eitaa logo
میرمحمدیان | مردم، محله و مسجد
1.8هزار دنبال‌کننده
1.2هزار عکس
404 ویدیو
8 فایل
گفتگو درباره نقش مردم‌، اهمیت محله‌‌، کارکرد مسجد و وظیفه امامِ محله در تحول و پیشرفت محله یادداشتهای تبیینی | روایت شبکه امامت مدیر عامل بنیاد هدایت @hedayat_news ارسال پیام ناشناس، انتقاد و پیشنهاد: https://eitaayar.ir/anonymous/PF5i.v14K36
مشاهده در ایتا
دانلود
✊🏼 پیمان فتح 📖 درس‌هایی از سوره فتح – ۱۳ 📜 نفاق و بهانه‌تراشی؛ خطر دور ماندن از جهاد ۱. بهانه‌تراشان حدیبیه آیه یازدهم سوره فتح درباره بادیه‌نشینانی است که در ماجرای حدیبیه پیامبرﷺ را تنها گذاشتند و گفتند: «خانواده و مال ما را گرفتار کرد.» ۲. «مخلف» یعنی دورمانده از رحمت خدا «متخلف» کسی است که جا می‌ماند، اما «مخلف» کسی است که خدا از او سلب توفیق کرده. نیت ناپاک و بی‌وفایی، انسان را از یاری خدا محروم می‌سازد. ۳. غافلان دیروز و غافلان امروز اعراب در این آیه، نماد کسانی‌اند که از درک ایمان و حرکت مؤمنانه دور افتاده‌اند؛ همان‌هایی که امروز هم در لباس و بهانه‌های تازه ظاهر می‌شوند. ۴. بهانه‌های تکراری برای فرار از جهاد گرما، سرما، کار، خانواده، گرفتاری... همان توجیه‌هایی که امیرالمؤمنین(ع) فرمود: مردم همیشه به‌دلیل راحت‌طلبی از میدان ایمان می‌گریزند. ۵. ایمان یعنی ترجیح دین بر دنیا مؤمن، آسایش خود را فدای ایمان می‌کند، نه ایمان را فدای آسایش. اولویت مؤمن همیشه خدا و وظیفه الهی است. ۶. نفاق زبانی و استغفار ظاهری گفتن «إستغفرلنا» بدون توبه واقعی، نفاق است. استغفار یعنی پشیمانی، ترک گناه و جبران خطا، نه فقط ادای جمله‌ای بر زبان. ۷. نشانه‌های نفاق در رفتار پیامبرﷺ فرمود: منافق کسی است که دروغ می‌گوید، خلف وعده می‌کند، خیانت می‌ورزد و در نزاع از حد می‌گذرد. ۸. جریان نفاق در عصر ما حکومت‌هایی که از مقاومت دم می‌زنند ولی با دشمنان معامله می‌کنند، همان مخلفان دیروزند. در مقابل، مجاهدان یمن و مقاومت، مظهر ایمان و وفاداری‌اند. 🔊 پیمان فتح – جلسه سیزدهم 🚩 سید ناصر میرمحمدیان
سید ناصر میرمحمدیانپیمان فتح _ جلسه ۱۳.mp3
زمان: حجم: 24.5M
💠 پیمان فتح 📖 درس‌هایی از سوره مبارکه فتح 🔸 جلسه سیزدهم 📜 نفاق و بهانه‌تراشی؛ خطر دور ماندن از جهاد 🗓 شنبه، دوشنبه و چهارشنبه 🌄 بین‌الطلوعین 📝 نکات کلیدی جلسه سیزدهم 📲 فهرست محتوایی جلسات 📝 درباره «پیمان فتح» 🚩 سید ناصر میرمحمدیان
نشست مجازی برای دختران زنجان امروز صبح ساعت ۷:۳۰، میهمان دو مدرسه دخترانه در زنجان بودم؛ دبیرستان امام حسن مجتبی علیه‌السلام و دبیرستان شهید سردار سلیمانی. حدود پانصد دختر نوجوان در یک نشست مجازی با موضوع «لشکر بانوان مقاومت» و پویش «تحریم کالاهای اسرائیلی» شرکت کردند. جلسه‌ای ساده، صمیمی و پرشور. در آغاز، از یک حقیقت مشترک میان قرآن، ادب فارسی و سیره اهل‌بیت علیهم‌السلام گفتم: انسان بودن یعنی درد دیگران را درد خود دانستن. اگر بخشی از پیکر انسانیت زخمی شود، بقیه اعضا هم بی‌قرار می‌شوند. امروز دختری در غزه گرسنه است، مدرسه‌اش ویران شده و حتی صف نان برایش به صف گلوله تبدیل شده است! ما می‌توانیم بی‌تفاوت بمانیم؟ برای دختران زنجانی گفتم که هر کدام از شما می‌توانید سرباز این لشکر باشید؛ لشکر بانوان مقاومت. لشکری که سلاحش تفنگ نیست، بلکه ایمان، قلم و روایت است. تحریم کالاهای اسرائیلی، کار کوچکی نیست؛ هر نخریدن، هر بازنشر و هر روایت انسانی، ضربه‌ای به ماشین دروغ و جنایت صهیونیسم است. تأکید کردم که اگر افکار عمومی جهان، علیه اسرائیل بیدار شوند، این رژیم جعلی خودبه‌خود فروخواهد ریخت. ما با همین پویش‌ها، با همین روایت‌های کوچک اما مداوم، می‌توانیم دیوار سکوت را بشکنیم. در پایان از دختران خواستم وقت‌های کوچکشان را صرف کارهای بزرگ کنند؛ در رسانه‌ها فعال باشند، محتوا بسازند و پیام انسانیت و آزادگی را منتشر کنند. اگر امروز هر یک از شما روایتگر بیداری باشید، فردا در صف مدافعان حریم انسانیت خواهید بود. 🚩 سید ناصر میرمحمدیان
هدایت شده از KHAMENEI.IR
📢 پیام رهبر انقلاب اسلامی به سی‌ودومین اجلاس سراسری نماز 🔹️ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در پیامی به سی‌ودومین اجلاس سراسری نماز با اشاره به نقش فریضه پرمعنا و حیات بخش نماز در سرنوشت انسان در دنیا و آخرت تاکید کردند: ترویج و آموزش نماز، تبیین ظرافت‌های باطن نماز و التزام به آن، تکلیف حتمی دستگاه‌های تبلیغ دین و رجال دینی و متدیّنین است که باید در این جهت از ابزارهای نوین بهره‌گیری شود. 🖼 متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است: ✏️ بسم الله الرّحمن الرّحیم و صلّی الله علی محمّد و آله الطّاهرین ✏️ اجلاس نماز یکی از سودمندترین گردهمایی‌های کشور، و روزی که این اجلاس در آن برگزار میشود، یکی از مبارک‌ترین روزهای سال است، و این به خاطر تشخّص و برجستگی این فریضه‌ی پُرمعنی و حیات‌بخش در میان فرایض اسلامی است. ✏️ نماز آنگاه که با آداب خود همچون خشوع و دل‌سپاری به معبود انجام میگیرد، دل را آرام و اراده را مستحکم و ایمان را ژرف و امید را زنده میکند. و سرنوشت انسان در دنیا و آخرت، وابسته به چنین دل و چنین اراده و چنین ایمان و چنین امیدی است. این است که توصیه به نماز، در قرآن و دیگر متون دینی از دیگر توصیه‌ها افزون‌تر است و چنین است که در اذانِ نماز، آن را از همه‌ی کارها بهتر اعلام میکنند. ✏️ پدران و مادران و سپس معلّمان و معاشران و آنگاه مقرّرات و عادات زندگیِ مرتبط با نماز، در انتشار و التزام به آن نقش دارند. ✏️ دستگاه‌های تبلیغ دین و رجال دینی و سپس همه‌ی متدیّنین، این را تکلیف حتمی خود بشمارند و از ابزارهای نوین و مشوّقها برای آموزش نماز و ترویج نماز و تبیین ظرافتهای پُرمعنی در نماز، و سرانجام نیاز دنیوی و اخروی هر فرد مسلمان به نماز بهره‌گیری کنند. ✏️ لازم است از جناب آقای قرائتی که این نهال پُرثمر را نشانده و تا اینجا رسانده‌اند، صمیمانه تشکّر کنم. ✏️ والسّلام علیکم و رحمة الله ✍ سیّدعلی خامنه‌ای ۱۴۰۴/۷/۱۵ 📥 دریافت نسخه PDF 💻 Farsi.khamenei.ir
