فانوس دریایی.
شما کسی رو ندارید که براتون ازین سنجاقای خوشگل بخره، شما دوست قدیمی من رو ندارید، شما "من" نیستید💅🏻
فانوس دریایی.
هرچقدر هم بقیهی غذاها خوب و خوشمزه باشن، اما تهش اون نون و پنیره که با همون سادگیش تاابد محبوب
میگم عاشق پاستا و فستفودم،
اما اعتراف میکنم که "نونوپنیروخیاروگوجه" تاابد محبوب قلبمه💘
فانوس دریایی.
هیچکس هم پیام نمیده بریم بیرون من کی وقت کردم با این همه درونگرا دوست شم؟
جوابش رو فهمیدم.
شاید آدمهای درونگرا همیشه نتونن کنارت باشن، ولی همون زمانی که هستن هم "واقعی" هستن.
منِ قبلی این درک رو نداشت، منِ قبل باید تجربه میکرد. منِ قبلی باید میفهمید که لازم نیست همیشه همهجا باشی، لازم نیست همیشه حاضری بزنی.
منِ قبلی اینها رو نمیدونست، ولی با اینحال توی ناخودآگاهش دنبال آدمای واقعی بود، شاید برای همین دوستای صمیمیش همیشه درونگرا بودن. درونگرایی نه به این معنا که با هیچکس نجوشی، بلکه حواست باشه داری با کی میجوشی.
ولی حالا دارم میفهمم. دیر یا زود، مهم اینه که بالاخره فهمیدم:
کم باش، ولی واقعی باش.
مینویسیم چون کسی نیست که گوش بده،
چون مردم به اندازه کافی مشکل دارن،
چون نمیخوایم بارِاضافی روی دوش کسی باشیم که شاید همینالانشم داره زیر بارهای خودش لِه میشه،
چون کسی مسئول پیچیدگیها و تناقضهای ما نیست،
مینویسیم چون نمیخوایم قوز بالا قوز باشیم.