این‌ پشه‌ی آشغال‌زاده روان من رو ساییده. گورتو گم کن دیگه

دلم میخواد برم بالای کوه انقدر داد بزنم که همه بفهمن دارم روانی میشم. مخصوصا مسئولین آموز‌ش‌پرورش و سنجش. کاش میتونستم سلاخیشون کنم

الان که میترسم از افکار توی ذهنم بنویسم چون‌ میترسم کسی بخونتشون‌ و به چوخ برم. حالا اتفاقات مهم زیادی برام نمیفته ولی خب بعضی‌چیزها. دانشجو که‌‌ شدم دیگه راحت‌تر میتونم دفترم رو از دست این و اون قایم کنم. اون‌وقت این پلن رو اجرا خواهم کرد.

روانم داره از دستشون ساییده میشه

خدایا اگه واقعا هستی یه صاعقه‌ بزن منو خلاص کن

هولی شت. با خیابون شب اینجا خیلی خاطره دارم.

اَه. چرا آهنگای غمگین به‌اندازه‌ی کافی بنظر غمگین نمیان.

چرا پسرخاله‌م گورشو گم نمی‌کنههه یه بار دیگه بهم بگه پسر ژاپنی کله‌شو میبرم‌🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯🤯

امروز صبح مامان‌بزرگم رفت ختم یکی. وقتی داشت آماده می‌شد ازش پرسیدم میشناختیش؟ گفت نه. ولی بازم رفت.

پسرخاله‌م داشت رد میشد یهو پاش خورد به لپتاپ‌ و لپتاپ‌ با ضرب بسته شد. یه خط توصیفش شد ولی اون‌لحظه من قشنگ سکته زدم. اگه لپتاپ چیزیش میشد همون‌جا می‌مردم