از کسایی که فکر میکنن ما عمرمون رو اجاره گذاشتیم تا زمانی که اونا به خودشون بیان، متنفرم متنفر.

دوست دارم یه اسم درست حسابی به جای دیلی روی اینجا بذارم، ولی NO IDEA

البته میدونید چیه من اینجوریم که بیشتر وقتایی که حس ناراحتی شدید دارم میرم سراغ نوشتن و برای همین خیلی خاطرات شاد و باحال رو ثبت نکردم. بیشتر احساساتمو خالی کردم روی کاغذ.. ولی واقعا عاشق اینم که خاطرات و چیزای مربوط به گذشته رو با اشیا و نوشته ها به خودم یادآوری کنم:)

یه سری آدما واقعا مرموزن، آخه منظورت چیه از این حرف که "خیلی شبیه فلانی شدی ماشالله" ؟ عین آدم بگو زشتم یا خوشگل پ.ن: دقت کنید اون ماشالله آخرش انحرافیه برای اینکه شما منظورش رو نفهمید

هنوز نرفتم:/ امروز احتمالا برم دست من نیست که شرایط بقیه هم باید جور شه

کارهایی که توی تابستون انجام ندادم(نصفشونم قفله): 1. رفتن به اتاق فرار 2. دسر درست کن 3. رمان/داستان بنویس 4. بستنی یخی درست کن 5. شهربازی(کشتی صبا) 6. ولاگ درست کن 7. کل شب بیدار بمون 8. کاور گوشی درست کن 9. خواندن کتاب کیمیاگر(افسانه شخصی) 10. به خونه دوستات برو

شماره 6 و 8 بدون داشتن گوشی دقیقا به چه درد میخورن؟ مهم نیست، من انجامش میدهم

دارم من نفرت انگیز 2 رو میبینم اصلا با انیمیشن دیدن روحم شاد میشه

الانم با خواهر کوچیکم نشستیم بچه رییس دیدیم😂 بنظر کل زمانی که تیم شرکت بیبی کورپ(اسمش این بود؟) رو دید و با بچه رییسه حرف میزدن همشو توی تخیلاتش گذرونده بود، اول فیلم هم گفتش که تخیلات قوی ای داره..

عجب محتوای فاخری داریم، تحلیل انیمیشن🤣🤣 ولی خدایی شما با انیمیشن حال نمی کنید؟

خب از کلاس کاراته بگم،

اینجوریه که چندتا بچه تو کلاسمون هست خیلی گوگولی و نازن آدم دلش میخواد لهشون کنه😭 یکیشون رنگ چشماش میشه گفت خاکستری و آبی کمرنگ قاطیه.. خلقت خدا رو>>>> بقیه شون هم اکثرا راهنمایی ن یکی دوسال از خودم کوچیکترن ولی بچه های مهربون و صمیمی ای هستن