تابستون بدی بود. نه درس رو به جایی رسوندم و نه خوشگذرونی درستی کردم. تف

گوش کردم غیرمستقیم منظورش همین بود گفت قبول نمیکنه تا هفته بعد سرموقع بفرستم

هوای اینجا واقعا خوبه ولی واقعا اخیرا بینیم‌ آسایش نداشته. تازه فرض کن موقع دویدن باد میره تو بینی زخمی و شکنجه‌شده‌ت و به فنا میری. دلم برای هوای شرجی تنگ شده بندر رو به من برگردونید

قبلا هرازگاهی به فکرمون میزد و به بابا می‌گفتیم کار و بارشو جمع کنه و بریم شیراز واسه زندگی. ولی بابام هربار بهونه می‌آورد که آب و هوای خشک به من نمیخوره و ازین حرفا. قبلا فکر می‌کردم فقط میخواد ما رو دست به سر کنه ولی الان من هم توی تیم پدر هستم🍻

بعد وقتی اون ارشد(سنپای) میگه سریع‌تر بدویید😡 دلم میخواد یکی بزنم توی دهنش و بگم خفه شو عزیزم اگه توی بینی من زندگی می‌کردی(سطح طنز)، دیگه نمی‌گفتی سریعتر بدویید

ناموسا بقیه چطوری توی شهرهایی با هوای خشک زندگی می‌کنن؟ درود بر شرجی درود بر گرما

شاید بحث خیلی فاخری به‌نظر نرسه ولی نقل هوای خشک و شرجی حرف زیاد دارم

یکی از عجایبی ‌که خیلی ذهنم رو همیشه درگیر میکنه، مثلث برموداست. یه روز که دیگه عمری ازم گذشته بود و خسته از دنیا بودم، میرم اون‌طرفا و حقایق رو کشف میکنم. شاید برای دنیا نه ولی حداقل برای خودم کشفش میکنم. فوقش هم میمیرم دیگه، ازونجایی که اون‌موقع امیدی‌ هم به دنیا ندارم پس اگه بمیرم هم مشکلی نیست. اگه نمردم هم که عالیه.

حالا شاید هم‌ مثلث برمودا نه، یه جایی باشه که مردم اونجا گم‌شدن و هنوز کسی رازش رو نمیدونه.

از عجایب دنیا همین‌قدر بگم که دیروز(جلسه‌ی قبل) ندویدیم. میخواستن با مدالاشوت عکس بگیرن و باشگاه شلوغ بود و نشد. نزدیک بود همونجا سجده‌ی شکر برم

به من باشه که از هرچی عشق دانشجویی، پسا دانشجویی و قبل دانشجویی دوری می‌کنم. بنظرم وقتشه شما هم‌ زاهدی پیشه کنید و به من بپیوندید.