سلام، چهارشنبه‌ت پُر از دل‌خوشی‌هایِ کوچیک... 💚🪴🍡

بعد از یک اتفاق خیلی سخت، ممکنه آدم چند شب درست نخوابه، حواسش جمع نباشه، زودتر از قبل خسته یا عصبی بشه... 🌧️😰 و شاید خودش با نگرانی بگه: «نکنه مشکلی برام پیش اومده؟» اما هر واکنش ناراحت‌کننده‌ای بعد از یک فاجعه، لزوماً به معنی اختلال روانی نیست. گاهی ذهن و بدن ما، فقط دارن به چیزی که واقعاً سخت و غیرعادی بوده، واکنش نشون می‌دن. 🤍

پس از کجا بفهمیم این واکنش‌ها دارن جدی‌تر می‌شن؟ فقط از روی اینکه چه علائمی داریم نمی‌شه جواب داد. 💫 مهمه ببینیم این علائم چقدر زندگی روزمره‌مون رو به‌هم ریختن. مثلاً ممکنه دو نفر بعد از یک حادثه، هر دو شب‌ها بد بخوابن؛ اما یکی هنوز بتونه کارهای روزمره‌ش رو انجام بده، با خانواده حرف بزنه و کم‌کم به زندگی برگرده. 🚶🏻‍♀ برای نفر دیگه، همین بی‌خوابی و آشفتگی ممکنه اون‌قدر شدید باشه که نتونه کار کنه، ارتباط برقرار کنه یا از پس کارهای معمولش بربیاد. 💤 پس یک سؤال مهم اینه: «این حالِ بد، چقدر داره زندگی من رو مختل می‌کنه؟» 🔆 ⛱🍹

شاید به همین دلیل، بعد از یک فاجعه نباید با دیدن هر نشانه‌ای سریع به خودمون برچسب بزنیم: «من بیمار شدم.» «حتماً یه اختلال دارم.» نه... 🌱 گاهی اولین کاری که لازم داریم، اینه که کمک کنیم آدم دوباره احساس امنیت کنه و بتونه کم‌کم به زندگی و کارهای معمولش برگرده. چون بعد از یک اتفاق خیلی سخت، قرار نیست فقط حالِ بد از بین بره؛ قرارِ مهم‌تر اینه که آدم دوباره بتونه زندگی کنه. 🤍🍦🪽 #جنگ #فجایع #تروریسم ────── •°● 🦋●°• ────── سُلدا | روان‌شناسی و سلامت روان

امید، شاید در صفحه بعدی باشد! کتاب را نبند... جمال ثریا سلام، باز از آخر هفته 🍃📆

📆 به رسم پنج‌شنبه‌های سُلدا... امروز می‌خوایم با هم سری بزنیم به یک کتاب کوتاه، عجیب و کمی رازآلود!!

تصور کن یک نفر زنگ خانه‌ات را بزند و بگوید: «چرا درباره‌ی من نوشتی؟» در حالی که تو مطمئنی هیچ‌وقت او را ندیده‌ای... از همین‌جا، داستان وارد دنیایی می‌شود که مرز بین واقعیت، خاطره، ترس و خیال کم‌کم محو می‌شود. 🌫️ شاید «آن‌ها» فقط آدم‌های بیرونی نباشند؛ شاید همان فکرها، خاطره‌ها و صداهایی باشند که گاهی بی‌دعوت، به ذهن ما می‌آیند. کتاب کوتاه است؛ حدود ۱۲۰ صفحه. اما احتمالاً بعد از تمام شدنش، هنوز گوشه‌ای از ذهن‌تان خواهد ماند. 🤍 📖 آنها که به خانه‌ی من آمدند ✍🏻 شمس لنگرودی 🏷 نشر افق آنها که به خانه‌ی من آمدند 👇🏻 [مطالعه از طاقچه]

سلام 👋🏻 هفته‌ی جدیدتون، پُر روزی... 😇🍃 یک جوابِ سلام به ما نمی‌رسه؟ 👇🏻 @soldaadmin

بریم برای ادامه‌ی محتوای هفته‌ی گذشته؛ جنگ، فجایع و تروریسم... 🍃 گاهی بعد از یک فاجعه، فقط خونه‌ها و خیابون‌ها نیستن که به‌هم می‌ریزن؛ زندگی روزمره و رابطه‌های آدم‌ها هم ممکنه تحت‌تأثیر قرار بگیره. 🌪 یکی ممکنه احساس کنه دیگه امنیت سابق رو نداره؛ یکی مدام عصبانی باشه یا اطرافیان و مسئولان رو سرزنش کنه. بعضی‌ها هم با بی‌خوابی، حواس‌پرتی، سردرد، سرگیجه یا خستگی روبه‌رو می‌شن. 🤕 حتی ممکنه فشار روانی خودش رو در افزایش مصرف مواد یا تنش و درگیری‌های خانوادگی نشون بده. این واکنش‌ها در بسیاری از افراد ممکنه موقتی باشن؛ اما اگر شدید بشن یا ادامه پیدا کنن، نیاز به توجه بیشتری دارن. 🤍✨ نکته اینه که آدم‌ها بعد از یک فاجعه، لزوماً به یک شکل واکنش نشون نمی‌دن.

بعد از یک تجربه‌ی آسیب‌زا، بعضی افراد ممکنه دچار اختلالات روانی قابل تشخیص بشن؛ اما این اختلالات با هم فرق دارن. برای مثال: 🌱 اختلال استرس حاد: علائمش در روزها و هفته‌های نخست پس از حادثه ظاهر می‌شن و در بازه‌ی زمانی ماه اول قرار می‌گیرن. 🪞 اختلال استرس پس از سانحه (PTSD): علائم بیش از یک ماه ادامه پیدا می‌کنن و در زندگی فرد اختلال ایجاد می‌کنن. ☁️ اختلال سازگاری: ممکنه با اضطراب، خلق پایین یا تغییرات رفتاری در واکنش به یک موقعیت پراسترس همراه باشه. از طرف دیگه، سوگ پس از مرگ عزیزان، اختلالات اضطرابی و افسردگی هم ممکنه پس از فاجعه مطرح بشن. البته تشخیص هیچ‌کدوم فقط با دیدن یک نشانه ممکن نیست؛ ارزیابی تخصصی لازمه. 🫧