قرار بود دوشنبه بریم شیراز ولی کنسل شد🫠🫠 بدترین ضدحال این چندوقت

اگه می‌رفتیم چقدر خوب میشد!

و میتونستم نفس راحتی بکشم از دست مدرسه و درس و آدمای‌ آشنای‌ تو مدرسه

ولی الان دیگه نمیتونم.

پس پناه می‌بریم به کتاب.

نمیدونم فازم‌ از گرفتن این عکسا چی بود ولی خب. جریان اینه که فکرکنم مریض شده و حالش خوب نبود خیلی راستی وسط مشق نوشتنش ازم پرسید: این ۶ئه یا ۲؟(گوگولی‌مگولیییی💘😭)

کتاب هم نمیتونه تا ابد خوشحالم کنه

-سرگذشت پادشاهی لونار،کرِس پ.ن: مودترین‌ چیزی که اخیرا‌ شنیدم: میخوام دنبال یه چی بگردم که خوشحالم کنه ولی هیچی نیست، و من از جستجوی‌ شادی خسته شدم.

میدونم میدونم تنها راه برای شادی اینه که به خدا نزدیکتر بشیم و شکرخدا‌ دارم سعی خودم رو میکنم که این روند رو رها نکنم.

اما بازم بنظرم آدمیزاد‌ نیاز به چیزای کوچیک برای خوشحالی داره، مثلا دوقطره بارون، یا صحبت کردن با یه‌ آدمِ جالب، یا‌ چه بدونم خرید دوتا سنجاق ۳۰ تومنی‌. اما آسمون اینجا زیادی خالیه، آدم جالبی رو ندارم، هیچکسی هم نیست که باهاش برم سنجاق بخرم. بعد تو میگی شاد باش و لبخند بزن؟