بعضی وقتا توی انتخابم شک می‌کنم. گاهی میگم کاش میشد توی ریاضی اینقدر نمرات داغونی نداشتم ، یه ذره به ریاضی علاقه داشتم تا میرفتم ریاضی... اما هرکاری کردم نتونستم به این رشته علاقمند شم هربار که تلاش میکردم و هربار که نمره‌م گند می‌خورد بدتر ناامید شدم

گاهی هم فکر میکنم کاش توی یه شهری بودیم که هنرستان های بهتری داشت و آینده خوبی میتونستم با هنر برای خودم دست و پا کنم.. اما‌ شرایط اینجا واسه هنرستان اوکی نیست بعضی وقتا با خودم میگم کاش مسئولیت های کمتری رو دوشم بود و میتونستم آزادانه هر رشته ای بخوام برم.. ولی نمیتونم نمیشه

چرا الان که نمیشه کاریش کرد من این همه شک کردم؟

اگه تجربی قبولم‌ نکنن میرم ریاضی و اگه ریاضی نشه ، یادم نمیاد چی رو اولویت سوم زدم 🗿 یا انسانی بود یا هنرستان یادم نیست

اگه تجربی نشه خودم میتونم کنار بیام ولی بقیه‌ چی مخصوصا مامانم..😶

نمیدونم بعدش چی میشه‌... فقط میتونم از خدا بخوام کارم رو درست کنه..یعنی کل این سه سالم‌ هدر رفته ..؟ فقط با یه آزمون نهایی لعنتی تف

ببخشید بچه ها واقعا لازم داشتم به یکی اینا رو بگم به هرکی بگم فکر میکنه زیادی ناامیدم(که هستم )ببخشید اگه حالتون بد‌ بود و بخاطر حرفای من بدتر شد..

اگه بیخیال بودن شغل بود من الان میلیارد بودم 🫠

براتون گفتم یه بار کیفمون‌ رو گشتن و گوشیم رو ازم گرفتن تو مدرسه؟ آقا همه داشتن دنبال معاون میدوییدن‌، من‌ رو میزم نشسته بودم بافتنی می‌بافتم🫡

واستون‌ آشنا نیست؟😔😂😂😂 آخه اینم گل بود تو حیاط مدرسه‌مون کاشتن🗿

https://eitaa.com/Atra_daily/807 وای عالی😂 آقا لطفاً لینک ناشناستو، توی بیوی کانال دیابت هم بذار. کلی گشتم تا پیداش کردم🗿😂 . چی بگم والا اینم شانس ماست🗿 باشه چشم ولی حقیقتش‌ توی پیام سنجاق شده هم لینک ناشناسو‌ گذاشتم 😔