برای همدلی، سه قدم مهم داریم: 🪜👣
۱. گوش دادن فعال👂🏻
یعنی وقتی کسی با ما حرف میزنه، واقعاً حواسمون پیش او باشه؛
کارهای دیگه رو کنار بذاریم،
بهش توجه کنیم،
اجازه بدیم حرفش کامل بشه
و وسط صحبتش نپریم.
پس گاهی توجه به این جزئیات،
خودش یک جور احترام گذاشتن به آدم مقابلمونه. 🤍
۲. خودمون رو جای طرف مقابل بذاریم 🪞
از خودمون بپرسیم:
«اگر من جای او بودم،
با این شرایط چه احساسی داشتم؟»
یعنی تلاش کنیم دنیا رو از زاویهی دید او ببینیم؛
نه فقط از زاویهی خودمون.
اما اینجا هنوز یک قدم دیگه باقی مونده... 👀
۳. به طرف مقابل نشون بدیم که فهمیدیمش. 🫂
چون ممکنه ما در ذهن خودمون کاملاً او رو درک کرده باشیم،
ولی خودش هنوز ندونه که فهمیده شده.
و این دقیقاً جاییه که ماجرای فردای سُلدا شروع میشه... 🦋
حالا یک مثال خیلی ساده:
فرض کن فرزندت داره با هیجان برات چیزی تعریف میکنه،
اما تو مشغول آشپزی هستی و فقط سرت رو تکون میدی. 🍳
ممکنه از نظر تو یعنی:
«دارم گوش میدم.»
اما بچه ممکنه بیاد صورتت رو برگردونه سمت خودش؛
چون میخواد توجهت رو هم داشته باشه، نه فقط صدات رو بشنوه.
گوش دادن فعال یعنی:
👂🏻صداش رو بشنویم،
👀 واقعاً به او توجه کنیم و
🧠 تلاش کنیم بفهمیم پشت حرفهاش چه احساسی وجود داره؟
و این فقط مخصوص رابطهی والد و فرزند نیست؛
در دوستی، رابطهی عاطفی، خانواده و حتی یک گفتوگوی ساده هم کاربرد داره. 👌🏻
حالا یک سؤال:
وقتی کسی باهات حرف میزنه، چقدر واقعاً «حواست پیش خودشه»؟ 🧏🏻♀
اگر دوست داشتی، این پیام رو برای عزیزانت بفرست تا اونا هم با این مهارت آشنا بشن. 📩
#همدلی
────── •°● 🦋●°• ──────
سُلدا | روانشناسی و سلامت روان
سلام به آنها که وجودشان به ما ثابت کرد
آدمهای خوب، افسانه نیستند... 🕊🤍
تا حالا شده با یکی حرف بزنی،
کلی توضیح بدی،
ولی آخرش با خودت بگی:
«اصلاً نفهمید من چی میگفتم...» 🫠
گاهی طرف مقابلمون واقعاً گوش داده،
اما ما هنوز احساس نکردیم که فهمیده شدیم.
پس در همدلی، فقط فهمیدنِ طرف مقابل کافی نیست؛
باید به طریقی بهش نشون بدیم که
حرفش رو گرفتیم و متوجهش شدیم. 🫂🤍
برای این کار، چند تکنیک ساده وجود داره که میتونیم ازشون استفاده کنیم...
۱. انعکاس🪞
حرف یا جملهی طرف مقابل رو،
تقریباً همونطور که گفته،
به خودش برمیگردونیم.
👤 «خیلی اذیت شدم.»
🦋 «خیلی اذیت شدی...»
همین.
نه اینکه سریع بگیم:
«مگه چیکار کردی؟!»
فقط بهش نشون میدیم:
شنیدمت.
۲. کلمات کوتاه 💬
گاهی لازم نیست جملهی کاملی بگیم.
«آها، اوهوم، عجب، خب و...»
همین کلمات کوتاه میتونن به طرف مقابل پیام بدن:
دارم بهت گوش میدم و همراهتم.
۳. جملهبندی جدید 🌱
گاهی همون حرف رو،
با یک جملهبندی دیگه بیان میکنیم؛
طوری که مفهوم اصلیش حفظ بشه.
👤 «من توی زندگیم خیلی بدبختی کشیدم...»
❌ «آره، واقعاً خیلی بدبخت بودی!»
✅ «خیلی سختی کشیدی و اتفاقهای زیادی اذیتت کرده.»
یعنی تلاش میکنیم حرفش رو
از زاویهی دید خودش بفهمیم،
بدون اینکه لزوماً با تمام برداشتها یا قضاوتهاش موافق باشیم.
۴. خلاصه کردن 📝
گاهی یک نفر خیلی مفصل از چیزی برامون تعریف میکنه؛
از چند اتفاق، چند ناراحتی و چند تجربه.
قرار نیست همهی حرفهاش رو یکییکی تکرار کنیم.
میتونیم بگیم:
«ببین، اگر درست فهمیده باشم، میگی که...؟»
و بعد، خلاصهای از حرفهاش رو بگیم.
