت کنند و گرفتار موضع‌گیری‌های سطحی نسبت به همدیگر و نسبت به مسئولان کشور بگردند و دیپلماسی مقاومت را در حدّ دیپلماسی استیصالِ برجامی تقلیل دهند و متوجۀ نقش ایران در مدیریت تنگۀ هرمز به عنوان حضوری که حضور برجامی نیست نگردند. در حالی که این شأن، شأن دیگری می‌باشد با ادبیاتی دیگر در بستر فروریختن ابر قدرتیِ آمریکا که عنایت الهی بود در مکتب رهبر شهید ایران. پس همچنان باید از خود بپرسیم چگونه باید به رهبر شهید به عنوان یک مکتب بنگریم؟ 🔰 ما و جنگ رمضان و نظر به حضور تاریخی که در پیش است #استاد_طاهرزاده ● یادداشت شماره ۱۱۸ ● ۲۷ مرداد ماه ۱۴۰۵ @skybook

‌ به ارادت بکشم درد که درمانم از اوست... 📗«از دفتر شعر امین»؛ منتخبی از اشعار رهبر شهید انقلاب، همراه با آثار گرافیکی هنرمندان کشور منتشر شده. ✨این اثر بزودی در #پاتوق_کتاب_آسمان @skybook

‌ در چشم تو نگاه کنم تا ابد کم است چشمان تو که محفل رندان عالم است رفتی و نام توست که در کوی و برزن است آری مرام سرو فقط ایستادن است شعری بگو که داغ دلم تازه‌تر شود بگذار تا زمین و زمان باخبر شود فرمانده است و با نفس شعر آشناست آری حسابش از همه شاعران جداست با شعر گفته است همه عمر از حسین با شعر خوانده است همه شب شهادتین مویی سپید کرده میان کتاب‌ها نوشیده است از دل آنها شراب‌ها باور نمیکنی همه را از سحر بپرس در چشم او نگاه کن از شعر تر بپرس «خون دلی که لعل شد» و قصه‌ها نوشت گفتند از خودت بنویس از خدا نوشت با دشمنت چه پُردل و در عشق بی دلی ای آینه، تو عاشق اشعار بیدلی از شعرهای حضرت حافظ به ما بگو «با یار آشنا سخن آشنا بگو» آری صداست مانده فقط از جهان صداست تنها صدای توست که از سوی قله هاست در کوچه‌های شهر دگر بوی سیب نیست «نام حبیب هست و نشان حبیب نیست» رفت از میان کوچه ما حسن یوسفی ما بین چند پلک، بدون تکلفی شعرم شبیه شمع به پای تو آب شد آن «بیتِ» شاه بیت پس از تو خراب شد 🖊 شعر از 《مسعود صفری》 @skybook

‌ مویی سپید کرده میان کتاب‌ها نوشیده است از دل آنها شراب‌ها با دشمنت چه پُردل و در عشق بی دلی ای آینه، تو عاشق اشعار بیدلی از شعرهای حضرت حافظ به ما بگو «با یار آشنا سخن آشنا بگو» @skybook

‌ ‌از دِرَمها نام شاهان برکنند نام احمد تا ابد بَر می‌زنند نام احمد نام جملهٔ انبیاست چونک صد آمد نود هم پیش ماست 📗 درسهای پیامبر اعظم(ص) گزیده‌ای از بیانات شهید #آیت_الله_خامنه_ای درباره شخصیت و بعثت نبی مکرم اسلام @skybook

‌ روایتی از پیامبر اکرم نقل شده که فرمود: لا يبلغني احد منكم عن اصحابی شيئاً فانّى احب ان اخرج اليكم و انا سلیم الصّدر. پیش پیامبر می‌آمدند و از یکدیگر بدگویی میکردند و چیزهایی را درباره‌ی یکدیگر میگفتند؛ گاهی راست و گاهی هم خلاف واقع. پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله به مردم فرمودند: هیچ کس درباره‌ی اصحابم به من چیزی نگوید. دائما نزد من نیایید و از همدیگر بدگویی کنید. من مایلم وقتی که میان مردم ظاهر میشوم و به میان اصحاب خود میروم، سلیم الصّدر باشم؛ یعنی با سینه‌ی صاف و پاک و بدون هیچ گونه سابقه و بدبینی به میان مسلمانها بروم. این، سخنی از پیامبر و دستوری درباره‌ی مسلمانها نسبت به شخص آن حضرت است. در روایات داریم که وقتی حاکمیّت با شر و فساد است، به هر چیزی سوءظن داشته باشید؛ اما وقتی حاکمیت با خیر و صلاح در جامعه است، سوءظنها را رها کنید، به یکدیگر حسن ظن داشته باشید، حرفهای هم را با چشم قبول بنگرید و گوش کنید، بدیهای یکدیگر را نبینید و خوبیهای هم را مشاهده کنید. ◇نام احمد نام جمله انبیاست◇ 📗 درسهای پیامبر اعظم(ص) 🖊 شهید #آیت_الله_خامنه_ای @skybook