🤝 پیوند خانه، مدرسه با مسجد 📝 تأملی در پیام رهبر انقلاب به اجلاس نماز رهبر معظم انقلاب در پیام به اجلاس سراسری نماز، بر یک حقیقت روشن تأکید کردند: «ترویج نماز، تکلیف حتمی همهٔ رجال دینی و دستگاه‌های تبلیغ دین است». بعد هم به حلقه‌ای کلیدی از زنجیره تربیت اشاره فرمودند: «پدران و مادران، معلمان و معاشران، پیش از هر نهاد رسمی، نقش تعیین‌کننده‌ای در گسترش و التزام به نماز دارند.» نماز در خانه آغاز می‌شود، جایی که پدر و مادر با رفتار، نه با امر و توصیه، معنای بندگی را به فرزندان می‌آموزند. خانه‌ای که در آن نماز اول وقت اقامه می‌شود، خود نخستین مسجد کودک است. مدرسه نیز اگر در پیوند با مسجد محله باشد، می‌تواند تداوم‌بخش این تجربه باشد. جایی که معلم باید، امتداد ماموریت‌ امام جماعت باشد و زنگ نماز، حلقه اتصال ایمان، علم و زندگی. در منظومه «مسجد جامعه‌پرداز»، مسجد بستر طبیعی تربیت نسلی که نماز را می‌فهمد، می‌چشد و با آن زندگی می‌کند. امام مسجد در این الگو، تنها امام محراب نیست، بلکه امام محله است. یک مربی معنوی و اجتماعی که با اقامه نماز، نظم و ایمان را به روابط انسانی می‌آورد و مسجد را به «نقطه اتصال ملک و ملکوت» بدل می‌کند. در این نگاه، مسجد، مدرسه ایمان است؛ جایی که کودک در صف نماز، برابری، بندگی و مسئولیت اجتماعی را می‌آموزد. اگر خانه و مدرسه دست در دست مسجد دهند، نماز از یک فریضه فردی به فرهنگی زیسته در جامعه تبدیل خواهد شد. مسجد، خانه اقامه نماز است اما مأموریتش اقامهٔ زندگی نمازگونه است. 🚩 سید ناصر میرمحمدیان
🔺 یک داستان تلخ و غم‌انگیز ❌ روایت جدایی اعتکاف از مسجد! 1⃣ قسمت اول این داستان مسجد، داستان تلخ و غم‌انگیزیه. داستان مسجدی که قرار بود خانه‌ی همه‌ی خوبی‌ها باشه اما آرام‌آرام، میزبان مهمانانی شد که رفتند و برنگشتند. وقتی قرآن از مسجد کوچ کرد یادتان هست؟ دهه هشتاد، با شور و شوق فراوان «مؤسسات قرآنی» تأسیس کردیم. بودجه‌های کلان دولتی گرفتیم، ساختمان‌های مجهز ساختیم، تابلوهای زیبا نصب کردیم. اما چه شد؟ پیامبر اکرم(ص) فرموده بودند: «انما نُصِبَت المساجد للقرآن» - مساجد برای قرآن برپا شده‌اند. ولی ما قرآن را از خانه‌اش بیرون بردیم! امروز همین مؤسسات برای یک جلسه قرآن باید به مسجد التماس کنند، اجاره بدهند، با هزار مشکل روبرو شوند. قرآنی که صاحب‌خانه بود، مستأجر شد! 2⃣ قسمت دوم 3⃣ قسمت سوم 4⃣ قسمت چهارم 🚩 سید ناصر میرمحمدیان
🔺 یک داستان تلخ و غم‌انگیز ❌ روایت جدایی اعتکاف از مسجد! 2⃣ قسمت دوم داستان مسجد با قصه‌ پرغصه‌ تأسیس هیئت‌های بزرگ و مستقل و حسینیه‌های جدا از مساجد ادامه پیدا کرده. قصه‌ای که از دل همان اشتباه‌ها درآمد و باز هم مسجد را تنها گذاشت. هیأت‌هایی که از مسجد رفتند همین قصه را برای عزاداری اهل‌بیت(ع) هم تکرار کردیم. هیأت‌های مستقل راه انداختیم، حسینیه‌های جداگانه ساختیم. نتیجه؟ مساجد در ایام محرم خالی ماندند و هیأت‌ها سرگردان شدند. هر سال باید دنبال مکان بگردند، با مشکلات مالی دست و پنجه نرم کنند، و مهم‌تر از همه، ارتباطشان با محله و مردم قطع شد. مسجدی که قرار بود پایگاه عاشورا باشد، تبدیل شد به ساختمانی که فقط برای نماز از آن استفاده می‌شود. کانون‌های هنری که پرپر شدند بعد نوبت هنر رسید. گفتیم هنر در مسجد جا ندارد، بیایید «کانون فرهنگی هنری» تشکیل دهیم. کانون‌هایی که حالا نه پایگاه دارند، نه مخاطب ثابت، نه منابع پایدار. و مساجد؟ مساجدی که می‌توانستند کانون هنر اسلامی باشند، از نسل جوان خالی شدند. 1⃣ قسمت اول 3⃣ قسمت سوم 4⃣ قسمت چهارم 🚩 سید ناصر میرمحمدیان
