بدترین حس جهان سردرگمیه. نه خوشحالی و نه ناراحت. دنبال یه جوابی و حتی نمیدونی قراره از جواب خوشت بیاد یا نه، یا اینکه اون جواب آخر قراره چه تاثیری روی زندگیت بذاره. خوب یا بد؟ آخرش فلکزدهای یا راضی؟
ترجیحا زمان متوقف بشه،
همینجا که ماه داره دنبالمون میکنه و صدای هنذفری رو بلند کردم و باد نمیذاره صدای بلندش به گوش بقیه برسه.
درحال حاضر کارهایی که خوشحالم میکنن جوابگو نیستن؛
همین که وسطش یاد این میفتم که باید دوباره به روتین برگردم ناراحتم میکنه.
گویا قرار است دوران امتحانات که برسه، از این موقع به عنوان دوران خوش یاد کنم.