اینجانب رسماً اعلام می‌کنم که تمام دارایی‌های نقدی‌ام (که البته در حال حاضر عمدتاً صرف خرید کتاب شده) توسط کانال‌های کتاب‌فروشی به یغما رفته است. لطفاً یکی بیاید و این مهاجمین فرهنگی را از گوشی من بیرون کند تا شاید بتوانم به پس‌انداز کردن‌هم فکر کنم .

الان حضرت آقا هم رفته و تصویرش همه جا کشیده شده، خیالتون راحت . . :) سُهاٰ

ای میهن خدایی صحن امام رضایی ایران ذوالفقار و ایران عــاشــورایــی . . ❤️‍🩹 سُهاٰ

ز هوشیاران عالم هرکه را دیدم غمی داره بزن بر طبل بی عاری که‌ آنهم عالمی داره . سُهاٰ

از چرخش روزگار دگر سیر شدم از روز و شبم خسته و دلگیر شدم مرگ هم نمیگیرد سراغی از من به خیالش که جوانم، به خدا پیر شدم . . سُهاٰ

100 ..✈️.. 200 Happy ¹⁰⁰ members.

دوست دارم که خودم را زِ خودم دور کنم خودِ من در خودِ من با خودِ من میجنگد . . سُهاٰ

رک بگویم از همه رنجیده‌ام از غریب و آشنا ترسیده‌ام با مرام و معرفت بیگانه‌اند من به هر سازی که شد رقصیده‌ام رد پای مهربانی نیست؛ نیست من تمام کوچه را گردیده‌ام سالها از بس که خوش بین بوده‌ام هر کلاغی را کبوتر دیده‌ام بی خیال سردی آغوش‌ها من به آغوش خودم چسبیده‌ام:) سُهاٰ

به جز از علی نباشد به جهان گره گشایی . . گیف‌های غدیرِ ما :) سُهاٰ

قصه از آن روز شروع شد که خدا مِهرِ یک بی کـ¹²⁸ـفن انداخت میانِ دلِ ما ‌. . سُهاٰ

خرمشهر، تابلویِ تمام‌نمایِ غیرت بود؛ شهری که در میانِ هجومِ تاریکی، دوباره با نورِ ایمانِ بچه‌هایش خورشید را در آغوش کشید. آن روز که خبرِ "خرمشهر آزاد شد" در گوشِ جانِ ایران پیچید، انگار که تمامِ زخم‌هایِ جنگ، با مرحمِ فتح التیام یافت. خرمشهر تنها خاکِ ما نبود؛ جانِ ما بود که از اسارت بازگشت.. یادمان باشد که پشتِ هر دیواری که دوباره قد کشید و هر کوچه‌ای که دوباره طعمِ زندگی گرفت، قصه‌یِ مردانی است که از جان گذشتند تا هیچ پرچمی جز پرچمِ وطن بر سقفِ این شهر سایه نیندازد.. سُهاٰ

پرسش مهیب بود ؛ خدایا چگونه ای؟! کعبه دهان گشود و جواب آفریده شد¹¹⁰ سُهاٰ