یه خاصیتی که دارم اینه که اتفاقای‌ خوب مثل این رو به دل خودم زهر می‌کنم. عه تولدته؟ خب بالاخره که تموم میشه. مسافرت میری؟ خب بالاخره که تموم میشه. بارونه؟ خب بالاخره که تموم میشه. تف تو روحت خب. دودقیقه از الان لذت ببری می‌میری؟

نمیگم اصلا توی حال زندگی نمی‌کنم، ولی اونجوری که باید نهایت استفاده رو نمی‌برم.

بعد امتحان‌ها، only سفر گروهی با قطار can fix me.

عجب بارون و رعد و برقی

روانی صدای رعد و برقم

النا: میشه بالشت کنار دیوارت رو ببرم؟ من: نه. النا: برای چی میخوای؟ من: برای جن‌ توی اتاقم.

هیچوقت دلم نخواسته نون کسی آجر بشه، به‌غیر از وقتایی که حرف از تو میشه: قلمچی🥀🥀🥀🥀🥀

چرا هنوز زنده‌ای آقای قلمچی

قلمچی❌ کاظم✅ کلمچی✅

خوانده‌ام* (توی کلاس "خوانده بودم" شنیدم و همین رو نوشتم)

هرکی برام نوت‌ بذاره جاش وسط قلبمه🫵