این کار یک پیام مهم داره:
«من به حرفت دقت کردم و فهمیدم چی میگی.» 🛋💙🌀
شاید یکی از قشنگترین چیزهایی که همدلی میتونه به رابطههامون بده،
همین باشه:
اینکه آدمها کنار ما احساس کنند دیده و فهمیده میشوند. 🌥🍋🟩🌱
حالا یک سؤال:
وقتی کسی از ناراحتیهاش برات میگه،
اولین واکنش تو معمولاً چیه؟ ☺️
۱. فقط گوش میدم
۲. شروع میکنم به راهحل دادن
۳. سعی میکنم بفهمم چه حسی داره
۴. ناخودآگاه میگم «منم دقیقاً همین مشکل رو داشتم!»
اگر دوست داشتی، برامون بنویس. 📮👇🏻
@soldaadmin
#همدلی
────── •°● 🦋●°• ──────
سُلدا | روانشناسی و سلامت روان
بیاین امروز بهتون بگم که همدلی کجا به کارمون میاد؟
تا حالا شده یکی باهات حرف بزنه و تو واقعاً ندونی باید چی بهش بگی؟ 🫠
مثلاً همسرت میاد خونه و میگه:
«امروز خیلی خستهم...»
یا دوستت میگه:
«واقعاً از این اتفاق ناراحتم.»
اولین واکنشت چیه؟
شروع میکنی به راهحل دادن؟
تجربهی خودت رو تعریف میکنی؟
یا میگی:
«میفهمم... خیلی خستهکننده بوده.» 🤍🥲
گاهی قبل از اینکه بخوایم کاری برای یک نفر انجام بدیم،
اولین کاری که لازم داریم،
فقط اینه که او را بفهمیم. 🫧
و جالب اینجاست که همدلی فقط برای رابطههای صمیمی نیست؛
تقریباً هرجایی که با یک انسان سروکار داریم، به کارمون میاد. 🫶🏻☁️🪄
• همدلی در رابطههای عاطفی و خانوادگی 🏡
بین والد و فرزند، زن و شوهر، دوستها و اعضای خانواده...
مثلاً فرزندت میگه:
«مامان، میخوام برم سینما.»
بهجای اینکه سریع بگی:
«پول سینما رو از کجا آوردی؟!»
میتونی اول بفهمی چه چیزی پشت حرفشه و بعد دربارهی بقیهی مسائل صحبت کنی.
یا همسرت میگه:
«واقعاً حوصله ندارم امروز بیام مهمونی.»
اول میگی:
«میفهمم، امروز خستهای و حوصلهی جمع رو نداری.»
بعد میشه دربارهی خودِ مهمونی تصمیم گرفت.
این یک نکتهی مهمه:
اول همدلی، بعد باقیِ ماجرا. 🌿
• پزشک و بیمار 🏥
بیمار میگه:
«دستم خیلی درد میکنه.»
پزشک فقط نسخه نمینویسه؛
میپرسه:
«کجای دستت درد میکنه؟»
و وقتی بیمار محل درد رو نشون میده، پزشک میپرسه:
«آها... اذیتت میکنه؟»
همین توجه و نشان دادنِ فهمیدن،
حتی قبل از هر درمانی،
میتونه به بیمار این احساس رو بده که دیده و شنیده شده.
• معلم و دانشآموز 👩🏻🏫
دانشآموز:
«آقا، درس نخوندم چون مادرم مریض بود...»
معلم میتونه بگه:
«میفهمم شرایط سختی داشتی؛
اما با این حال، نمیتونم نمره رو خیلی تغییر بدم.»
اینجا همدلی به معنی نادیده گرفتن قانون یا دادن امتیاز اضافه نیست.
یعنی:
شرایطت رو فهمیدم؛ حالا دربارهی این بخش باید تصمیم دیگهای بگیریم.
و این دقیقاً یکی از قشنگترین علل همدلیه:
فهمیدنِ آدم مقابل، لزوماً به معنی موافقت با خواستهاش نیست. 🫂🤍🍃
اما یک نکتهی خیلی ظریف دربارهی همدلی وجود داره. 🧐
گاهی به کسی میگیم:
«میفهممت.»
و او جواب میده:
«نه، تو نمیفهمی!»
مثلاً کسی که تجربهی بسیار سختی داشته،
ممکنه بگه:
«تو که جای من نبودی. از کجا میدونی چه حسی دارم؟»
اینجا لازم نیست اصرار کنیم که:
«نه، اتفاقاً کاملاً میفهممت!»
گاهی صادقانهتر و انسانیتره که بگیم:
«حق داری،
من شرایط تو رو تجربه نکردم.
اما سعی میکنم بفهممت.» 🤍
همدلی قرار نیست یعنی دقیقاً همان چیزی را تجربه کرده باشیم که دیگری تجربه کرده.
یعنی تلاش کنیم دنیای او را از زاویهی دید خودش ببینیم.
و البته یک چیز دیگر هم مهمه:
اگر نمیفهمیم، مصنوعی رفتار نکنیم.
اگر لازم بود، بپرسیم.
اگر لازم بود، فقط گوش بدیم.
چون همدلی،
مسابقهی «من بیشتر از تو درد کشیدم» نیست؛
مسابقهی «من هم دقیقاً همین رو تجربه کردم» هم نیست.
گاهی فقط همین که به یک آدم بگیم:
«من اینجا هستم و سعی میکنم بفهممت.»
میتونه شروع یک رابطهی انسانیتر باشه. 💫
شاید برای همینه که میشه گفت:
همدلی، یکی از زیباترین شکلهای ارتباط انسانیست. ✨
#همدلی
────── •°● 🦋●°• ──────
سُلدا | روانشناسی و سلامت روان