‌ امیرالمؤمنین ما، رهبر بزرگ اسلامی ما، می‌گوید: پیغمبران را خدا فرستاد تا گنجینه‌های عقل و خرد را در درون مردمان و انسان‌ها برشورند و برانگیزند، «وَ یثیروا لَهُم دَفائِنَ العُقولِ» 🎙 بیانات رهبر شهید انقلاب در تاریخ ۱۳۵۳/۷/۱ 📗 کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن @skybook

📢 انتشار نخستین‌بار؛ 📹 تمام عمر، در راه وحدت مسلمین 👈 از دوران تبعید در ایرانشهر تا دوران رهبری در حسینیه امام خمینی(ره) و خطبه‌های نماز جمعه تهران 🔍 مروری بر اقدامات و بیانات رهبر شهید انقلاب اسلامی برای ایجاد وحدت امّت اسلامی 🗓 #هفته_وحدت 💻 Farsi.Khamenei.ir

نوجوان امروز در پِی کلمه است؛ او همان آینده‌ای است که در استقبال از او کلام متولد می‌شود... @skybook

آینده برای همه ما شاید یکی از اساسی‌ترین مسائلی باشد که در نقاط مختلف زندگی به آن می‌اندیشیم و اکثر تصمیماتی که در زندگی می‌گیریم در نسبت با نگاه به همین آینده است. یعنی زمانی که ما می‌اندیشیم یا سخنی به زبان می‌آوریم در نظر خود نگاهی به آینده‌ای داریم که در تصور و افق نگاه ما جای دارد. حال آینده‌ای که ما در پیش روی خود داریم چیست؟... آینده خانه‌ی حیرت است و پا در این خانه گذاشتن عزمی برای خطر کردن می‌خواهد؛ ما از آنجا که تاب حیرت و ابهام پیش رو را نداریم و همه چیز را با امور اکنونی و گذشته معنا می‌کنیم عموماً نسل بعد خود را نمی‌فهمیم و میخواهیم آنان را مصادره به مطلوب کنیم. ما می‌خواهیم همه‌ی ترس‌ها و احتیاط‌های خود را در کودک و نوجوان‌مان محقق کنیم. نوجوان را همچون بحرانی می‌بینیم که دردسر آفرین شده و مواجهه‌ی ما با این نوجوان به مثابه‌ رفع یک معضل و مشکل است. حال آنکه این نگاه یعنی نفی آینده! و حواسمان نیست که کودک و نوجوان ما، خود آینده است و زبانش ولو به لکنت، زبان آینده. گوش ما بر این زبان بسته است و حواسمان نیست که ما در نسبت با کودک و نوجوان می‌توانیم خود را احیانا کنیم... ◇●قسمتی از مقدمه کتاب "بخت نوجوان" @skybook

📚 معرفی کتاب "بخت نوجوان" ●زبانی که در آن هستی نوجوان به جوشش می‌آید... اثری از #انتشارات_کتابِ_سُها 👌🏻 پیشنهاد برای مطالعه والدین، دبیران و حتی دانش‌آموزان @skybook

شما نگاه کنید و ببینید جای تربیت انسانها کجاست؟ از اوّل ولادت تا وقت مرگ، کدام نقطه و کدام منطقه و محیط، برای تربیت چنین انسان‌هایی مناسب‌تر از آموزش و پرورش است؟ همین قرنطینه‌ی دوازده‌ساله میتواند انسانها را با همین خصوصیات مثبت تربیت کند. یعنی اگر کارخانه ی آموزش و پرورش خوب کار بکند، در جهت درست کار بکند، بدون تردید یک کشور در هر نقطه‌ای که قرار داشته باشد، بعد از ۲۰ سال، ۲۵ سال به نقطه‌ای می‌رسد که مردمش دارای این خصوصیات برجسته‌اند. این نقش آموزش و پرورش است؛ این نقش معلّم آموزش و پرورش است؛ این را دستِ‌کم نمیشود گرفت. کدام بخش از مجموعه‌ی اداری و آموزشی کشور غیر از آموزش و پرورش، این اهمیت عظیم را دارند که این حجم وسیع از انسانها در بهترین اوقات عمرشان، به صورت مستمر_دوازده سال_ زیر دست آنها باشند؟ اهمیت آموزش و پرورش این است. اینکه ما برای معلّم احترام قائلیم و بنده به معنای حقیقی کلمه معلّم را تجلیل و تکریم میکنم، تعارف نیست؛ این برای خوشایند نیست؛ این واقعیّت است و مبتنی بر این فلسفه است. معلّم _ چه بخواهد، چه نخواهد_ رتبه‌ی بالا و عالی‌ای دارد و در حسّاس ترین نقطه ایستاده است. "رهبر_شهید_انقلاب" ● قسمتی از 📚 کتاب "خشت نو" اثر حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای #در_جستجوی_جایگاه_مدرسه #تمدن_نوین_اسلامی @skybook