کاش میشد فردا مدرسه بود و اون حس مزخرف سوهانکشیدن روح در روز قبل مدرسه رو تجربه نکنم.
فانوس دریایی.
دیشب تصمیم گرفتم بالاخره پادکست گوش کردن رو شروع کنم. از خواهرم پرسیدم و با داستامینوفن، اپیزود شانز
دلم برای این بچه کبابه، تا ابد.
درآینده دور، اگه یه پسر داشتم احتمالا اسمشو بذارم سیاوش.
هدایت شده از ر
اقا شماعم بیاید بگید از من یا چنل چه وایبی میگیرید یا حستون چیه نمدونم جالب شد برام
فانوس دریایی.
اقا شماعم بیاید بگید از من یا چنل چه وایبی میگیرید یا حستون چیه نمدونم جالب شد برام
خیلی نمیشناسمت،
ولی تا الان که میدونم، تو یه آدمی هستی که هرچقدر هم فکر میکنه و به زبون میاره که کارش خفن نیست، اما توی ذهنش بصورت خودآگاه یا ناخودآگاه میدونه که متوقف شدن راهش نیست؛
شاید برای همینه که هرازگاهی میری و میای، دیل میزنی و روز بعد دوباره چنل میزنی، شاید این به این معنی باشه که تو داری هنوز ادامه میدی. و کم کم تلاشتو میکنی، و کم کم اون پیشرفت توی کارات دیده میشه.
چون واقعا میدونم تجربی اونم توی سمپاد واقعا فشارش زیاده، و همینکه کنارش نقاشی رو ول نکردی نشون میده چقدر برات باارزشه، یا راهیه که یه تیکه از خودت رو توش جا میذاری، شاید یه تخلیهی روحی روانیه برات یا هرچی دیگه.
از نظر من و تاجایی که میشناسمت، توی ذهن من با همین چیزها تعریف میشی، ولی احتمالا یهسریهاش درست نباشن. خودت چی میگی؟
یجورایی تحلیل کردن برام شبیه سرگرمیه، هرچند یه سری وقتا فقط برام دردسر شده
اما با این حال نمیتونم از خودم جداش کنم و بندازمش دور😔😂
آره دیگه اینطوری، نمیدونم چطوری اینطوری شدم، ولی حالا اینطوری هستم(فلسفی شد🤣)
https://eitaa.com/meAnaroki/761
اینکه کسی هست که راجع بهم اینطوری فکر میکنه، واقعا برام دلگرمی بزرگیه، و واقعا ممنونتم💘💘