دیگه هرچقدر هم بگم تف به زندگی
درواقع این زندگیه که همش داره رو من تف میندازه.
الان برای عروسی که دو روز دیگه ست هیچییییی رو دامنم ندارم. یه طناب اینجا پیدا نمیشه؟
فانوس دریایی.
توقف چهارم: همهچی عادی بود. ۵ دقیقه نرسیده به جایی که خانواده نشسته بود، با پدیدهی جالبی روبرو شدی
داشتم از بیحوصلگی میمردم. گفتم باید یه کاری کنم که روحیهم برگرده. زنگ زدم به یکی از دوستان. همونی که باهاش رفتیم GAY کلاب. انقدر خاطرههای سم تعریف کرد و تعریف کردم که مردم از خنده.
واقعا درود. درود به کسانی که خنده رو به لبت برمیگردونن حتی اگه ندونن چقدر کارشون مهم بوده.
دخترخالهم بیوش گذاشته: تلاش میکنم، نشد بیشتر تلاش میکنم.
نمیدونم این همونه که حتی واسه آزمون زبانش که معنی blue رو میخواست هم تقلب کرد یا نه. چی بگم والا من کیم اصلا. ایشالا به بهترین چیزا برسه