من ذاتا‌ برای ۹۰ درصد آزمون‌ها ریلکسم‌. اون ۱۰ درصد حالا بستگی داره به شرایط و چیزای دیگه. منتها‌ امسال خیلی برام مهم شده و خیلی رو نمره حساس شدم. روی تک تک ۲۵‌صدم‌ها حساسم. البته مطمئنم بعد کنکور درست میشم. سرکلاس ریاضی دبیر داشت نمره‌ها رو جمع میزد و میخواست بعدش برگه‌هامون رو بده‌. سقف نمره‌ای که برای خودم حدس زده بودم تو رنج ۱۶ و اگه خیلی به خودم ارفاق می‌کردم، ۱۷ بود. اگه از ۱۸ کمتر شده بودم میتونستم کف کلاس بشینم زار بزنم. واقعا خسته بودم که چطوری از خیلی وقت قبل آزمون میخونم ولی باز جواب نمی‌گیرم. نزدیک بود جلو همه عین اسب گریه کنم ولی ۱۸.۲۵ شدم و برگام ریخت‌. وقتی رفتم برگه‌م رو بگیرم سرم پایین بود و همش پلک می‌زدم تا اشکای بدبختم نریزن‌. دوست ندارم درمورد نمره‌ و مدرسه خیلی صحبت کنم و از کسایی که زیادی به نمره بها میدن هم خوشم نمیاد، ولی خودم برای درس ریاضی همچین آدمی هستم و خواستم این خوشحالی زودگذر رو با شما تقسیم کنم.

اصلا نمیدونم چرا این رو تعریف کردم‌. ولی خب چنل خودمه و اینجا حکومت دیکتاتوریه لا دموکراسی

روی تک تک ۲۵‌صدم‌ها حساسم چون می‌بینم هر ۲۵ صدم و هر تست نزده چه تفاوتی توی رتبه و تراز و کوفت و زهرمار اثر داره. و این رتبه و تراز و کوفت و زهرمار روی آینده‌ای که میخوام اثر داره. برای همین برام مهمه.

خب دیگه بحث درسی نکنیم. خوشم نمیاد اینجا رو خیلی درباره‌ش پر کنم. بذارم متعادل باشه

از اول هفته یه سرماخوردگی ریز گرفتم که لامصب ول نمی‌کنه. هنوز بینیم‌ گرفته

دلم نودل میخواد. حتی شکلات که کشته‌مرده‌ش نیستم هم دلم میخواد. دلم پیتزا میخواد. پاستا میخوام. سوخاری میخوام. غذاهای پنیرپیتزایی میخوام. پنیرپیتزا پنیرپیتزا پنیرپیتزا

نمیتونم هم وقتی همه بیرونن نودل‌ درست کنم چون تعدادش مثل قبل نیست و مامانم میفهمه🥀

این همه دوری خوب نیست.

هر چندساعت یک‌بار میرم در یخچال رو باز می‌کنم به امید اینکه یهو یه هله‌هوله ظاهر بشه

خیالات‌ خام آدمیزاد.

اگه چیزی رو واقعا میخوای، صد خودت رو بذار. از چیزای دیگه بزن. برای چیزی که میخوای نصفه‌نیمه نباش. یادت بمونه. یادت بمونه. یادت بمونه