🔺 یک داستان تلخ و غم‌انگیز ❌ روایت جدایی اعتکاف از مسجد! 3⃣ قسمت سوم این سال‌ها، صحنه‌ حذف محافل قرآنی، هیئت و عزاداری و فعالیت‌های فرهنگی از مساجد، با راهبری اشتباه اعتکاف مساجد دارد تکرار می‌شود. این‌بار، حتی یکی از عمیق‌ترین عبادت‌های جمعی هم در معرض جدایی از خانه‌ی خودش قرار گرفته. و حالا نوبت اعتکاف است... امروز همان اتفاق دارد برای اعتکاف می‌افتد. ستادهای اعتکافی تشکیل می‌شوند که هیچ ارتباطی با مسجد ندارند. برگزارکنندگانی که اهل محل نیستند، می‌آیند و از مسجد به عنوان یک «سالن» استفاده می‌کنند. حتی گاهی شاکی هستند که چرا مسجد برای استفاده از فضایش پول می‌گیرد! تصور کنید: مسجدی که باید میزبان معتکفین محله خودش باشد، تبدیل می‌شود به مکانی اجاره‌ای برای غریبه‌هایی که می‌آیند، اعتکاف می‌کنند و می‌روند. و ما نگران می‌شویم که چطور این افراد را بعد از اعتکاف نگه داریم. چرا؟ چون از اول، کار را از جای درستش شروع نکردیم. مسجد؛ یک نهاد زنده، نه یک ساختمان دوستان من، مسجد فقط چهار دیوار و یک محراب نیست. مسجد قلب محله است، خانه مردم است، پایگاه همه فعالیت‌های دینی و اجتماعی است. وقتی مسجد را تبدیل می‌کنیم به یک مکان صرف، همه چیز را از دست می‌دهیم. 🔸 ادامه دارد... 1⃣ قسمت اول 2⃣ قسمت دوم 4⃣ قسمت چهارم 🚩 سید ناصر میرمحمدیان
🔺 یک داستان تلخ و غم‌انگیز ❌ روایت جدایی اعتکاف از مسجد! 4⃣ قسمت چهارم چه کنیم تا داستان غم‌انگیز مسجد بهتر تمام شود؟ چطور می‌شود این مسیر تلخ را به راهی امیدوارکننده برگرداند؟ راه‌حل چیست؟ بازگشت به خانه! تصور کنید مسجدی که: خودش برنامه اعتکاف دارد، با مدیریت هیئت امنا و امام جماعت و اهالی محل در برگزاری آن نقش دارند و احساس تعلق می‌کنند. معتکفین بعد از اعتکاف، به طور طبیعی عضو همین مسجد می‌شوند و نورانیت اعتکاف در فعالیت‌های روزانه مسجد جاری می‌شود. این یعنی اعتکافی که ریشه دارد، ماندگار و تأثیرگذار است. هنوز فرصت هست! خبر خوب این است که هنوز دیر نشده! می‌توانیم از تجربه‌های گذشته درس بگیریم. می‌توانیم مسجد را دوباره به کانون همه فعالیت‌های معنوی محله تبدیل کنیم. ستادهای اعتکاف به جای تصدی‌گری، باید نقش حمایتی و آموزشی داشته باشند. به مساجد کمک کنند که خودشان اعتکاف برگزار کنند، نه اینکه جای آنها بنشینند. دعوت به تأمل از همه دوستانی که دغدغه اعتکاف دارند، دعوت می‌کنم، قبل از برنامه‌ریزی برای اعتکاف، این سؤال را از خودتان بپرسید: آیا این اعتکاف را مسجد برای مردم خودش برگزار می‌کند، یا ما مسجد را برای برنامه خودمان اجاره می‌کنیم؟ اگر جواب دوم است، بیایید مسیر را عوض کنیم و به مسجد کمک کنیم خودش مجرب و صاحب اعتکاف شود. مسجد جامعه‌پرداز، مسجدیست که همه فعالیت‌های دینی از دل آن می‌جوشد و به آن برمی‌گردد. این مسجد، خانه قرآن، پایگاه اهل‌بیت، محل اعتکاف و کانون هنر اسلامی است. این مسجد، زنده، پویا و اثرگذار است. 1⃣ قسمت اول 2⃣ قسمت دوم 3⃣ قسمت سوم 🚩 سید ناصر میرمحمدیان