خیلی نمیشناسمت، ولی تا الان که میدونم، تو یه آدمی هستی که هرچقدر هم فکر میکنه و به زبون میاره که کارش خفن نیست، اما‌ توی ذهنش بصورت خودآگاه یا ناخودآگاه میدونه که متوقف شدن راهش نیست؛ شاید برای همینه که هرازگاهی میری و میای، دیل میزنی و روز بعد دوباره چنل میزنی، شاید این به این معنی باشه که تو داری هنوز ادامه میدی. و کم کم تلاشتو‌ میکنی، و کم کم اون پیشرفت توی کارات دیده میشه. چون واقعا میدونم تجربی اونم توی سمپاد واقعا فشارش زیاده، و همین‌که کنارش نقاشی رو ول نکردی نشون میده چقدر برات باارزشه، یا راهیه که یه تیکه از خودت رو توش جا میذاری، شاید یه تخلیه‌ی روحی روانیه برات یا هرچی دیگه. از نظر من و تاجایی که میشناسمت، توی ذهن من با همین چیزها تعریف میشی، ولی احتمالا یه‌سری‌هاش درست نباشن. خودت چی میگی؟

وای برادر به درجات بالایی از آناروکی شناسی رسیده

چقدر خوب میتونی تحلیل کنی برگام

سنپای دوره های مردم شناسی چقدر در میاد؟

وای به معنای واقعی: بدتچحبثشزرتچموبییدچپند

یجورایی تحلیل کردن برام شبیه سرگرمیه، هرچند یه سری وقتا فقط برام دردسر شده اما با این حال نمیتونم از خودم جداش کنم و بندازمش‌ دور😔😂 آره دیگه اینطوری، نمیدونم چطوری اینطوری شدم، ولی حالا اینطوری هستم(فلسفی شد🤣)

https://eitaa.com/meAnaroki/761 اینکه کسی هست که راجع بهم اینطوری فکر میکنه، واقعا برام دلگرمی بزرگیه، و واقعا ممنونتم💘💘

https://eitaa.com/meAnaroki/767 همینطوری رو هواست😂😂 ولی حالا که یادم آوردی به ذهنم رسید که شاید این چندتا نقاشی اخیر رو اونجا هم فوروارد کردم که یه حالت مجموعه بگیره و پراکنده نباشن

مربای توت‌فرنگی مامان تا ابد در قلبم یه جای مخصوص داره.

دکمه‌هایی که هنوز دوخته نشدند. و مقاله‌ی فیزیکی که هنوز نوشته نشده. دانش آموز حقیر، بدان و آگاه باش که ۱۶ فروردین از رگ گردن به تو نزدیک تر است و تو هنوز در خواب غفلتی!

خیلی خب حالا فقط مونده مقاله‌ی فیزیک رو بنویسم و برم حموم و دکمه‌هام‌ رو بدوزم. خدا لعنتم نکنه، چهارشنبه بعد کلی‌وقت میخوام برگردم کلاس کاراته و هنوز حرکت‌هایی که لنگم رو تمرین نکردم. یک لعنت آمون برای کاتای هیان نیدان، که من رو تو دام خودش انداخته. یک لعنت دیگه هم به کارایی که هیچوقت تموم نمیشن، اما جون تو رو تموم میکنن.